پسرلی

شاعر : جبیر احمد مشهود

اه مسته زمزمه ده د غزاوو پسرلی
سنګر ته مو راغلی د بریاوو پسرلی

اشغال به ماتوو زلمیو هلی رابیدار شئ
لمانځو به بیا د تورو په پړکاوو پسرلی

تیارو کي ښخي شوي د اجل په نوم نیزي دي
د ستورو سره مل شو د رڼاوو پسرلی

دا جوړه قافیله به تر سهاره پوري درومي
دوښمن ته به نصیب کړي د ژړاوو پسرلی

دا مستي زماني به یې په خپلو سترګو ویني
د هیلو په ګلبڼ کي د بوراوو پسرلی

اوس ځو راپسي پورته کړئ لاسونه په دوعاوو
راوړو به ړنګ محفل ته د ځلاوو پسرلی

زخمونه د زړګي به مو درمان کړي په درملو
د سولي په جامه کي د خنداوو پسرلی

مرغان به بیا نغمې د ازادۍ وایې مشهوده
د فتحو لمر به لمانځي پر صحراوو پسرلی

ټېګونه

اړوند مطالب

ځواب دلته پرېږدئ

ستاسو برېښناليک به نه خپريږي. غوښتى ځایونه په نښه شوي *

Close