ثناءالله معصوم
دلته په پَل دخاورو خلک امیدونه تړي
دلته په ماتو څانګو خلک دي چې زړونه تړي
دلته هر چا له هجره زخم په زړګي خوړلی
د بیلتانه له لاسه هر څوک د زړه ورونه تړي
دلته هر چا نزرانه کړی دی جانان د مینې
بیا یې په خړ مزار جڼډې او بیرغونه تړي
دلته ګودر کې نه منګی شته نه ټپې او قیصې
نجونې لګیا دي څو زلمو ته ملابندونه تړي
دلته د مینې دود ځوانانو دومره تود ساتلی
ځینې خو آن په خپل خواږه بدن بمونه تړي
اوس د معصوم د زړګي زخم پوري نه خاندي څوک
اوس ټول لګیا دي د خپل مات زړه پرهرونه تړي
کابل ټکی کام یوه ازاده او خپلواکه وېبپاڼه ده
په کابل ټکی کام کې نشر شوي لیکنې او تبصرې یوازي د لیکوالو نظر څرګندوي، زموږ د ویبپاڼې توافق ورسره شرط نه دی .
-----------------------------------
Kabull.com is an independent news
website in Afghanistan
Commentaries and articles published here, represent the views of their authors solely. They do not reflect the editorial policy of the website
زموږ بريښنالیک ادرس
kabullnews@gmail.com
