تميم توفيق
خبر مې تر سترګو شو، وايي چې د پکتيکا په جاني خېلو ولسوالۍ کې د عبدالشکور په نوم يو اربکی قومندان د خېټې ډکولو غم ژړوي.
دغه قومندان ترر دې وړاندې په ياده ولسوالۍ کې د اربکيانو عمومي مسؤل و او د کورنۍ ګڼ غړي يې د امريکايانو او کابل ادارې په چوپړ کې له لاسه ورکړي، خو اوس يې سيمه طالبانو لاندې کړې او ده د پکتيکا په مرکز ښرنه کې په يوه ګوله ډوډۍ پسې تلې تڼاکې کړې.
يوازې دا اربکی نه دی چې د کورنۍ د اتلسو غړو قرباني کيدل يې د خارجي ځواکونو او د هغوی د کورنيو ملګرو لپاره هيڅ د قدر وړ نه دي، په لسګونو، بلکې په سلګونو اربکيان، ملي اردو، پوليس او آن ځانګړي ځواکونه شته چې د کابل حکومت او خارجي اشغالګرو له نامردۍ کړيږي.
ولې به له داسې بدمرغۍ سره نه مخ کيږي؟! څوک چې د دين او وطن او په کلونو کړېدلي ولس په مقابل کې د پرديو او کورنيو بدبختو ظالمانو چوپړ وهي، ضرور به يې ازار وهي او د دغسې بدمرغۍ او لاچارۍ ښکار کيږي به. موږ دې ته ورته پېښې د جګړو په ۳۰ کلنه موده کې خورا زياتې مشاهده کړې دي.
اوس دا برخليک د لوړ پوړو او آن د اشرف غني په برخه هم رسيدونکی دی. په کور د ننه او بهر ساسي او نظامي اوضاع ته په کتلو پوهيږو چې ډير ژر ده د کابل ادارې سرکرده اشخاص هم له ورته انجام سره مخ شي.
په کور دننه د حکومتي چارواکو تر منځ اختلافات دې حد ته رسيدلي چې اوس يو يو چارواکی ترې د غوږونو ايستل د ځان په خير ګڼي، چې ډير امکان شته په پايله کې به دوی هر يو جلا د ولس رحم او کرم ته پاتې شي.
له دې علاوه، حکومتي عسکر، چې د حکومت په رسنيزو غوړو او خوږو غولېدلي وو، اوس يې هوش سوکه سوکه سر ته ورځي او د حکومت په فساد، نامردۍ، د پردو غلامي او له دين، هيواد او ولس سره په دښمنانه چلند له پوهيدو وروسته يا خو د طالبانو ليکو کې ځانونه شاملوي، يا په کور کښېني او يا هم يو مخ له هيواد څخه ځان ورکوي. دا ځکه چې هغوی اوس د حکومت په نارواوالي وپوهيدل او د ولسي خوځښت او مبارزينو حقانيت يې درکړ.
په دې اړه به مو د فارياب ولايت د نوي والي شکايت هم اورېدلی وي، چې ويل يې په ولايت کې يې د سرتيرو تعداد يوازې په لستونو کې ليکلی، په حقيقت کې نه پوليس شته، نه اردو او نه هم ځانګړي ځواکونه او…
په بهرني سياست کې هم ۱۸۰٪ بدلون وينو. في الحال ګرده نړۍ د امريکا په چالاکۍ او استعماري موخو پوهېدلې او هيڅوک نه غواړي چې د افغانستان په جګړه کې يې لاس نيوی وکړي، همدا او په نړيوال سياسي او کورني نظامي ډګر کې د طالبانو بالادستي د دې لامل شول چې افغان جګړه پخپله د امريکايي چارواکو تر منځ د اختلاف ټکی شي.
فعلاً يوازې امريکايي پوځي جنرالان د افغان جګړې په اړه د ټرمپ ستراتيژي ته خوشبيني ښيي، خو امريکايي ولس، د سنا ډيری غړي او د استخباراتي ادارې چارواکي بيا مطلق د دغې جګړې په هکله بدبينه دي او د کاميابۍ اميد نه لري.
په امريکا دننه د افغان جګړې په اړه د بدبينۍ کچې لوړېدلو ته په کتلو، په زغرده ويلی شو چې ډير ژر ده يرغلګر هم د کابل ادارې لاس نيوی او ملګرتيا پرېږدي او داسې يې د ولس رحم او کرم ته محتاج کړي، لکه نن چې اربکی عبدالشکور ورته پاتې دی.
اربکی عبدالشکور که اوس د هغو بدو اعمالو انجام تجربه کوي چې په جاني خيل ولسوالۍ کې يې له عام بې دفاع ولس سره ترسره کړي و سبا به غني هم د نورو چارواکو په شمول په لوړه کچه د خپلو فسادونو، قساوتونو، د دوی له امله د هيوادوالو د دربدريو، ناخوالو او بدمرغيو ترخې پايلې وڅکي، دا ډېره نژدې ده.
په همدې اميد.
