نعمان لطیف
په وطن د ترهې او ډار پیریان ناست ؤ دهېواد په هر ښار کې سپېره بادونه لگېدل، د هوا بوړبوړَکۍ به دټول ښار پلاستیکونه او گندونه ځان پسې کله په یؤه واټ او کله پر بل واټ تاوول
په څلورلارو کې سپۍ لنگېدلې، واټونه له کوڅه گشتو سپیانو ډک ول. ښارونو کې فقط همدوی او ټوپکمار لېدل کېدل
دا هر څه پس له فتحې روان ؤ، پس له یؤې تاریخي فتحې، پس له نه هېرېدونکیو قربانیو روان ؤ، پس له داسې قربانیو چې د افغانانو د ننگ او شهامت داستان یې دنړۍ جالب داستان کړ
مساجد خاموش ول، مدارس کنډواله پراته ؤ او ښوونځي دکورنیو جگړو په مهمو سنگرونو بدل شوي ول
دکمونسټي رژیم تر سقوط وروسته را ستانه شوي کډوال داسې حیران دریان پاته ول لکه په کوم ځنگلي ټاپو کې ایسار مسافر
دشهیدانو په ارمانونو خاورې اړؤل کېدلې او کونډو او یتیمانو یې له سختو مجبوریتونو او بېوسیو گداگرۍ شروع کړې وې
دجهاد له نوم مستفدین ددنیا په عیش عشرت کې داسې ډوب شول چې تر بریا وروسته یې له ځانونو دگنده ټوپکوالو داسې کړۍ تاؤ کړې چې دصف له صفا مجاهدینو بالکل غایب او داسې ورک شي چې دډېرو هڅو باوجود کوم مجاهد دمشر څنگ ته د رصد چانس ترلاسه نه کړي
په داسې ویرجنو حالاتو او مایوس ژوند کې چې په کابو په ټولو ارمانونو خاورې انبار وې، دجهادي مشرانو حرص او هؤس نور هم زور واخیست. پخپلو کې داسې سره ونښتل چې هغه نیم ژوانده افغانان چې مایوسه حالاتو روحاً وژلي ول، د اولادونو دفزیکي وژل کېدو له غمه بیا ځل کډې پر سر او له ښارونو بیرون په سپېرو دښتو کې مېشت شول
په همداسې یو حالت کې چې خلک له ژوندانه تنگ راغلي او دمرگ خپسې نیولی ؤ، طالبانو ملت کې نوې ساه وپوکله او خلکو ته یې د نوي کور او نوي ژوند جوړولو آرزوگانې ورکړې
دملي تاسیساتو نړېدل متوقف شوه، دعامه شتمنیو چور تالان ودرېدو، ښارونو کې ژوند عادي شو
بېخي نږدې ؤه چې باتور افغان ملت دسیالانو سیال شي، دحریت لپاره تویې شوې د یو نیم ملیون شهیدانو وینې رنگ راوړي او ترې دپاته کونډو او یتیمانو اوښکې وچې او پاکې شي او دسپېڅلي جهاد او تاریخ سازه معرکې اهداف ترلاسه شي خو د نامرده او نامرداه دښمن پر افغانانو ښه ورځ ونه لورېده
طالبانو دکابل پر فتحه د افغانانو په خاوره د داخلي غلامانو په توسط د خارجي نړۍ روان سازشونه خنثا او په ټپه ودرؤل او تر ټولو زرینه کارنامه یې له تجزئې دگران افغانستان ژغورل دي
دطالبانو په اسلامي حکومتولۍ او حاکمیت کې هر چا دخپل عمل سزا وگالله، مجرم دجُرم سزا ولیدله او متهم له تهمتونو دفاع ته وخت وموند
یؤه وړه بېلگه یې دډاکټر نجیب الله وژل او دعبرت لپاره تر دریو ورځو په دار ځوړندؤل دي
دډاکټر نجیب الله دوحشیانه اعمالو او دبېگناه وژنو په اړه خبرې، اضافي چه میگویا او اتهامات نه دي، بلکې ثابتې خبرې دي او اوس هم په خپل چاپېرچل کې سلگونه داسې خلک موندلای شو چې دډاکټر نجیب دوحشتونو له کبله یې عصبي توازنونه بایللې دي، یا فلج دي او یا یې دنجیب درژیم پر وخت دکورنۍ غړي ورک شوي دي
جنرال گروموف پخپل کتاب کې دنجیب الله له یؤه وحشت داسې یادؤنه کړې ده:
《په ۱۳۵۷ کال د حوت پر ۲۴ مه د ۲۴ زره هغه مسلمان هېوادوال چې په هرات کې د ولسي پاڅون په توگه د کمونستي رژیم پر وړاندي راپورته شوي ول، دډاکټر نجیب الله له لورې په شهادت ورسېدل …….!》
ملا عبدالسلام ضعیف “له کندهاره تر مزاره” کتاب ۱۵۰ مخ کې کې دنجیب الله د وژل کېدلو په اړه لیکلي دی:《زه په دې عقیده یم چې د همدغو مظلومانو شهیدانو دکورنیو د غړو لخوا به د انتقام سره په ډېره عجله مخامخ شوی وي، کیدلای سی دهغو شهیدانو اولادونو دده په وژلو کې تلوار کړی وي. حقیقت دادی چې دطالبانو مشرانو دده د وژلو سره مخالفت هم نه درلودی، نه چا دلمانځه د مصلې څخه راولاړ کړی او مړ کړی لکه دده دخاد دمشرتوب په وخت کې چې ډېر مسلمانان دلمانځه څخه راولاړ شوي، بیا وژل شوي دي او یا ژوندي تر خاورو لاندې شوي دي》
وخت به منصفانه قضاؤت وکړي او ثابته به کړي چې طالبان د افغاني تاریخ سپینې پاڼې دي. دظلم او ظالم خلاف پاڅېدلې دي، دظالم په وژلو یې ظلم او ظالم دواړه له منځه وړی دي او له پیله یې تر دې دمه په هیڅ کوم ارزښت سودا بازي نه ده کړې.
