غورځنګ
دا چې الله ج مسلمانانو ته د نوروز او مهرجان د کفري ورځو په مقابل کې دوه مبارکې او سپېڅلې ورځې ورکړي دي چې يوه يې د کوچني اختر مبارکه ورځ ده او بله يې د بيا د لوی اختر مبارکه ورځ ده، کله چې الله ج پر مسلمانانو باندې يوه مياشت روژه فرض وګرځوله لکه څنګه يې چې د تېرو پيغمبرانو په قومونو باندې فرض ګرځولې وه.
نو همداشان يې به دغو مبارکو ورځو او هم په عامو ورځو کې شتمنو خلکو ته توصیه کړې تر څو په غريبانو خلکو باندې له مالي اړخه پام وکړي او خصوصاً بیا د اختر په ورځو کې خو يې بيا پر غريبانو د پام ډېره توصيه کړې ده.
دغه ورځ که څه هم د خوشحالۍ ورځ ده او مسلمانان بايد د خوشحالۍ تر څنګ په دغه ورځ باندې غريب پالنه هم وکړي، شتمن مسلمانان بايد د غريبو مسلمانانو پر کورونو وګرځي او مالي ستونزې د خپلې وسې تر اندازې پورې حل کړي.
نو مسلمانانو وروڼو!!
کله چې خپلو بچيانو ته د اختر لپاره جامې، څپلۍ، بوټونه او نور شیان اخلئ! د هغو غريبانانو بچيان هم له ځان سره په ياد ولرئ! کوم چې د غريبۍ له امله نشي کولی خپلو بچيانو ته د خوشحالۍ د لمانځلو سامان واخلي.
کله چې خپلو کورونو ته د کوچني اختر پر ورځ هر ډول خوراکونه راوړئ! نو بايد هغه ماشومان مو هم په ياد وي چې کوم چې بېګايي يې پلار او مور په نهره ويده کوي او په د سبا ورځې د خوراک لپاره حيران وي . چې څه وکړي.
خصوصاً!!
افغانانو!!
کله چې مو خپل بچي ته هر ډول د لوبو سامانونه اخلئ! د هغه شهید بچيان مو هم بايد په ياد وي کوم چې پلار يې د اسلام د دين د لوړاوي لپاره خپل سر نذرانه کړی دی او د دې لپاره چې په نورو مسلمانانو باندې د کفر ظلم او ستم پای ته ورسېږي خپل ځان او خپل ژوند يې قربان کړی دی.
که مو خپل مور او پلار سره په ډېره مينه او محبت مخامخ کېږئ! نو د هغه شهيد مور او پلار مو چې له ياد ونه وځي کوم چې ستا په څېر خوږ بچی يې د الله ج په لاره کې قربان کړی دی. او اوس د هغه په جدايۍ کې شپې او ورځې تېروي.
کله مو چې خپل کور ته د خوراک مختلف ډولونه له بازارونو څخه وړل نو پام چې د هغه شهيد کور، بي بي او نوره ټوله کورنۍ مو له ياده ونه وځي چې د نفقې لپاره يې همدا ايکي يو زوی درلود خو هغه دوی د الله ج د رضا د حاصلولو لپاره د اسلام له دينه ځار کړی دی.
هغه هم ستا په څېر د يوه چا د سترګو تور وو، هغه هم بچيان، مور، پلار، وروڼه او نوره کورنۍ درلودله، هغه هم د خپلې کورنۍ د سترګو د يخېدو وسيله وه. خو دا چې اوس امت ته د سرونو نذرانه پکار ده نو په دې خاطر يې د الله ج لپاره نذرانه کړی دی، نو بايدته د هغه شهيد د کورنۍ پوښتنه وکړې، دعا ورته وکړې او د خپلې وسې په اندازه بايد يو څه ورته ورکړې.
کله چې دې خپل ځوان زامن او وروڼه وينې او د خوشحالۍ احساس کوې نو هغه فدايان درته بايد ياد وي کوم چې خپلې تنکۍ ځوانۍ يې د دې لپاره له خپل دين څخه ځار کړې تر څو په هېواد کې شرعي نظام نافذ او ټول مسلمانان پکې د ارام ساه واخلي.
نو اوس ته د هغوی مور او پلار ته بايد د تسکين او زړه د ډاډينې خبرې وکړې او د هغوی په مخکې خپل بچي ته دومره مينه مه ورکوه! چې د هغوی زړونه پرې ټکني شي.
او کله چې د اختر له لمانځه څخه تر فراغت وروسته له مسجد څخه راوځې نو بیاد ډېر په عُجز او خاکسارۍ راووځې، ځکه چې مسجد به ډېر داسې خلک راغلي وي چې جامې به يې د غريبۍ له امله زړې وي، شلېدلې او پيوند کړې جامې به يې په تن وي، د څپليو د اخيستلو وس به يې نه ويل لرلی، په کور کې به يې خپل وږي ماشومان سترګو ته کېږي. نو ته داسې حرکت ونه کړې چې خدا ناخواسته د هغه پر زړه د غشي په څېر ولګېږي بلکې ته بايد داسې حرکات وکړې چې د هغه لپاره خپله غريبي فخر وګرځي. نه د شرم توکی.
او بلخصوص په کور کې مو که چېرته يتيمان وي نو بايد له بل هر چا پر دوی زيات پام وکړئ! ځکه چې يتيم هغه څوک دی چې د دوی سپارښتنه الله ج په قرآن کريم کې په بار بار کړې ده او ډېر ځايه يې داسې ويلي دي چې د يتيم مال ته مه ورنږدې کېږئ! پر يتيم پام کوئ! او له يتيم سره ښه او غوره چلند وکړئ! د يتيم ښه کفالت و کړئ! اسلامي تربيه يې وکړئ! او د پرديتوب احساس ورته مه ورکوئ!
نو مسلمانانو وروڼو!!
کله چې د اختر ورځ راغله نو هېڅ داسې حرکت درڅخه ونشي چې غريب ته د مزاحمت او د پرديتوب د احساس باعث او لامل وګرځي.
