بهار مستغفر
نن خو مي بیا پر زړګي ورک غوندي جــــانان ورېږي.
اوس به یې کوم غــره کې پر تور اور بل باران وریږي
د باران څاڅکي دي راځي د لېــــــــــــــــــمو بر لندوي
خو له لېمو نه مي بیا اوښـــــــــــکې پر ګرېوان ورېږي
نور به یې څنګه کړم تشــــریح خو درته دومره وایم
بس لکه چاته چي پر ځان باندي خــــــپل ځان ورېږي
سختې یخنۍ دي خدایه روح مي داسي خوښ وساته
لکه لمــــبو کې چي خلــــــیل باندي ګــــــــلان ورېږي
دټول امت د روح { بهار} دی دا یو ســــــــــتړی زلمی
دا نو د ډېرو پر ارواؤ په ایمــــــــــــــــــــــان را اوري
د هجرت دیار : نېټه. / شنبه / ۱۰ / ۳ / ۱۴۳۸ هـــ ق
