حاجي پيرمحمد« کاروان »
د جـــنــــګـــــونـــــو پــــه دوزخ کــې، جنتي افغانان وسول
د بــــاروتــــو سـرولمبو کې،سپین د سولې مرغان وسول
خـــزان او ر پــــه بـــهـــار بــل کړ،د ژوندون ګلونه وچ شول
اواره نــــغـــمــــې ایــــرې شـــــوې،مـــهـــاجر بلبلان وسول
د بــــاروتـــــو ښـــــامــــارانــــــو،اسو ېلوکې لمبې پوکړې
د جـــــونــــــګـــړو ډیــوې مړې شوې، د رڼا بتنګان وسول
قـــــافـــلــــې ســتـړې ستومانه،د ژوندون په پېج وخم کې
لأري پــټــــې پــــه ســــکـــروټـــــــــو،د وفا قاصدان وسول
هــــر ارمـــان شــــو ژوبـل ژوبل،ډیرې هیلې هدیرې شوې
د رڼــو اوښکو ډیــــوو کــــې د ســـرو ویـــنــــو ګلان وسول
شـــــــو ګیرې اوږ دې اوږدې شوې، شپه دغم په تیارو پټه
د ســـبـا ستورې برېښ نه کړي ، دسپیدو په ګریوان وسول
په نغمو کي کړیکې کړیکې ،ویر په زیرو بم کې خپور دی
پــــر دیـــســیــــان لـــه ډیـرې مینی ،دوطن په ارمان وسول
دمـــــــــو دو مـــــــــودو یـــــــارانــــــو ، یودبل دیدن ونه کړ
دوصـــــال پـــــه تــــمــــه تــــمــــــه ،په لمبو د هجران وسول
د زړه کـــــب پـــــه وچــه پروت دی ،دوصال سمندر څه شو
دســـــرو ویـــنــو سره ګو هریې ، بس په یاد د جانان وسول
د ګــــــــو لـــیــــو بـــــــارن اوری ، لالـــــه تــــرمي پروت دی
خـــــپـلې پاڼي یې سپر غۍ شوي ،هغه سره ارغوان وسول
هــــسیـــې نه چي سر یې لوڅ شي ، دایشیا د ښکلې ناوې
ویـــنــــم خـوب او که په اوریې ، سره ټکري دالوان وسول
زمـــــانــــــي لــــــه خـــــوابــــه پا څه ،دوجدان غږونه واوره
دغــــه کــــوم عـدل انصاف دی ، چې حقوق دانسان وسول
افــــغــــانـــــي جـــرس فریاد کړي ،ځي کاروان دشهیدانو
نــــــور څـــوک نه دي دلته هلته ، دیوې مور بچیان وسول
