راپور تاژ: عقاب افغان الحنفي
دصلیبي طاغوت له علني اشغال وروسته زموږ ملت دهر وحشت او دهشت ښکار وګرځېد، له زړو تر وړو په وینو لت پت او مقدسات مو پایمال شول.
امریکا له خپلو متحدینو سره سره دافغان مظلوم ملت په هر اړخیز وحشت بسنه ونه کړه، بلکه ځینې داخلي سپي یې دافغان وژنې په پار په وحشيانه ډول تربیه کړل.
دهېواد افغان پال، ملت پال او اسلامپال وګړي یې په قسماقسم نومونو تورن او دوژلو فرمان یې ورکړ، هر هغه عسکر یې توریالی وباله؛ چې ډېر انسانان ووژني.
بې پري محکمه که دتېرې او روانې ونۍ ړندې بمبارۍ اوشپنۍ چاپې شمار کړي؛ هر دولتي کارمند به دقتل په سزا محکوم او تاریخي خائن وبلي.
دبغلان، لوګر، خوست، هلمند، میدان وردګ او پروان ولایاتو وروستۍ ړندې بمبارۍ، شپنۍ چاپې او سلګونو ولسي وګړو مرګ ژوبله ددې ښکارندویي کوي چې داخلي اوخارجي ځناور دځان مطرحولو او ملت وژلو وروستۍ بلکواټري پروژه پلي کوي.
ماشومان اوسپین ږيري له مخې وژني، کورونه یې ړنګوي او باغونه یې له منځه وړي، داداشغالګرو وروستۍ هیله وه چې نام نهادو افغاني عسکرو پوره کړه.
زموږ مسئولیت!
زموږ مسئولیت ساده او آسان دی، ظالم دمظلوم له سکوت هر وخت سوء استفاده کوي، هر ظالم ته دمظلوم چوپتیا مورال وربښي او دظلم پر لور یې تقویه کوي.
لومړی باید خپله مسلح قیام وکړو، ظالمان دتېر په څېر دخپلو منتقمو تورو ښکار وګرځوو، دهر تیري ځواب یې لس چنده ووایو.
که نشو کولی چې اقدام وکړو؟ دهغو اتلانو مرسته او ملاتړ باید خپله وجیبه وګڼو چې دخپل بدن غوښې ددې اشغال شوي ملت دازادۍ په پار پاش پاش کوي.
مالي، ځاني او استخباراتي تعاون مو دظالم خلاف جهاد او اتلولي ده، امریکا اوملګري یې دمسلمان وژلو او توهینولو لپاره لسګونه درنده ګان تربیه کړي، موږ ولې خپله الهي فریضه نه ادا کوو؟
ظالم ته ولې په خپل ظلم کې د وړاندې تګ زمینه مساعدوو؟ زموږ سکوت او بې طرفي خپله له علني دهشتګردو سره دتعاون او خواخوږۍ په معنا ده.
هر وخت، دهرظالم، او په ټولو برخو کې ددې غربي درنده ګانومقابله خپل فرض وګڼئ، وې رټئ، وې وژنئ، تهدید یې کړئ او وې شړئ! دا زموږ مسئولیت او ایماني وجیبه ده.
