په پخوانیو متلونو کې به یې ویل«پیریانو ته غزني څه شی دی؟» د دغه متل تاریخي لرلید رامعلوم نه دی، خو پیریان ډېر چټک او گړندی مزل کوي او کیلومتر مزل د سترگو په رپ کې وهي. خو په ۲۰۱۸ز کال کې وايي«طالبانو ته غزني څه شی دی؟» ځکه په څو ساعتونو کې یې غزني سقوط ته نږدې کړ او د چارواکو ټول خیال پلونه یې ورخراب کړل.
د تېرې جمعې په شپه طالبانو د غزني ښار په مهمو ځایونو همهاله بریدونه پیل کړل، چې د تېرې شنبې شپې پورې دغه بریدونه روان وو. په دغه بریدونو کې د غزني امنیه قومنداني، د PRT په نامه لویه نظامي ودانۍ، محبس، د غزني ښار اړوند امنیتي پوستې، بالاحصار، د رېزرف قطعې د قومندانۍ مرکز، د چټک غبرگون مرکز او په ټوله کې ۲۹ پوستې او تر ۲۰۰ پورې امنیتي کسانو ته په مرگژوبله دغه برید پای ته ورسېد، خو حکومت بیا هم طالبان ناکام وبلل چې د حیرانتیا خبره ده.
غزني سقوط ته نږدې شوی و؛ خو دا چې د طالبانو خپل هدف ترلاسه کړ، نو غزني یې سقوط نه کړ او شاتگ یې وکړ. په دغه جګړه سلگونه میله سپکه او درنه وسله هم د طالبانو لاسونو ته ورغلې او په راتلونکي کې به د امریکا خیراتي وسله بېرته د دوی پر ضد وکارول شي او طالبان به پرې ډېرې بریاوې خپلې کړي.
د غزني په جگړه کې لسگونه عسکر تسلیم شول، له دوو سوو ډېر ژوبل او مړه شول او طالبانو مهم ځایونه او مهم مرکزونه له منځه یوړل، چې حکومت یې له درانه خوب څخه رابیدار کړ؛ ځکه حکومت هېڅکله د داسې ورځ خوب نه و لیدلی، چې په توره شپه کې طالبان غزني ته ننوځي او دوی چې راويښېږي، طالبان یې سرونو ته له وسلو او مهماتو سره یو ځای ولاړ وي.
که د غزني په جگړه کې څوک د افغان پوځیانو په مړینه خواشیني وي، نو دوی ته دې وویل چې جهاد د الله جل جلاله امر دی او د الله جل جلاله له امره انکار او بغاوت کفر دی. طالبان هره میاشت له افغان امنیتي ادارو له عسکرو غواړي چې دندې پرېږدي او دوی دې په امریکايي جگړه کې له خپلو افغانانو پرضد نه کارول کېږي؛ خو دوی بیا هم مقاومت کوي او د نړۍ د مفسد نظام غټ خېټې چارواکي ساتي او خپله جگړه ورته د وطن د ازادۍ ښکاري؛ خو د جگړې مشوره سره پوستي امریکایان ورکوي.
که غزني نن سقوط نه شي، نو راتلونکي کې به په ډېره اسانۍ سقوط شي. ځکه طالبانو په دغه جگړه یوه چورلکه هم د اور خوراک کړه او پاتې نورې چورلکې بېرته کابل ته راورگرځېدې او هوښیار پېلوټ په خپله ځان د مرگ کومې ته نه غورځوي. حکومت باید خپله ناکامي ومني او امریکا هم په ښکاره ووايي: چې د افغانستان روانه جگړه دوی نه شي گټلی او نور د افغانستان اشغال ته د پای ټکی کېږدي.
دفاع وزارت، کورنیو چارو وزارت، ملي امنیت او په افغانستان کې مېشت امریکايي ـ ناټو ځواکونه په پرلهپسې ډول وايي، چې طالبانو ماتې خوړلې، طالبان د جگړې توانايي نه لري، طالبان په ډلو وېشل شوي او بېلابېلې پروپاگندې کوي؛ خو موږ گورو چې طالبان په پرلهپسې ډول ولسوالۍ نیسي، کندوز دوه ځلي سقوط کوي، فراه او غزني یې سقوط ته نږدې کړل او د تېر اختر په اوربند کې یو طالب هم د خپل مشر شیخ هبة الله څخه سرغړونه ونه وکړه او ټولو یې فرمان په لبیک سره ومانه.
همدا اوس د افغانستان ډېره خاوره له طالبانو سره ده او ۶۵ ولسوالۍ په بشپړ ډول له طالبانو سره دي او لسگونه نورو ولسوالیو یوازې مرکزونه له حکومتي عسکرو سره دي او په نورو سیمو کې یې طالبان مېشت دي. د طالبانو او امریکايي استازو ترمنځ د سولې له لومړۍ خبرو وروسته پر حکومت ډېر فشار دی، ځکه حکومت تېر ۱۴ کاله له طالبانو د سولې غوښتنه کوله او طالبانو په بیا ـ بیا ردوله. اوس د حکومت خپلواکي(!)، زاري او ډالر له گواښ سره مخ شوي. که طالبان او امریکایان یوې هوکړې ته ورسېږي؛ نو بیا به له افغانستان سره د میلیاردونو ډالر مرستې نه کېږي او حکومتي جگړه ماران به له لوږې مړه شي. د دوی گټې به له خطر سره مخ شي او ځانونه به په تش ډگر وگوري، چې شاوخوا یې ټوله طالبانو محاصره کړي وي.
