محمد یحیی شهیدزوی
کله، چې د ثور ۸مه یادېږي لازماً به د ثور ۷مې باندې هم یوځغلنده نظر اچول کیږي.
د ثور۷مه، چې له اسلام او هېواد سره د کمونستانو د جنایتونو ورځ ګڼل کېږي او تر اوسه یې اغېزې پاتې دي، د ډېرو ناخوالو سبب وګرځېده؛ په دین، ناموس او هېواد د روسانو تېری او په پایله کې یې شاوخوا یونیم میلیون شهیدان، په میلیونونو ټپیان او مهاجر، هېواد په کنډواله بدلېدل او تر اوسه له هر راز معنوي او مادي پر مختګ څخه محرومېدل، د ثور د ۷مې او کمونستانو د لاسه وو او دي.
په داسې حال کې، چې هغه مهال پخواني شوروي تقریبا ټوله نړۍ محاصره کړې وه او د شرقي آلمان له لارې یې آن د غرب دروازې ټکولې، الله عزوجل ته بې پایه حمد اوثنا، چې په افغانستان کې یې تش لاسو مجاهدینو او مؤمنانوته په ټول کمونیزم او افغاني کمونستانو، بریا او فتحه ورکړه. نه یوازې افغانستان، بلکې په ټوله نړۍ کې یې د مجاهدو افغانانو او مهاجرو مجاهدینو په واسطه الله عزوجل د کمونیزم کمبله ټوله او آن د “د شوروي”نوم هم محوه او یوازې کمونیستي مفکوره یې تر اوسنۍ روسیې پورې محدوده کړه.
په ۸م د ثور هم ټول هېواد فتحه او
کابل کې د ارګ په ګډون د ټول هېواد په ګوټ ګوټ کې د توحید کلمه په بېلابېلو رنګونو اوچته او په رپېدوشوه، ټول اسلامي امت له مؤمنو افغانانوسره د شکر سجدې لګولې، اقصی، اُندلس، شیشان، کشمیر، ایغور او … د کفارو له اسارت نه د خلاصون په هدف د ” مرحبا مرحبا ” نارې وهلې، د صلیبي، هندو، کمونسیتي، چینایي، برمایي او رافضي کفارو او مشرکینو له زندانونو پتمنو اسیرو خویندو د “وا ماعتصما” پر ځای د ” یا مجاهد افغان! ” نارې وهلې؛ خو له بده مرغه، چې هغه مهال زموږ جهادي رهبرانو د فتحې په نشه او خُمارکې او کمونستانوته د ژبې او سمت په اساس په خپلو څنګونوکې د ځای ورکولو له امله نه یوازې اسلامي امت او اسیرې خویندې هېرې کړې، بلکې د کمونستانو او ځینو نورو اسلام دښمنو کړیو په لمسون خپلوکې ونښتل.
ډېر ژر افغانان او ټول اسلامي امت ناهیلی شو، ځکه د جهاد اهداف یوازې له کمونیزم څخه د هېواد آزادول نه وو، بلکې د اسلامي نظام حاکمیت یې د ارمانونو په سرکې ستر هدف وو. په هېواد، خصوصاً کابل کې د جهاد اومجاهد تر سپېڅلو نومونو لاندې داسې جنایات تر سره شول، چې انسانیت پې شرمېدو.
هو، هماغو کمونستانو، چې ځینو رهبرانو په څنګ کې نیولي ول نه یوازې د ثور د ۸مې د بریمنې ورځ غچ او انتقام واخیست، بلکې د جهاد او مجاهد ارمانونه یې تر پښتو لاندې راوستلي ول.
که هغه مهال ستر ملاعمر ـ رحمه الله ـ د الله پاک په توفیق د جهاد او مجاهد تر نومونو لاندې د جاري وحشتونو په وړاندې په تش لاس؛ خو په توکلِ محض قیام نه وای کړی، نه یوازې به د ۱۴ کلن جهاد ستر اهداف (د اسلامي نظام حاکمیت) له خاوروسره خاورې ول، بلکې د جهاد او مجاهد دا سپېڅلي نومونه به ـ الله مه کړه ـ داسې بدنام ول، چې تر قیامته به بیا چا په نیک نوم نه یادول.
*د ثور ۸مه*
