خانواده ونقش آن در تربیه اولاد
مترجم : مولوی اسدالله حفظه الله
چهارم – مربی هرگز نباید بر دیدن کار منکر و زشت سکوت ورزد، و نه در معصیت و گناه طفل اظهار رضایت کند و نه آنانرا بر اشتباه شان تقدیر کند، محبت با اطفال میطلبد که مربی آنان را از شر نفسهای شان و از شر دشمنانی که همیشه برای آنها دام گسترانیده و فریب شان میدهند نگه دارد و مورد حمایت خویش قرار دهد، خانهای او در ملکیت اوست، پس چطور میگذارد در ملکیت او کسی الله تعالی را نافرمانی کند.
مربی باید در کارهای که بین فرزندان او و دوستان همقطاران شان رخ میدهد عادل و منصف باشد، و از فرزندانش در حق و باطل پشتیبانی نکند، والله تعالی فرموده است:
﴿ٱعۡدِلُواْ هُوَ أَقۡرَبُ لِلتَّقۡوَىٰۖ…٨﴾ [المائدة: ٨]
«عدالت کنید که عدالت به پرهیزگاری نزدیکتر است».
و در خاتمه از الله تعالی استدعا می نمایم که ما را در تربیهی فرزندان ما یاری رساند، و آنها را بر صلاح و رشد بزرگ گرداند، بی گمان او قادر و توانا است.
