بمباران محفل خوشی فراتر از جنایت

ابو صهیب حقانی

ظلم ناحق، بی پروا و ناپایان امریکا در افغانستان به اوج خود رسیده است، اشغالگران خون آشام چنان بی رحمانه زندگی ساده و غیرمرفه افغان های مظلوم را نشانه گرفته که هرچیز این مردم شریف را بی محابا هدف بمباردمان های کور خود قرار می دهند، نه به زن و کودک رحم می کنند درحالیکه ادعای دفاع از حقوق بشریت شان گوش جهانیان را کر کرده؛ و نه به محافل عنعنوی و خوشی های افغانها رحم می کنند در حالیکه خود را آگاه به مسایل نظامی می دانند؛ نه به محاسن سفیدان، مساجد، مدارس، مکاتب و کشت زارها رحم می کنند در حالیکه خود را پایبند مقررات بشری و اصول انسانی می پندارند و در چوکات قوانین خودساختهٔ خود، خود را ملزم به رعایت و حفظ و نگهداری اماکن تعلیمی، عبادی و زراعتی می دانند؛ و بلا توقف هرچیز این ملت مظلوم و ظاهرا بی سرپرست را بدون هیچگونه پاسخگویی به هیچ نهاد و قانون بشری هدف گرفته و جانیان قرن فقط خلق جنایت می کنند و بس.

از دردناک ترین حوادث این است که اشغالگران محفل عروسی و خوشی مردم بیگناه را به بهانه های کور و با استناد به اسناد و شواهد نادرست هدف گرفته و آن مردمی که (در معروف قندهار) تیاری جشن و محفل خوشی خود را می گرفتند و در حالیکه عموما در چنین محافل، اکثریت زنان و اطفال بیگناه شامل اند که با دل های پر از خوشی و لب های پر از خندان و امیدوار اشتراک دارند ناگه طیاره های جنگی دشمن با صداهای هولناک و دلخراش به یک دم این انسان های عاجز و بی گناه را بمباران نموده و محفل خوشی و شادی را به مجلس غم و عزاء تبدیل کردند و آن خنده های مظلومانه ملت ستمدیدهٔ ما ناگه در اثر انداخت های کور و هولناک دژخیمان عصر سوخته و جان های شیرین آنها تبدیل به خاک و خاکستر شدند؛ و متاسفانه ثم متاسفانه صدای کسی  بر نیامده و نمی آید و آن چیغ و دادهای شهداء در هنگام شهادت، و ناله و فریادهای بازماندگان مصیبت زدهٔ شان را در این دنیای کر و کور گویا نه کسی می شنود و نه کسی می بیند چون امریکای جنایتکار چشم و گوش همه را به زور وحشت و دالر خود بسته کرده و بی باکانه به قصابی انسانیت پرداخته و می پردازد.

چند وقت پیش از بس جنایات امریکایی ها در افغانستان تکرار گردید که بعضی مجامع نسبتا خیرخواه خواستند صدای خود را کشیده یا اقلا در مورد جنایات صورت گرفته توسط امریکایی ها در افغانستان تحقیقاتی را انجام دهند تا به اسناد و شواهد لازم دست یافته و تا حدودی هر چند اندک، جلوی اینهمه بی باکی امریکایی ها در قتل و جنایات افغان ها را بگیرند که امریکا رسما بیانیه داد که هیچ نهادی حق تحقیق در مورد جنایات انجام گرفته منسوب به امریکا در افغانستان را ندارد و هر نهادی که از این فیصلهٔ امریکا سرپیچی کند با تعزیرات شدید امنیتی و مالی مواجه می گردد؛ پس اگر هم کدام نهاد نام نهاد وظیفهٔ تحقیق و پیگیری جنایات امریکا در افغانستان را بر عهده داشت با اعلان رسمی آن فیصلهٔ ضد بشری امریکایی ها دیگر هرگز دست به چنان تحقیقاتی نخواهد زد بخاطر آنکه مفاد خودشان و نهادشان با چالش روبرو نگردد.

امروز ما با چنین یک دشمن جنایتکار مواجه هستیم که متاسفانه در کشور بی سر و صاحب ما، و زیر نظر مزدوران حلقه به گوش امریکایی ها در افغانستان هر غلطی می توانند و هر جنایتی مرتکب می شوند؛ اما افسوس از اجازه و انجام یک تحقیق و کنجکاوی دقیق و ساده از جنایات انجام شده توسط امریکایی ها …!

متاسفانه در این بین، رسانه های مشهور جهان که مدعی انعکاس حقایق به جهانیان اند نیز چندان به مسئولیت های خود عمل نکرده و حداقل در افغانستان از ترس امریکا، آنطور که شایسته و باید حقایق موجود در این کشور مظلوم را به دنیا انعکاس نداده و ناله های مظلومان این سرزمین را به دنیا مخابره نکرده اند؛ زیرا آن رسانه ها تا جائیکه باید متعهد به تعهدات انسانی باشند و بخاطر نجات بشریت از چنگ خون آشامان امریکایی کاری که لازم است را انجام دهند و به اصول اخلاقی و رسانه ای خود پایبند می بودند؛ به مفاد شخصی خود بیشتر متعهد مانده و در راستای اهداف استکباری و استبدادی امریکا بر بسیار جنایت ها چشم بسته و کور گشتند و یا گوش نداده کر گشتند و یا سکوت کرده و زبان لال گرفتند.

الله متعال خودش به داد ملت مظلوم ما برسد که واقعا جز ذات قهار و جبار او هیچ کسی برای این مظلوم یار و یاور نبوده و نیست.

اړوند مطالب

ځواب دلته پرېږدئ

ستاسو برېښناليک به نه خپريږي. غوښتى ځایونه په نښه شوي *

Close