پیشگفتار: انجینر محمدنذیر تنویر
عزیزان و علاقمندان نوشته هایم!
سپاسگزارم ذاتی را که برایم توفیق نوشتن این مقاله را نصیب گردانید که یکی از پُربارترین و با ارزش ترین مضامین بنده تا بحال در رابطه با «اُنس با وحی» می باشد.
زمانی که این نوشته زیر تحریر- و هنوز به اتمام نرسیده بود، خواستم تا در جریان اتمام آن، این نوشته را در بخش های جداگانه خدمت شما عاشقان «راه توحید» نیز قرار دهم. زیرا عمق فهم و تجلی برداشت از نصوص قرآن، همچو بحری بیکرانیست که گنجینه های فهم و تواضع را با خود به ارمغان می آورد و بشر را بسوی انسان شدن و اشرف مخلوقات گشتن مسیر داده و پُر بار می گرداند. همانطوریکه فهم آن بیکران است، به جلو رفتن درین مسیر، و تدبر به آن نیز دروازه های بیکران فلاح و رستگاری را به روی فرد باز می دارد.
بخل زدایی کرده و خواستم تا این رستگاری، در روان و سینه های دوستانم نیز وسعت یافته و در «مسیر توحید» باهم یکجا، همسفر باشیم.
از کمی- و کاستی های آن، از پروردگارم که پروردگار شما و همه ای هستی هست، بخشایش می طلبم، و از علمای کرام در پُربار شدن آن، آرزوی همکاری دارم.
این نوشته بر من خیلی اثر گذاشته است، امیدوارم که خالق ام، حکمت و دوراندیشی در روند حیات را، برایم وبرای تمامی مشتاقان راه توحید نصیب گرداند. زیرا فضل الهی عام است و عطای حکمت اش خاص؛ و بر هرکی حکمت عطا نماید، او را نیکی فراوان عطا گشته است:
يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَن يَشَاءُ ۚ وَمَن يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْرًا كَثِيرًا ۗ وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ ﴿البقره:٢٦٩﴾
{الله(ج) حکمت را به هر کس بخواهد می دهد، و آنکه به او حکمت داده شود، بی تردید او را خیر فراوانی داده اند، و جز صاحبان خرد، کسی متذکّر نمی شود.}
با التماس دعای حُسن ختام و شهادت در راه الله(ج) برای این بنده حقیر.
انجنیر محمد نذیر تنویر
برای دریافت رساله، این لینک را باز نماید:
