معلم احسان الله – کندز
نامه ای که از جیب جسد سرباز اردو یافت شده
عبدالله ولد شیر احمد که غالباً در ولسوالی اوبه هرات جان باخته است
قبل از وفاتش نامه ای نوشته و در محفظه که داشته با اسنادهایش یک جا محفوظ کرده
نامه که با خون سرباز آلوده است قرار ذیل است
این که همیشه در خانه گفته ام با طالبان هیچ دشمنی ندارم ومیدانم که راه آنها حق است
من سلاح را برای یک لقمه نان برداشته ایم ودر این راه اگر زمان کشته میشوم از الله ج میخواهم که با کفار حشرم نکند و از طالبان می خواهم اگر جسدم نزد ایشان باقی ماند جسدم را به خانه ام برسانند
واز خانم و مادرم می خواهم که هیچ گاهی برای اخذ معاشم نزد مامورین دولت نروند که آنها به ناموس کسی غیرت نمی ورزند از برادر کوچکم می خواهم که همیشه رفته و معاشم را اخذ نماید .
واقعاً حکومت دست نشانده امریکا و همچنان خود امریکایان آنقدر فضارا به جوانان تنگ ساخته اند که برای دریافت یک لقمه نان تمام گزینه ها را ازمایش کرده و ناکام میشوند و بلاخره به اردوی ملی سر میزنند تا ۱۲ یا ۱۵ هزار افغانی معاش اخذ نمایند با وجودیکه میدانند راه ایشان نادرست است
حالا شاید سوال پیدا شود که چگونه یک انسان باوجودیکه میداند راهش نادرست است به آن عمل خود پافشاری کرده و ادامه میدهد ؟
مجبوریت :
شاید مجبوریت انسان را به سرحد مرگ بکشاند که ما مثال زنده اشرا با دست خط شخص سرباز جان باخته مشاهده میکنیم
ما شاهد هستیم با وجودیکه اکثریت مردم ایستادنی جوانان را در پهلوی خارجیان در لباس اردو مزدوری و خیانت میدانند اما تعدادی سربازان هستند که نماز برپاه میکنند و روزه میگیرند شاید عسکر مذکور از سربازان بوده که به روز آخرت و حشر شدن تحت پرچمی معینی را یقین داشته
وصدها سرباز دیگر با چنین تفکری در اردو موجود است
فلهذا طالبان که امروزها یک قوت بزرگ در منطقه احساس میشوند اینچنین جوانان مجبور را تا حد امکان شناسایی کرده و کوشش کنند تا سر ومالهای ایشانرا امان دهند
چون ما همه مردمان این دیار از آب و هوای این کشور استفاده میکنیم و زاده ای این کشوریم بخصوص جوانان و
آنعده جوانانیکه بنابر دلایل مختلف علیه مردم و وطن خویش برخاسته اند مکلف اند که از جنگ و غلامی اشغالگران دست بکشند تا در آینده هیچ مادری در سوگ فرزندش ننشسته و هیچ فرزندی بی پدر نشود
به امید یک افغانستان آزاد سربلند و فارغ از اشغال هر بیگانه
زنده باد مردم مؤمن و شجاعی افغانستان.
