ابو صهیب حقانی
از دیروز و امروز (۱۰ و ۱۱ جولای ۲۰۱۸ م) در عربستان سعودی علماء به اصطلاح جمع آمده تا به حساب جنگ افغانستان نظریات شرعی خود را یکجا و در فتوایی به اصطلاح در محکومیت جنگ به خوش رضایتی امریکا و دل خوشی اداره بی صلاحیت کابل متنی صادر کنند تا بدین وسیله جهاد مجاهدان راه حق و شریعت در افغانستان را زیر سوال ببرند.
اما ایکاش این علماء که آنجا گردهم آمده (البته به جز ملاهایی که به امر اداره کابل استخدام شده و آنجا فرستاده شده اند) علمایی که دل شان به حال امت اسلامی در افغانستان واقعا سوخته و اکنون به فکر چاره آن پس از نزدیک به ۱۸ سال از آغاز جنگ امریکا، قصد همکاری دارند کمی نیز صدای آزادیخواهان و مبارزان حق طلب در جانب مقابل امریکا و اداره دست نشانده آن در کابل را نیز می شنیدند.
کاش به حقیقت موضوع خود را آگاه ساخته و چنان فیصله و فتوایی را صادر کنند که فردای قیامت در برابر الله متعال و بندگان مبارز و مظلومان امت شرمنده و رسوا نشوند، کاش بدانند که همانها که در برابر امریکا امروز در افغانستان قدعلم کرده و مردانه وار در سنگرهای حق و باطل شرکت کرده و علیه طاغوت و ایادی اجیر آن می جنگند از جنس دین و علماء دینی اند یا طلباء دروس دینی اند یا شیوخ الحدیث و علمای جان برکف شریعت که بر اساس فتوای دین و حکم شرعی، به ندای وجدان های آزاد لبیک گفته و با احساس حریت و ادای تکلیف شرعی، در برابر مستکبران تا دندان مسلح می رزمند.
ای کاش به جای آنکه عالمان دین در نشستهای مثل نشست سعودی، نشست اندونزیا و نشست کابل، بازوی کفار و غلامان شکست خورده آنها در جنگ شوند، حامی فرزندان واقعی و رشید اسلام گشته و به جای آنکه گردن خود را بسته، از قید بردگی و بندگی امریکا رهایی بخشیده و مثل علماء واقعی دین در طول تاریخ، جفای حاکمان و مستکبران زمان را در حق امت اسلامی غیر قابل تحمل، و تحمل چنان خفت را جفای نبخشودنی در حق اسلام و مسلمانان تلقی کرده و بدون در نظرداشت کدام مفاد دنیایی و منافع سیاسی، صدای حق را کشیده و حق را به مستضعفان امت که با استفاده از تمام داشته های ناچیز خود در برابر کفار تا دندان مسلح جهانی ایستاده و به دفاع از شریعت و خاک خود جانانه مبارزه می کنند، داده و می گفتند آن چیزی را که الله و رسول اش – صلی الله علیه و سلم – و نصوص شریعت مقدس اسلام در چنین مرحلهٔ بر امت فرض کرده همین کاری است که همینک مجاهدان راستین راه خدا در افغانستان بدان عمل می کنند.
جای تاسف است که به اسم عالم دین اکنون در روزهای شکست امریکا در افغانستان در کشوری مثل سعودی (که از جایگاه و حرمت معنوی و بلند در پیش مسلمانان جهان مطرح است) جمع شده و عین همان چیزهای از ادرس دین به مردم دنیا در مورد افغانستان گفته شود که ناتو و جنرالان امریکایی به سناتورها و ملت امریکا در توجیه شکست خود در جنگ می گویند؛ و به جای آنکه روحیهٔ حق طلبان جهان را در لباس عالم دین تقویه کنند غیر مستقیم متاسفانه روحیهٔ سربازان وحشی صفت و جنایت پیشهٔ کفار که بر هیچ چیز مسلمانان رحم ندارند را بلند برده و به اصطلاح با فتواء و سخن غیر شرعی خود آب در آسیاب استعمارگران متجاوزان بریزند.
عالمان دین در نشست سعودی باید قبل از هر چیز به صدای مظلومین افغان گوش می دادند به صدای مبارزان که آنها چه می خواهند به سربازان طالبان که آنها چه گروهی و براساس کدام باور در سنگرها به سر می برند؛ و نیز از خود می پرسیدند که چرا امریکا اکنون به یاد فتوای علمای دین در مورد جنگ افغانستان اُفتیده چرا آن سالهای اول تجاوز به فکر دین و فتوای علمای دین نشدند و چرا اکنون که شکست شان طبق تحلیل تمام کارشناسان سیاسی و تحلیل گران مسایل نظامی حتمی است به یاد علماء دین افتاده و از منظر دین در تکاپوی به چالش کشاندن جهاد علماء و مردم مجاهد افغانستان شده، آیا حیف نیست که ناخواسته آخرین مرمی های زنگ زده استکبار جهانی در جنگ افغانستان علماء شده و یا خدا نخواسته از نام علماء استفادهٔ ابزاری شود؟؟؟
به امید آنکه همه جهان اسلام دست یاری به سوی برادران افغان خود در جهت شکست استکبار دراز نموده و هیچ کسی در هیچ میدانی کفار و اتباع آن را تقویه و یا مساعدت نکند.
[box type=”note” align=”” class=”” width=””]دا لیکنه د لیکوال خپل نظر دی، د کابل.کام د نظر ښکارندويي نه کوي.[/box]
