امین وردګ
در طول یک سال گذشته (که مملوء از امنیت سرتاسري در کشور بود) برای اولین بار غم را حس کردم که همزمان اشکهایم پایین آمدند.
درد شهید حق و فاتح معنوی هرات باستان ((مولوی مجیب الرحمن انصاري)) دردیست که جبیره نخواهد شد و شاید تا ابد جایگاه عالی ایشان بی مانند و بی بدیل بماند.
شخص مذکور شخصیت والای داشت و بسیار شجاع بود.
انقدر نفوذ هم داشت که چندین بار مورد تهاجم بیگانه پرستان قرارگرفت، اما باز هم انان نتوانستند که با اهداف کثیف و ننگین خود برسند.
مولوی انصاری مجاهد و مبارز راستین راه حق بود و در این مسیر پرخطر به صداقت کامل قدم گذاشته بود و راه را به خود انتخاب کرده بود که برگشت نداشت.
ارزوی شهادت برای ایشان اولویت داشت! چون یگانه هدفش همین بود که برایش رسید.
مجیب الرحمن تنها کس بود که با جرئت میخواست جبهه ای فساد و منافقت را سرنگون کند که تا اندازه ای هنگفت جلو شان را نیز گرفته بود.
ایشان همچنان در مقابل راه های گمراه کننده به نام حق (ش…) قرار داشت و سینه ای پر از علم خود را بخاطر دفاع از دین مبین اسلام در مقابل طاغوت و ستمگران سپر گرفته بود.
مجیب الرحمن (تقبه الله) یگانه عالم ربانی و حقانی بود که در بیست سال گذشته با جرئت والا ممبر پیامبر اسلام را (همانگونه که شأن شان است) نگهداشته بود و ذره ای هم از حق در مقابل باطل (که ان زمان حاکم بود) نگذشت.
چند وقت پیش ایشان در مجلس عالمان دین در کابل- بسیار به وضاحت و جرئت بی نظیر موقف خد را برای حفاظت از نظام اسلامی اعلام کرد.
اما دشمن باید بداند! که با کشتن عالمان حق و راستگویان دلیر این راه مقدس شمایان هیچوقت به اهداف کثیف که دارید نخواهید رسید، چون حفاظت از دین اسلام در دستان (بلاکیف) الله عز وجل میباشد و هیچ کس نمیتواند نور اسلام را خاموش کند.
همه ای ما راه را انتخاب کردیم که برگشت ندارد، تا اینکه یک روز در همین راه روح – روان خد را نثار اهداف مقدس کنیم و باهدف که داریم (شهادت راه حق) برسم ان شاءالله.
روز جمعه تاریخ (۱۱/۶/۱۴۰۱ ه- ش) در مسجد گازرگاه هرات، بوقت نماز جمعه، مجاهد راستین راه حق توسط بزدلان و بیگانه پرستان به مقام عالی شهادت نایل گردید، روحشان شاد، یاد شان جاودان و گرامی باد، انالله و اناالیه راجعون.
