متفرق مسا‌‌ئل

دانګورو اوبو نه شربت جوړول څه حکم لري؟

دفتوې شمېره(۴۶۴)

پوښتنه:

محترم مفتي صيب سلامونه او نيکې هيلې مې ومنه هيله کوم چې تاسوبه جوړ ياست!
مسئله پدې ډول ده چي زموږ په سيمه کي خلګ انګور چي لاپاخه سوي نه وي يعنې غوره وي، اوبه يې وباسي اوبيايې په دېګ کى پراور پاخه کړي، کله چې دغورې اوبه چوش سي، وروسته بوره ورواچوي بيانو دغه پخې شوې اوبه خټه سي او دوی يې په يوبل لوښي کې واچوي. دې ته نو شربتِ غوره وایي، چي شايد تاسويې هم دنامه سره بلدياست؟
بيانو دغه شربتِ غوره يوه قاچوغه په ګيلاس کې واچوي نورې اوبه ورواچوي او څښي يې نودغه شربتِ غوره څښل حرام دي که حلال؟
دجواب مو په انتظاريم!

پوښتونکی:محمد عثمان احسان


الجواب وبالله التوفیق:

کله چې د خاموانګورو اوبه په اور باندې جوش شي او د نشې حالت ته ونه رسیږي، څښل یې او شربت پکې جوړول جواز لري.

او که دومره جوش شي چي، دریمه برخه یا زیاته برخه یې کمه شي او نشه پکې پیدا شي؛ بیا یې لږ او زیات څښل حرام دي. او شربت ترې جوړول هم روا نه دي.


الدلیل علی ذلک:

قَالَ – رَحِمَهُ اللَّهُ – (الشَّرَابُ مَا يُسْكِرُ) هَذَا فِي اصْطِلَاحِ الْفُقَهَاءِ لِقَوْلِهِ – عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ – «كُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ» وَهَذَا مَعْنَاهُ.

قَالَ – رَحِمَهُ اللَّهُ – (وَالْمُحَرَّمُ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ: الْخَمْرُ وَهِيَ النِّيءُ مِنْ مَاءِ الْعِنَبِ إذَا غَلَى وَاشْتَدَّ وَقَذَفَ بِالزَّبَدِ وَحَرُمَ قَلِيلُهَا وَكَثِيرُهَا) وَقَالَ بَعْضُهُمْ كُلُّ مُسْكِرٍ خَمْرٌ لِقَوْلِهِ – عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ – «كُلُّ مُسْكِرٍ خَمْرٌ» رَوَاهُ مُسْلِمٌ وَلِقَوْلِهِ – عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ – «الْخَمْرُ مِنْ هَاتَيْنِ النَّخْلَةِ وَالْعِنَبَةِ» رَوَاهُ مُسْلِمٌ، وَأَبُو دَاوُد وَلِأَنَّهَا سُمِّيَتْ خَمْرًا لِمُخَامَرَةِ الْعَقْلِ وَكُلُّ مُسْكِرٍ يُخَامِرُ الْعَقْلَ وَلَنَا إجْمَاعُ أَهْلِ اللُّغَةِ عَلَى حَقِيقَتِهِ فِي النِّيءِ مِنْ مَاءِ الْعِنَبِ وَتَسْمِيَةِ غَيْرِهَا بِالْخَمْرِ مَجَازًا وَعَلَيْهِ يُحْمَلُ الْحَدِيثُ الْمُتَقَدِّمُ كَذَا فِي الشَّارِحِ وَفِيهِ نَظَرٌ؛ لِأَنَّهُ نُقِلَ فِي الْقَامُوسِ: الْخَمْرُ مَا يُسْكِرُ مِنْ عَصِيرِ الْعِنَبِ أَوْ عَامٌّ قَالَ: وَالْعُمُومُ أَصَحُّ وَأَيْضًا الْحَدِيثُ مَحْمُولٌ عَلَى بَيَانِ الْحُكْمِ؛ لِأَنَّهُ – عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ – بُعِثَ لِبَيَانِ الْأَحْكَامِ لَا لِبَيَانِ الْحَقِيقَةِ اللُّغَوِيَّةِ وَالتَّعْرِيفُ الْمَذْكُورُ لِلْخَمْرِ هُوَ قَوْلُ الْإِمَامِ وَعِنْدَهُمَا إذَا اشْتَدَّ صَارَ خَمْرًا وَلَا يُشْتَرَطُ فِيهِ الْقَذْفُ بِالزَّبَدِ؛ لِأَنَّ اللَّذَّةَ تَحْصُلُ بِهِ وَهُوَ الْمُؤَثِّرُ فِي إيقَاعِ الْعَدَاوَةِ وَالصَّدِّ عَنْ الصَّلَاةِ وَلَهُ أَنَّ الْغَلَيَانَ بِدَايَةُ الشِّدَّةِ، وَكَمَالُهُ بِقَذْفِ الزَّبَدِ.

البحر الرایق:۸/۲۴۷، كتاب الاشربة

وكذا في ردالمحتار علي در المختار:۶/۴۴۸، کتاب الاشربة



اړونده فتواګانې

ځواب دلته پرېږدئ

ستاسو برېښناليک به نه خپريږي. غوښتى ځایونه په نښه شوي *

Close