سرليکنه
له څه مودې راهيسې امريکا په افغانستان کې د جګړې پر ځای د سولې اشارې کوي. هغه چې ويل به یې پر طالبانو فشار به هغوی سولې ته اړ کړي اوس وايي طالبان کولاي شي د اوربند په څېر د خپل ولس د ښې راتلونکې لپاره د سولې لاره غوره کړي.
د امريکا له لهجې سره سم اشرف غني هم خپله لهجه بدله کړه. دمخه به یې چې په وينا کې بيا بيا د طالبانو نوم اخیست، ورسره به یې غبرګوله چې ستونزې په جګړه نه، په سوله حل کېږي، خو که طالبان سوله ونکړي، پر خلاف به یې پرېکنده عمليات ترسره شي، پر خلاف به یې سخته لار ونيول شي، پر خلاف به یې ولس راپورته شي او….
اوس د امريکا له ترخې جګړه ييزې لجهې سره د اشرف غني هغه ترخه لهجه هم د سولې په پستو او نرمو اشارو بدله شوه، خو په ځینو خبرو کې ترې غير ارادي د جګړې نوم واخیستل شي.
اشرف غني اوس د جګړې په ژبه د سولې اشارې کوي. په درې ورځنې اوربند کې، د اختر ګډې خوښۍ، کابل ښار ته د طالبانو بې وسلې راتلل، په پوستو کې ګوته په ماشه يو بل ته ورغاړېوتل او دې ته ورته اشارې چې سولې ته یې کاروي جوت توپير پکې راغلى دى.
وړمه ورځ په ټلوېزيوني وينا کې د اشرف غني ټولې اشارې سولې ته وې. په نيم ساعته وينا کې یې يوه برخه جګړې او درې برخې سولې ته اشارې وکړې. لهجه یې ډېره نرمه وه. دمخه به یې چې د جګړې په ژبه خبرې کولې، طالبانو ته به یې ترهګر، زموږ دښمنان، ډار اچوونکي، د سولې دښمنان او … ويل، خو وړمه ورځ چې طالبانو ته مخاطب ؤ او په اشارو یې سوله يادوله، په نيم ساعت کې یې تر پنځوس ځلې زياته سوله ياده کړه، جګړې ته یې د تاوتريخوالي کلمه وکاروله.
اشرف غني چې اوس خبريالانو ته ځوابونه وايي، داسې بريښي لکه سوله چې یې کړې وي او يواځې اعلان یې پاتې وي. هغه جګړه ییزه ژبه یې په خوله کې نه شته. هغه جګړه ييزه لهجه یې بدله کړې ده. هغه جذباتي وينا یې اوس دومره نرمه کړې ده لکه په افغانستان کې چې هيڅ جګړه نه وي شوې.
ولې اشرف غني دومره توپير په ځان کې راووست؟ نور ځوابونه به یې هم وي، خو ستر ځواب یې دا دی چې امريکا په افغانستان کې خپله ماتې دمخه منلې وه، خو اعلان کړې یې نه وه.
د اختر په شپو کې له درې ورځې اوربنده وروسته طالبانو جګړه نه ده پريښې، بلکې نوره یې هم سخته کړې ده. دا هم ويلاى شو چې د کمکي اختر له تېرېدو وروسته په افغانستان کې جګړه يوه نوي فصل ته داخله شوه.
طالبان امريکا او افغان حکومت ته ښيي چې سوله او جګړه دواړه یې په واک کې شته. دفاع وزارت او بهرني پوځونه هم د طالبانو په مقابل کې ګوته پر ماشه دي. په جګړه کې کراري نه ده راغلې. طالبانو د جګړې تاکتيک هم بدل کړی دى او په داخل د حکومت کې یې نفوذ نور هم زيات شوی دی، چې د کابل په زړه کې د پاڅونوالو د قوماندان وژل یې جوت ثبوت دى.
جنرال ميلر او دفاع وزارت هم په جنګي خريطه کې نوې کرښې ایستلې دي. د افغانستان په اړه د پنټاګان پر پاليسۍ هم بيا له سره غور شوی دى؛ خو د امريکا او اشرف غني لهجه نرمه ده. ولې او په څه نرمه ده؟ ولې د جګړې په ژبه د سولې اشارې کوي؟ په دې راز يواځې او يواځې هغه څوک پوهېږي چې د امريکا جګړه ييزه پاليسي ورته څرګنده وي.
که طالبان په امنيتي ځواکونو کې نفوذ لري او د ښار په زړه کې قومندانان وژلاى شي، نو واشنګټن هم پر افغان ولس (طالبانو) د بمبار د نغارې ډنګ ته نغارچوب په لاس کې نيولى دى، د دې انتظار کوي چې په افغانستان کې په نوي تاکتيک او پلان سره له طالبانو سره سوله نه، بلکې د سولې په نوم د جګړې اړخ بدل کړي.
اشرف غني چې اوس د جګړې ژبه نه کاروي او د سولې اشارې کوي، نوی پلان ورته ورکړل شوی دى، په نوي تاکتيک سوله غواړي.
تېرو ١٧ کلونو په افغانستان کې د جګړې په دوام د افغانانو وينې وبهېدې. دنياوال او په ځانګړې توګه افغان ولس بايد په دې پوه شي چې امريکا او اشرف غني ولې د طالبانو په مقابل کې خپله لهجه نرمه کړه؟ په تېرو ١٧ کلونو کې یې ولې په سعودي عربستان کې د افغانستان په اړه غونډه نه رابلله چې جګړې ته د مشروعيت او نه مشروعيت رنګ ورکړي؟ دا هغه پلان دى چې وروسته به څرګند شي.
افغان ولس نور له تپل شوې جګړې بېزاره دی، هر څنګه چې وي، خو چې په افغانستان کې په رښتينې توګه سوله رامنځته شي. نور د بهرنیانو له بمباره د افغان ولس ژوند په امن شي، نور له کورونو د ساندو اوازونه پورته نه شي.
طالبان (افغان ولس) سوله غواړي او د سولې لپاره قرباني ورکوي، خو امريکا او اشرف غني چې اوس د جګړې په ترخه ژبه د سولې پستې او نرمې اشارې کوي، موخه یې دا ده چې د سولې په نوم په سعودي کې جوړېدونکي غونډه کې د نړيوالو او عربي هېوادونو مخه بل لورې ته واړوي، په افغانستان کې د بهرنيانو او د بهرنيانو د ملاتړ کوونکو په مقابل کې د مقاومت د نه مشروعيت فتوى ترلاسه کړي، او بس …
