طارق بدر
د غزني خاورې ته چې سړی ګوري فکر به کوي چې د جنت ټوټه را بېله شوې ده او د ګران هېواد په زړه کې غورځېدلې ده، له دې خاورې د اسونو د پښو ګردونه پورته شول، پر اټک واوښتل او میلیونونه کسان يې د غوا لمانځنې پر ځای خدای لمانځنې ته را وګرځول.
هلته چې د سومنات بوت سجده وکړه او د هندوانو په زړونو کې اچولی رعب يې د اعلیحضرت سلطان محمود غزنوي رحمه الله په پښو کې توی کړ، د ناټو له یرغل سره دا جنتي ټوټه هم د دوی له مردارو قدمونو خوندي نه شوه پاتې؛ دلته د پولنډیانو په ګډون ګڼو کفارو د خپلو داخلي روزل شویو مزدورانو په ملتیا د ملت پر ناموس ملنډې ووهلې، دیني مقدسات يې باد باد کړل، ارزښتونه يې له خاورو سره خاورې کړل او ان په ځينو ظاهراً دوزخي انسانانو کې خو لا منحرف عیسویت رېښې وځغلولې!
د سلطان روح نارامه وه، حضرت حکیم سنايي د بزرګۍ دا پاکه خاوره د ناولیو تر قدمونو لاندې نه شوای لیدلی، ابوریحان البیروني د خپل ولس د هغې برخې ځوانانو چې د کفارو تر ټانګ وړاندې به يې خپله رینجر د ماین خوراک کړه حماقت ته ګوته په غاښ و، خو ملا مشک عالم ته ځان مایوسه نه ښکارېده، هغه پوهېده چې لمسیانو کې يې د ایمان پلورو تر څنګ داسې هستې هم شته، چې تر ځان به بمونه را تاوکړي خو د دوی ساتلی غرور به ځمکې لوېدو ته پرې نه ږدي، دا خاوره د جنت ټوټه ده، دلته د دوزخي انسانانو ژوند حماقت دی، دلته د کفر د پروژو د تطبیقوونکو لپاره یوازې په اور لړلې مرمۍ موجودې دي، دا د ازادۍ خاوره ده!
له دوو ورځو راهیسې د شمس، حکیم سنايي، سلطان محمود، ابوریحان البیرونی، بهلول دانا او ملا مشک عالم دا ټاټوبی د پرېښتو د وجودونو شاهد دی، دوی ویني چې د بت شکن په ټاټوبي کې کفر شکن ځوانان څنګه د کفر په ستوني ور ننوځي، په رڼا ورځ توره تیاره پرې جوړوي او د کفر د مزدورانو الوتې روحیه حتی د خپلو بادارانو هوايي بریدونه او پراوزونه هم نه شي ور ټینګولی!
د نورالمدارس ازار!
کفرشکن ځواکونه به دا خپل تکتیک او د الخندق د مبارکو عملیاتو لړۍ او خپل پلان بولي، کفر پالي به يې د تل په څېر د نورو هېوادونو استخباراتي مداخله بولي، د مدني فعالانو په نامه د کفر او اسلام تر منځ ټالۍ وهونکي به يې د خپلو بادارانو بې پروايي بولي، ولس به يې الهي رحمت بولي، چې د ناموس لوټوونکو ټغر يې ټولېږي، خو داسې څوک هم شته چې د دې بدري پرېښتو راتګ د نورالمدارس د هغې تورې شپې د کرېږو، چاپې، ګڼو طالب العلمانو زنداني کېدو او د قرآن په وړاندې د ګستاخۍ ازار بولي!
هغوی چې د کفر په لمن کې را زرغون شول، وروزل شول او لا يې هم تمویل، مشوره او ملاتړ د کفر پر غاړه دی، په نيمه شپه کې ډله د علم، کرامت او محبت پر دې جونګړه ور وختل، قرآنونه يې په لغتو ووهل، د قرآن حاملان يې تر برچو لاندې ونیول او په پوره افتخار يې پخپلو رسنیو کې نارې جوړې کړې، چې ۴۵ ترهګر! يې ونیول، هغه هم له نورالمدارس نه!
کله چې کفر شکن سرتېرو د غزني زندان مات کړ، د فدایانو، چریکي مجاهدینو او چاپو کې نیولو کلیوالو وګړو تر څنګ مې نېغ د نورالمدارس طالبان هم سترګو ته ودرېدل، چې ډلې ډلې به کورونو ته روان وي او بیا به د خپلو کتابو مخې ته ناست وي، د هغو کتابو چې له کفر سره دوستي پکې کفر بلل کېږي، شکر مې ویوست او پر دې خدايي لښکر مې ایمان لا پیاوړی شو!
یو لوی احسان!
روان کفر پر وړاندې ولاړ مبارزین په زور د کفر منلو ته اړ باسي، خو عام خلکو سره بیا دا کار نه کوي، هغوی ته نه وايي چې کافران شئ، خو د کفر وسایل، زمینه سازي او کفر ته لاره جوړونکي مواد ورته ازاد برابروي، د بت شکن په ټاټوبي کې د کفر د مزدورانو له لوري د فحاشۍ او ناموس لوټونې تر ټولو لوی مرکزونه بالاحصار ته نږدې شهر کهنه سیمه کې او د حیدر اباد پل ته څېرمه موجود و، چې حتی د حوزو مشرانو ښکاره فیصدي پکې لرله او د ولس ځوانان يې په لوی لاس هغې لارې ته برابرول چې پیل يې په کبیره ګناه، خو پای يې ان کفر ته رسېده!
طالب سرتېري پر موږ لوی احسان دا وکړ، چې د فحاشۍ، بچه بازۍ، مخدره موادو، اختطاف او په ټوله کې د کفر لپاره کارکوونکي يې له یوې مخې سره ور ټول کړل، موږ پوهېږو چې روان بهیر ته په کتو دا پرېښتې په دې ښار کې تر ډېره نه پاتې کېږي، خو دلته د دوی څو ساعته راتګ مسلمانانو ته د کلونو ایمان زیاتونې سبب کېږي او کفر پالو نه د کلونو کلونو لپاره دا زړه اخلي چې د خپلې فاسدې پروژې لپاره په خلاص زړه کار وکړي.
اې د بت شکن ټاټوبي! اې د حکیم سنايي ارامګا! اې د ملا مشک عالم د اس د ګردونو شاهده! اې د ازادۍ خاورې دا ویاړ دې بختور، ته څو ورځې د پرېښتو کوربه يې!
[box type=”warning” align=”” class=”” width=””]دا لیکنه د لیکوال خپل نظر دی، د کابل.کام د نظریاتو ښکارندويي نه کوي.[/box]
