ترجمه : اسد خیل
دمیلاد نبی او نورو اسلامی مناسباتو په اړه دغونډو اوجلسو جوړولو حکم
دقدرمن ډاکټر یوسف القرضاوی د نړۍ دمسلمانانو د علماو د اتحادیې رئیس نه پوښتنه وشوه چې :
درسول کریم صلی الله علیه وسلم د میلاد او نورو اسلامی مناسباتو لکه د هجری کال دشروع او دمعراج دشپی په اړه د غونډو جوړولو حکم څه دی؟
علاقه قرضاوي ددې پوښتنې په جواب کې وویل:
بسم الله، والحمد لله، والصلاة والسلام على رسول الله، وبعد…
ځینې داسې مسلمانان شته چې هره غونډه او اهتمام یا هره خبره چې د اسلام تاریخی یادونې، یا داسی غونډې چې د نبی کریم صلی الله علیه وسلم ترهجرت او یا تر معراج او یا د رسول کریم صلی الله علیه وسلم تر میلاده یا د بدر تر غزا، یا د مکی تر فتحې اویا دبلې کومې واقعې پورې اړه ولري چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم د سیرت د واقعاتو سره یې تعلق وي، نو دوی ټول دغه رنګه موضوعات په دین کې بدعت ګڼي او او وایی: هربدعت ګمراهي ده او هره ګمراهي په جهنم کې ده.
خو داسې مطلقا حکم صحیح ندی . مونږ په دې کې هغه غونډو ته بد وایو چې ناشایسته او غیر مشروع اعمال ورسره مل شي او یا پکې شرعي مخالفتونه ګډ شي او یا داسې شیان چې د الله له طرفه ورباندې د مشروعیت څه دلیل نه وي؛ لکه داسې کارونه په ځینې اسلامی ملکونو کې د نبی کریم صلی الله او نورو اولیاؤ او نیکانو د میلاد په غونډو کی واقع کیږي.
لیکن که دغه مناسبت مونږ د رسول کریم صلی الله علیه وسلم د سیرت مطهره یا دهغه د ستر شخصت یا دهغه عامه او تلپاتې رسالت چې الله دټولو عالمونو لپاره رحمت ګرزولی دی د یادونې یو فرصت او چانس وګڼو نو بیا په دې کې څه بدعت او څه ګمراهي ده؟
کله چې مونږ د دې پیښو په اړه خبرې کوو مونږ خلکو ته د الله تعالی نعمتونه ورپه یادو، د نعمتونو یادونه یو روا، نیک او مطلوب کار دی، الله تعالی په دې باندی مونږ ته په خپل کتاب کې امر کړی دی، او فرمایلي یې دي چې:
يا أيها الذين آمنوا اذكروا نعمة الله عليكم إذ جاءتكم جنود فأرسلنا عليهم ريحاً وجنوداً لم تروها وكان الله بما تعملون بصيرًا، إذ جاءوكم من فوقكم ومن أسفل منكم وإذ زاغت الأبصار وبلغت القلوب الحناجر وتظنون بالله الظنونا .
د خندق یا د احزاب غزا په اړه یادونه کوي کله چې قریشو او غطفان او پلویانو یې پر رسول الله او مسلمانانو باندې د هغوی د کور په مینځ (مدینه منوره) کې حمله وکړه او له مدینې منورې نه د دیوال په شان تاو شول، غوښتل یې د مسلمانانو شین بڼ ختم کړي او شان او شوکت یې له مینځه یوسي، خو الله تعالی هغوی ته له دې نه نجات ورکړ، او پر هغوی باندې یې باد او د ملایکو لښکرې ورواستولې چې خلکو نه لیدلې، الله دوی ته د دې یادونه کوي، چی دا یاد کړئ او دا شیان له یاده مه باسئ، د دې معنی داده چې پر مونږ باندې واجب دي چی مونږ دغه نعمتونه یاد کړو او هیر یې نه کړو.
او په یوه بل آیت کې راغلي دي:
(يا أيها الذين آمنوا اذكروا نعمة الله عليكم إذ هم قوم أن يبسطوا إليكم أيديهم فكف أيدهم عنكم واتقوا الله وعلى الله فليتوكل المؤمنون) يذكرهم بما كان يهود بني قينقاع قد عزموا عليه أن يغتالوا رسول الله صلى الله عليه وسلم ومكروا مكرهم وكادوا كيدهم وكان مكر الله أقوى منهم وأسرع، (ويمكرون ويمكر الله والله خير الماكرين).
الله تعالی خلکو ته یادونه کوي چې دبنو قینقاع یهودو پلان او اراده درلوده څو رسول الله صلی الله علیه وسلم ترور کړي، دوی دا مکر وکړ او خپل چل یې تر سره کړ خو د الله لخوا د مکر ځواب له دوی نه ډیر غښتلی او چابک و.
نو د نعمت یادونه مطلوب کار دی چی باید په دې ( غونډو) کې د الله نعمتونه یاد کړو، مسلمانانو ته د دې پیښو یادونه وکړو، او هغه عبرتونه چې په دې کې نغښتې دي او هغه درسونه چې پکی موجود دي یادونه یې تازه کړو .
آیا دې کې بیا کوم نقصان شته؟ آیا دا بدعت او بې لارې توب کیدی شي؟ ( نه هیڅکله نه)
و الله اعلم.
