تېر اوولس کاله طالبان د ټولې کفري نړۍ د هر ډول وسلو، بمونو، الوتکو، ټانکونو، ظلمونو، شکنجو، زندانونو او ټیکنالوجۍ ته لکه سپهر ولاړ دي/ وو. پر طالبانو نه افغان حکومت او نه یې بهرنیو ملاتړو یوه ذره رحم وکړ. د گوانتنامو، بگرام، څرخيپله، نود، هفتاد او نورو پټو او ښکاره زندانونو کیسې نه د اورېدلو دي، نه د لیکلو. په دغو زندانونو کې پر طالبانو داسې ظلمونه وشول، چې له دې وړاندې او وروسته به بیا دومره ظلمونه ونه شي. هره نوی ازمايښت پر طالبانو شوی او سلگونه بندیان د امریکايي وحشیانو د شکنجو له لاسه په شهادت هم رسېدلي دي.
د طالبانو یوه گناه ده او هغه داده چې د خپل هېواد خپلواکي غواړي، دلته یو سوچه اسلامي نظام غواړي، د بهرنیانو لاسوهنې نه غواړي، رشوت، فساد، غصب، زنا، لواطت، پاټکیانو او نورو بېلارو د واکمنۍ پای ته رسول غواړي او په همدې گناه یوه نیمه لسیزه کړېږي او رنځونه وړي. خو د طالبانو دومره لویې قربانۍ ته بیا هم خلک جلا ـ جلا نومونه ورکوي او وخت ناوخت یې پر نورو تپي.
جگړه خپل قانون لري. دُښمن دې تر ژونده دُښمن دی. که مړ شو، نو بیا یې د جسد بې احترامي نه شې کولی. خو د ډیموکراسۍ ساتونکې«امریکا» په لاس داسې خلک وروزل شول، چې د ژوندیو انسانانو جسدونه یې پر ټانکونو پسې کش کړل. د مړیو بې احترامي یې وکړه، پر جسدونو یې بولې وکړې، شپانه یې د پیکا او راکټ مرمیو ته وتړل. په سویلي او شمالي ولایتونو کې د سنگوریانو، جنبشیانو او د جنرال رازق عسکر داسې ظلمونه هره ورځ کوي، چې آن امریکایان ورته گوته په غاښ پاتې دي، چې دغه خلک څومره وحشیان دي او له دوی یې خپل وحشت هېر کړی.
په څرخي پله زندان کې له طالب بندیانو سره چلند بېخي انساني نه دی. هلته د طالبانو په تور نیول شویو زندانیانو سره سم چلند نه کېږي، خواړه، اوبه، د عبادت ځایونو او روغتیا ته یې هېڅ پام نه کېږي او نږدې هره ورځ په دغه زندان کې د اعتصاب لړۍ پیل شوي وي. خو د بشري حقونو، ملگرو ملتونو او سره صلیب ادارې پرې غلې پاتې کېږي او آن تر دې چې مازې یې غندلی هم نه شي.
له تېرې ورځې راهیسې په فېسبوک کې د فراه د بالابلوک ولسوالۍ یو انځور خپور شوی، چې د ملي اردو عسکرو د یوه طالب جسد په ټانک پسې تړلی او بیا یې سوځولی دی. دغو عسکرو ورسره یادگاري انځور هم اخیستی. دغه انځور کټ مټ داسې دی، لکه په برما کې چې د بودایانو له خوا مسلمانان سوځول کېږي او جسدونو ته یې اور اچول کېږي. خو د فراه او برما ترمنځ دومره توپیر دی، چې هلته بودایان داسې کارونه کوي او په فراه کې بیا افغانان داسې لعنتي کار له خپلو افغانانو سره کوي.
که دلته د نظام په نامه څه وي، نو باید د فراه پېښه په بېپرې توگه وڅېړي او مجرمین علني اعدام کړي. که چېرته طالبان په ورته کار لاس پورې کړي، نو دغه جگړه نوره هم خونړۍ کېږي او بیا به هره ډله خپل مخالفین په داسې ظلم وژني، چې انسان به ترې «قی» کوي. په فراه کې شوی جنایت د بښلو نه دی او د ملي دفاع وزارت باید په دې اړه پوره معلومات ورکړي او په پېښه کې ښکېل عسکر ونیسي او د اعدام سزا ورکړي، گنې له طالبانو سره د شته بندیانو برخلیک به دې له هم بدتر وي.
