عطاءالله مبارز
د افغانستان په پاکه خاوره له ناروا يرغل وروسته اشغالګرو او د هغوی کورنيو اجيرانو تل هڅه کړې، چې په وړاندې يې پيل شوی مشروع مقاومت وځپي او خپلو کرغيړنو موخو ته ځان ورسوي.
د اشغال په لومړنيو کلونو کې د دښمن ډېر تمرکز په نظامي برخه و، دوی فکر کاوه، چې له دې لارې به يې په وړاندې شروع شوي جهاد ته د پای ټکی کيږدي؛ خو له کلونو-کلونو سختو جګړو، سترو ځاني او مالي زيانونو ګاللو وروسته نه يوازې خپل شوم هدف ته ونه رسېدل، بلکې په وړاندې يې پيل شوې مبارزه لا ځواکمنه او پراخه شوه.
دښمن اړ شو، چې خپله ستراتيژي تغير کړي، دا ځل يې له نظامي هڅو سره سره، رسنيز ډکر او فکري جګړې ته هم پاملرنه زياته کړه، په سلګونو برښنايي، چاپي او ټولنيزې رسنۍ يې په دې موخه جوړې کړې، چې د اشغال پرخلاف مشروع جهاد تر سوال لاندې راولي، عامه ذهنيتونه يې په وړاندې راوپاروي، افغان ولس ته مجاهدين د پرديو په اشاره جنګېدونکي، د دين او هيواد دښمنان او د هيواد د بيا رغونې او پرمختګ په وړاندې د ستر خڼد په توګه وروپېژني.
خو الحمدلله! د دې خطرناکې حربې په وړاندې د افغانستان د اسلامي امارت فرهنګي کميسيون او د هيواد حقاني عالمانو نه ستړې کېدونکي هڅې وکړې، او خپله حقه او څرګنده داعيه يې نه يوازې افغان ولس، بلکې نړۍ والې ټولنې ته هم ورسوله، او هغوی يې په دې قانع کړل، چې روانه جګړه د اشغال، ظلم او فساد په وړاندې مشروع مقاومت دی، چې له هيڅ ديني او نړۍوال قانون سره ټکر نه لري.
په دې وروستيو کې د اشغال عالمبردارانو او د هغوی کورنيو نغاره چيانو کوښښونو پيل کړي، چې د اشغال پر خلاف روا او مقدسه جګړه له ديني ليدلوري تر پوښتنې لاندې راولي، او دې هدف ته د رسيدو لپاره يې ځينې هڅې هم کړي دي، چې ښه بېلګه يې د روان (۲۰۱۸م)کال د مۍ مياشتې په (۱۱) د اندونيزيا په پلازمينه جاکارتا کې کيدونکې غونډه ده، که څه هم د غونډې ګډون وال وايي چې ياده غونډه د افغان جګړې د پای ته رسيدو لپاره د سلامشورو لپاره جوړيږي؛ خو حکومتي چارواکي په ډاګه وايي، چې په افغانستان کې روانه جګړه مذهبي رنګ لري او له دې غونډې وروسته به مشروعيت له لاسه ورکړي.
که رښتيا هم د دې غونډې موخه د افغان جګړې د پای ته رسولو په اړه سلامشورې وي؛ نو د غونډې ګډون وال بايد په پوره زړورتيا د اشغال پر خلاف خپل غږ پورته کړي او محکوم يې کړي.
پوښتنه دا ده چې ايا رښتيا به هم ياده ناسته د روان جهاد مشروعيت اغيزمن کړي؟!
نه! هيڅکله نه! افغان ولس د اشغال او ظلم پر وړاندې پيل کړی جهاد، د يو څو علمانو په فتوا نه دی شروع کړی، چې هغوی خپله فتوا بدله کړي؛ نو د جهاد مشروعيت ته به زيان ورسوي، بلکې د قران کريم د صريحو ايتونو، نبوي حديثونو او د امت د فقهاوو (رحمهم الله تعالی) د اقوالو په رڼا کې يې شروع کړی، چې هيڅ ډول پکې بدلون نشي راتلی.
افغان مظلوم ولس کوم هيواد نه دی اشغال کړی، نه يې بې رحمه بمبارد، وژنې، او ځورنې کړي دي، او نه هم د ګوانتنامواو بګرام غوندې کرغيړن او بشر ضد زندانونه لري، چې له ديني او بشري پلوه پرې انتقادونه وشي او په کړنو يې د عدم مشروعيت مهر ولګول شي، بلکې برعکس يې هيواد اشغال شوی، په وګړو يې هره ورځ ناترسه بمبارد کيږي، وژل کيږي، ځورول کيږي او په عزت او ناموس يې تيری کيږي، چې په وړاندې يې جګړه د اسلامي او نړۍ والو قوانيونو له مخې مسلم حق دی، او هيڅوک ترې دا حق نشي اخيستلی.
الله تعالی فرمايي:
وَ مَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَ الْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَ النِّسَآءِ وَ الْوِلْدَانِ الَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَاۤ اَخْرِجْنَا مِنْ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ اَهْلُهَا١ۚ وَ اجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّا١ۙۚ وَّ اجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ نَصِيْرًا[النساء:۷۵]
ژباړه: او پر تاسو څه شوي چې د الله په لار كې او د هغو بې وزلو سړيو، ښځو او ماشومانو (ژغورنې) لپاره نه جنګېږئ چې وايي زموږ ربه! له دې كلي مو وباسه چې خلك يې ظالمان دي، او له خپل لوري څوك پالونكى راته وټاكه او له خپلې خوا څوك مرستندوى راته وټاكه.
نو په پوره يقین سره دا خبره کولای شو، چې دغه راز غونډې به هيڅکله د افغانانو له لوري د اشغالګرو امريکايانو په خلاف پيل شوې مبارزه کمزورې نه کړي او نه به يې مشروعيت ته زيان ورسوي .
