م. حمد الله دانشمند
د افغانستان اسلامي ولس و دیني عالمانو او پوهانو ته تر هر چا زیات ژمن دي، ور ته په درنه سترګه ګوري، د هغوی هره وینا په غور اوري، غوښتنو او سپارښتنو ته یې تل د خدمت سینه ډبوي.
له څه مهاله را هیسي ډانډوره غږېده، چې په سعودي عرب کې د اسلامي سازمان د همکارۍ تر نامه لاندې د عالمانو یوه غونډه کېدونکې ده، چې پکې به د ډېرو اسلامي هیوادونو په اصطلاح عالمان برخه واخلي او د افغانستان په روانه معضله به د شریعت په رڼا کې یوه فیصله وکړي. زما په ګډون د ډېرو هیواد والو هیلې د دې غونډي نتیجې او ثمرې ته ناڅېدلې، داسې مو انګېرله، چې د ټولې اسلامي نړۍ مخکښې او درنې څېرې را غونډې شوې، هرو مرو به زمونږ په کړېدلي، دردېدلي او ځورېدلي حالت د ترحم او شفقت اوښکې و بهوي؛ زمونږ ناسور زخمونه به د حق، عدالت او انصاف په رغوونکو درملو را ورغوي، په ټولیزه توګه به په یوه خوله لاندې زرینې جملې په لوړه، قهرجنه او جذابه لهجه ووایې:
“اې د ټولې نړۍ د بد امنیو سر چینې “امریکا” په افغانستان کې ستاسو روان وحشت او بربریت په ښکاره اشغال دی. تاسو د نوموړي هیواد فضا اشغال کړې، تاسو یې زمکه اشغال کړې، تاسو یې عزت لوټ کړی، تاسو یې قیمتي کانونه په بډ وهلي، تاسو یې دیني نوامیسو او قدرونو ته سپکاوی کړی.
ستاسو د ظلم او ستم له امله یې هر کاڼی، هر بوټی، هره سمه او هر غر په وینو سور دی. ستاسو له لاسه د یاد هیواد له ټولې خاورې نه د بارودو بوی حس کېږي. د مور په ګډون مو پرې هر راز بمونه و وُرول، زروي او غیر زروي وسلې مو پر همدې خاوره وکارولي. د خپلې پر مختللې ټکنالوجۍ هر راز ازموینې مو په همدې بې وسه هیواد تر سره کړې. د پت مېرمنې مو ورته بې پته، بې عزته کړې، ډېری یې د بمونو له امله د خاورو له ډېرانونو نه لاندې شوې، د وړو معصومو بچو د ځینو د وېرې له امله زړونه و چاودېدل او د ځينو ګلګونې څېرې د اور په لمبو کې لولپه شوې. د یاد وطن هستوګن مو د فحشاء، منکراتو، بد عملیو او بې دینیو لور ته سوق کړل. ښایسته کلي او کورونه مو ورته په بېرانو واړول، زندانونه مو په بې ګناه انسانانو ډک کړل، سمتي، ژبني، نژادي او عقیدوي اختلافونه مو د هغوی په منځ کې و پنځول، کلتور او عنعنات مو په غربي ور بدل کړل او…
مونږ عالمانو د خپل مبارک دین په رڼا کې هر اړخیزه ژورې څېړنې تر سره کړې، د څېړنو په ترڅ کې مو و موندل، چې ستاسو روان وحشت اشغال دی، اشغال دی، اشغال دی. نور مو د وحشت او بربریت تورې منګولې د دې وران ویجاړ هیواد له ګرېوانه وکاږئ! پرېږدۍ چې افغانان خپل برخلیک په خپله وټاکي او د یوه واحد سوچه اسلامي نظام په جوړولو سره سلا شي.
خو په تأسف سره باید ووایم، چې یادې غونډې د هغوی پر اشغال پرده اچولې، له خپرې شوې ۷ مادیزې اعلامیې نه جوتېږي، چې د غونډې ګډونوالو موضوع پر بله مهار کړې، یاده جګړه یې د دوه وروڼو تر منځ جګړې ته ورته بللې؛ په همدې محور یې خپلې ژورې مطالعې او څېړنې را څرخېدلې، شرعي دلائل یې د همدې موضوع په ملاتړ را وړي او بس. موږک د څاه په تل کې ده، دوی یې د اوبو سلواغې په ګوتو شماري.
راغلو علماوو ستاسو دي د دغې کعبې په رب سره قسم وي! د روانې جګړې بنسټېزه موضوع او ایجنډا همدغه ده، کوم چې تاسې پرې مطالعات را غونډ کړي او دلائل مو ورته پنځولې؟!
د مکې امامه! په ډېر درنښت، که په دې جګړه کې څوک د امریکا حمایت کوي؛ نو هغه به یې د احساناتو پوروړی وي او د مادي ژوند د ښکلاګانو په بدل کې به، د معنویاتو او تلپاتو خوښیو سرمایه په اوبو لاهو کوي، امامه تا څنګه په دغه ناوړه کار کې ځان ملوث کړ. ته هغه امام يې، چې ستا زړه را ښکونکی تلاوت به مونږ په ډېر شوق او ذوق اورېده. امامه ته هغه څوک یې، چې د ترغیب او ترهیب په هر ایت به دي د اوښکو سېلاب پر مخ را بهېده، کله چې به د جهاد او غزواتو اړونده آیتونو ته راغلې؛ نو د ډېرې ژړا له امله به دي نور نشوای کړای، چې مخته ولاړ شې؛ مبارکې بیتې او د امام المجاهدین (محمد – صلی الله علیه وسلم) و پلارني ټاټوبي ته څېرمه دي همدا حکم او فیصله وکړه؟! تا هم زمونږ د ګران هيواد د کفري یرغل او اشغال په مقابل کې جګړې ته ورور وژنه ویلې؟!
تر لمر سپینه ده، چې دا د تېر په څېر د “نیکولسن” د فشارونو یو فشار دی، کومه لازمه لاسته راوړنه به ونه لري.
زما په آند نوموړو باید د جنګ بنسټیز لامل، د جنګ مقابل لوری او دهغه د حل لاره یې د شریعت محمدي په رڼا کې څېړلې او لټولې وای.
دوی په همدې اعلامیه کې پر سوله ډېر ټینګار کړی؛ د هر چا سوله خوښه ده؛ خو هغه سوله، چې د شرعي فرامینو سره په ټکر کې نه وي او هغه سوله چې په حقیقت کې سوله، نه دا، چې په ښکاره سوله او په اصل کې و یوې فاسدې ادارې ته تسلیمي وي.
