غزل – ثاقب خپواک

ثاقب خپلواک

د مینې ترنم یم ، د شپیلۍ په غېږ کې پټ یم

لت پت په وینو سور د آزادۍ په غېږ کې پټ یم

د هجر ګرد،غبار مې د وصال پر څېره پروت دئ

داستان د ښکلي عشق یم،د سیلۍ په غېږ کې پټ یم

مهین د مینې درد یم ، له مسکا سره مې ورانه

لمن د وچو شونډو ، د سلګۍ په غېږ کې پټ یم

رنګین-رنګین غمی یم ، د حریت رنګین غمی یم

په غاړه د لیلا ، د غاړګۍ په غېږ کې پټ یم

لفظونه د غزل مې ، عطر پاشي پر هر لوري

د خپل لونګین خیال،د سنځلۍ په غېږ کې پټ یم

پټ رمز یمه د مینې ، مرموز راز د محبت یم

د مینې- مینې – مینې لیونۍ په غېږ کې پټ یم

له وړانګو د کتو به یې ځان ساتم جادوګره

شبنم یم د ښکلا ، د ګل غوټۍ په غېږ کې پټ یم

تر مراندو د بڼو چې ځي ، له سترګو د کیږدیو

ثاقبه !! د هغې اوښکې کوچۍ په غېږ کې پټ یم