ابوصهیب حقانی
روز دوشنبه ۱۴/۳/۱۳۹۷ هش در کابل در همایشی ظاهرا بزرگ و به ادعای رسانه های اداره کابل نزدیک به سه هزار عالمان دین در تالار لویه جرگه جمع گردیده و به اصطلاح علیه جهاد و مجاهدین (که با جان و مال خود)، بر ضد کفار خون آشام امریکایی و ائتلاف قدرتهای جهانی مبارزه می کنند؛ فتوا صادر کرده و به قول شان جهادی که مجاهدین علیه امریکا در جریان دارند جهاد ندانسته و خلاف اصول شرعی دین مبین دانستند.
جای بسی تاسف است در کشوری که ملیون ها شهید داده، ملیونها معلول داده، ملیون ها خانه، بی سرپرست و فقیر و در به در شده و در برابر هر استکباری در هر زمان بخاطر دین خودشان جانفشانی های بی نظیر انجام داده و در اصطلاح کشورهای خاور میانه به کشور جهاد و مبارزه معروف است؛ چنین کسانی پیدا شوند که نه به لباس مردم عادی بلکه به لباس پاک و مقدس روحانیت بیایند یکجا، علیه جهاد به نفع استعمار جهانی فتوا صادر کنند!
تجارت هر چیز را دیده و شنیده بودیم، نیز گاهی به قیمت های ناچیز، کالا و اجناس مختلف النوع را به حراج و فروش می گذارند؛ ولی تجارت دین و قرآن را با این گستاخی و بی باکی ندیده بودیم که کسانی از جنس عالم دین بیایند علیه دین به نفع دشمنان دین فتوا صادر کرده و به آن خون های پاک، به آن مبارزه مقدس، به آن جانفشانی های بی نظیر اینگونه اهانت کنند؛ و دشمن ذلیل و زبون چنان در جنگ عاجز گردد که بیاید عالمان دین را علیه مبارزان استعمال کند.
جای تاسف است که یک تعداد به کلاه و مندیل های سفید و عباء و قباهای بظاهر زیبا، به محاسن این عالمان دین فروش فریب خورده و خوش شوند که گویا اکنون فتوا صادر شد که جنگ افغانستان هر چه باشد جهاد نیست و چیزیکه طالب از آن به عنوان جهاد یاد می کند جهاد نیست، در آن جمع که من یقین دارم اولا هیچ عالم حقگوی اشتراک نکرده و در ثانی بالفرض و المحال اگر اشتراک کرده باشد برایش اجازه نطق در مورد حقیقت جهاد و جنگ جاری افغانستان داده نشده؛ جای افسوس دارد که آن ریش سفیدان نا ریش سفید و عالمان به نام دین جهاد مقدس را زیر سوال بردند در حالیکه بر هیچ آدم عاقل و مومن خردمند پوشیده نیست که در مورد جهاد فعلی کمترین شک و تردید به خود راه بدهد؛ چه اینکه اگر این مبارزه مقدس نیست پس آن همه عالمان دین، حافظان قرآن، شیوخ حدیث و تفسیر که در خط اول جنگ با امریکایی ها در سنگرهای داغ جهاد به سر برده، شهید، زخمی و یا اسیر می گردند جز در دفاع از شرع و به دستور قاطع شارع دیگر چه عامل و انگیزهء می تواند داشته باشد؟
به عبارت دیگر از آن جمع بظاهر عالمان دین باید پرسیده می شد که بفرمایند آیات خدا، احادیث نبوی، نصوص فقهی به ارتباط جهاد (که بخش اعظمی از قرآن، حدیث، فقه و تفسیر ما مسلمانها را تشکیل می دهد) در چه شرایط و زمانی بر امت اسلامی جهاد را فرض می داند؟؟؟
اگر این جهاد نیست که در برابر امریکا ایستاد شوی همان امریکائیکه به خون تک تک مسلمانان تشنه است، همان امریکائيکه پشتیبان اسرائيل غاصب قدس و فلسطین است، همان امریکائیکه قاتل ملت های مسلمان و بالخصوص افغانهای مظلوم است، همان امریکائيکه بر هیچ چیز ما مسلمان ها رحم ندارد، همان امریکائیکه امروز در هر کجای دنیا که مسلمانی در مظلومیت به سر برده و بر سرش بدترین جنایت های دوران صورت میگیرد سرانجامش به امریکا ختم می شود، اگر بر چنین امریکای متجاوز که ملتهای مسلمان را در این عصر و زمان به خاک و خون می کشد جهاد نیست پس جهاد چه وقت، علیه کی و در کجا فرض می شود؟؟؟
ایکاش دین خدا را به بازی نمی گرفتند، ایکاش این علمای دین همیشه چنین جرئت مند و دلیر در کنار دین می بودند و وقتی امریکا در گوشه کنار این سرزمین مسجد و مدرسه دینی را به خاک و خون می کشد نیز صدای شان را می کشیدند و فتوا صادر می کردند، ایکاش این عالمان دین از دین شرم کرده حداقل بنام دین و به آدرس دین علیه دین به این دروغگویی و جفا نمی پرداختند، کتاب خدا، سیرت رسول پاک – صلی الله علیه و سلم – فتوای فقهاء و ایمه دین را به تحریف و سخره نمی گرفتند و دستور ترامپ، کاخ سفید، پنتاگون و ناتو را ترجیح نمی دادند، حداقل با این حال اگر آبروی خودشان را بردند آبروی دین و عالم دین را نمی بردند؟!
یقینا اینها یا عالم دین نبودند یا اگر هم بودند بجای آنکه مبلغ دین خدا و احکامش باشند؛ مجریان فرمان کاخ سفید و امریکا بودند؛ ولی ایکاش می دانستند که با این فتوای سیاسی هیچ مسلمانی خام شان نگشته و فریب نمی خورند؛ زیرا فتوای که به امضاء و دستخط جنرال امریکایی رسیده و با تایید کاخ سفید و اداره کابل قرائت شود قابل قبول و باور هیچ مسلمانی نیست؛ چون این ملت تجربه دارد که هرگاه هر متجاوزی در این خاک عاجز آمده و تمام ابزار نظامی اش در برابر ایمان ملت، شکسته شده به ناچار دست به چنین حرکت مذبوحانهء زده که با ابزار دین به جنگ دین آمده، در حالیکه نمی دانند حتی همان ابزار نیز هرگز علیه دین کارساز نبوده و بلکه بالعکس مژدگانی فتح و پیروزی قریب الوقوع پیروان واقعی دین علیه اباطیل زمان را می دهد.
دیری نخواهد پائيد که این آخرین حربه دشمنان هم بیکار و بی اثر جلوه کند و سبب روسیاهی و رسوایی شان گردد.
ان شاء الله تعالی و ما ذلک علی الله بعزیز
