تلفات بی شمار رژیم کابل از چه حکایت دارد؟

 ابو صهیب حقانی

در روزهای اخیر پیشرویهای مجاهدین رو به افرایش گذاشته، ولسوالیهای زیاد به تصرف مجاهدین درآمده و قرارگاه های نظامی و پوسته های بسیاری فتح گردیده اند مورال مجاهدین بسیار بلند رفته و روحیهٔ عساکر دشمن به شدت تضعیف گردیده و مجاهدین در سرک پیروزی بدون هیچگونه مانع جولان می دهند.

اما چیزیکه خیلی جالب و جای سوال عمده ایجاد می کند اینست که این روزها حسب پیشروی ها و پیروزیهای مجاهدین، تلفات نیروهای رژیم چرا بسیار شده و روزانه تعداد کشته ها، زخمی و اسرای شان در حد چشمگیر و خیره کننده چگونه افزایش پیدا کرده است؟

 به راستی علت پیروزی مجاهدین و شکست دشمن و گراف بالای تلفات آن در چیست؟

 در پیوند به همین موضوع بطور خلاصه اشاره می گردد که:

رزمندگی شجاعانه مجاهدین:

مجاهدین در حالت رزمندگی بسیار شجاعانه قرار دارد این روزها قناعت شان به یک پوسته و دو پوسته یا یک قرارگاه و دو قرارگاه نیست آنها دیگر به پیشرفت های اندک کفایت نمی کنند و بخاطر نجات ملت خویش از اسارت اشغالگران و غلامان آنها اسب پیروزی خود را محکم تر زین کرده و چابک تر بر صف دشمنان می تازند؛ و چونکه هماهنگی خوب دارند، پلان نظامی ایده آل، انسجام قوا و تشکیلات منظم را صاحب می باشند در عرصهٔ کم شاهد پیروزیهای چشمگیر می شوند که در مجموع این پیروزی ها بر می گردد به عزم راسخ و رزمندگی شجاعانهٔ آنها.

مایوسی و مورال باختگی دشمن:

در طرف مقابل دشمن، از حالت روحی به شدت تضعیف شده رنج می برد وقتی آنهمه شکست ها را عساکر با چشم سر مشاهده می کنند، وقتی در هنگام ضرورت هیچ نیروی هوایی و زمینی بطور لازم اکمال شان نمی تواند، وقتی بی توجهی رژیم را نسبت به تشنگی و گوشنگی را می بینند، وقتی هرچه فریاد می زنند صدای شان را کسی نمی شنود، و درجن درجن آدم روزانه کشته می شوند و رفیق های شان در پیش چشم شان پرپر می شود و رژیم حتی جنازه های شان را با بسیار تاخیر و یا بی اعتنایی از میدان ها می کشند، لذا طبعا شکار مایوسی شده و مورال شان به شدت از بین رفته است آنها دیگر خوب به این حقیقت رسیده که در یک جنگ بی هدف در برابر مجاهدین کشته شده و مرگ شان را در راه نادرست رقم می زنند، از همین جهت است که بسیاری ها با درک حقیقت تسلیم می شوند و بسیاری نیز فرار می کنند و آنعده که باقی می مانند نیز مرگ خود را لحظه شماری می کنند.

اختلاف در سطوح بلند رژیم:

از دیگر عوامل پیشروی مجاهدین و شکست سنگین دشمن، وحدت و یکپارچکی در سطوح مختلف مجاهدین است که از خورد تا کلان شان در خط جنگ مشغول مبارزه اند؛ اما در طرف مقابل سران رژیم کابل در سطوح بلند در کش و گیر نزاع های سیاسی به سر می برند به همدیگر تهمت می بندند، همدیگر را تخریب می کنند، علیه همدیگر شورش می کنند و هزار دسیسه و پلان سازی علیه همدیگر دارند، این چیزها موجب تقویت روحیه مجاهدین شده و با قدرت هرچه تمام تر به نیروهای دشمن گوشزد می کنند که بجای آنکه جان های شیرین خود را فدای هوس های چوکی طلبان در کابل بگردانند بهتر است دست از آنها کشیده و راه درست را انتخاب کنند.

حملات گسترده و هماهنگ مجاهدین:

از مهمترین عوامل افزایش تلفات نیروهای دشمن، حملات منظم، دقیق و با پلان و در عین حال خیلی گسترده مجاهدین بر قرارگاه ها و مراکز نظامی دشمن است، مجاهدین با قطعات خاص نظامی که تشکیل داده اند حملات مرگبار بالای قرارگاه ها انجام می دهند و هرگاهی که با وسایل نظامی قرارگاه ها مجهز می شوند ضمن بالا رفتن روحیهٔ جنگی شان بخاطر مسلط شدن بر امکانات نظامی بیشتر، تمرکز خود را بالای تصرف قرارگاه ها و مراکز نظامی بیشتر می کنند و طبعا نیروهای زیادی از دشمن در آن قرارگاه ها زیست می کنند که در وقت حملات مجاهدین مجال هیچ چیز جز جنگ و تسلیمی ندارند اگر جنگ کنند کشته می شوند و اگر نه، مجبور هستند که تسلیم شوند؛ گرچه مجاهدین بسیار کوشش می کنند که آنها مجبور به جنگیدن نشوند و تا حد ممکن به آنها بفهمانند که جنگ شان بی فایده است و بهتر که تسلیم شوند مگر وقتی که جنگ می کنند به همان اندازه تلفات نیز زیاد می شوند.

بطور فشرده، تلفات گسترده این روزهای رژیم کابل حکایت از شکست زودهنگام و قطعی و سرتاسری آن در تمام مراکز نظامی دارد و اینکه نیروهای اجیر اشغالگران آخرین نفس های خود را می کشند و همچنین نشانگر بی توجهی عمیق سران رژیم به شکست های میدانی است؛ و چون از بس در جنجال های سیاسی سرگرم اند کشته شدن عساکر و یا اکمال آنها دیگر در اولویت کاری شان قرار ندارد پس خود این عساکر باید به حال خود رحم کرده و جان های شیرین خود را بیشتر از این، فدای هوس های سران مفت خور رژیم نگردانند.

به امید روزیکه حقیقت بر همه روشن گردد.

اړوند مطالب

ځواب دلته پرېږدئ

ستاسو برېښناليک به نه خپريږي. غوښتى ځایونه په نښه شوي *

Close