بسم الله الرحمن الرحيم
قاضى محمودالحسن جاهد
در تاريخ کشور ما روز سوم حوت روز تاريخى است اين روز، روزى است که مردمان بى دفاع شهر کابل در برابر رژيم الحادى و روسها قيام نمودند، نفرت و انزجار شان را در برابر اشغالگران نشان دادند بر غلامان و اجيران حلقه بگوش روسها نفرين فرستادند و با شعار الله اکبر پيکر لرزان دولت کمونيستى وقت و نيروهاى اشغالگر خارجى را لرزانتر ساختند.
شب سوم حوت سال ١٣٥٨ مردان، زنان، کودکان و اطفال در شهر کابل بر بام هاى خانه ها بالا شدند و با بلند کردن نعره تکبير و گفتن (الله اکبر) سکوت مرگبار را شکستاندند و با کمال جرائت و اظهار شجاعت قيام کرده دوشادوش برادران مجاهد شان در جهاد عملى سهم بارز و شايسته گرفتند.
هنوز دو ماه از تهاجم روسها سپرى نشده بود که کاسه صبر مردم لبريز شد و از ظلم و جنايت آنها به ستوه آمدند و به عنوان اعتراض و عدم رضايت به اشغال اين سرزمين، طلسم روسها و غرور کمونيست ها را شکستاندند. روسها فکر مى کردند که هيچ قوتى توانايى مقابله در مقابل آنها را ندارد خود را مطلق العنان و حاکم بلا منازع فکر ميکردند- کمونيست ها هم روسها را فريب داده حقايق عينى کشور را کتمان مى کردند، به روسها چنان وانمود کرده بودند که با آمدن نيروهاى اشغالگر روسى سنگرهاى مجاهدين از بين رفته مردم با شور و هلهله و با بدرقه کردن هورا، به دنبال آنها ميروند.
تحليل و ارزيابى کمونيست ها ناقص و غير منطقى بود بر خلاف تصور بى اساس آنها با آمدن روسها مردم متدين اين سرزمين عکس العمل جدى نشان دادند و با بدوش گرفتن سلاح، سنگرها را گرمتر و مبارزه را سريعتر ساختند.
قيام مردم متدين کابل فضاى سياسى و نظامى کشور را تغير داد- آرمانهاى روسها را نقش برآب و غرور کمونيست هاى وحشى را مضمحل ساخت.
رژيم متکى بر نيروهاى اشغالگر روسى در پى پياده کردن ديکتاتورى نظام پرولترى بود، اين رژيم که پشتوانه مردمى نداشت کودتاى ثور را انقلاب برگشت ناپذير تصور مى کرد، باوجود اين ادعاى توخالى، دستخوش اختلافات عميق داخلى بود.
گردانندگان رژيم نه با فرهنگ مردم افغانستان آشنايى داشتند و نه وجاهت سياسى و مردمى. فکر مى کردند که روسها براى شان وضعيت را مهار و کنترول نموده آنها را نيرومند مى سازند تا به زور بادارهاى خارجى خود بر مردم ظلم و استبداد نمايند.
در برابر اين پاسداران فلسفه ماترياليزم تاريخى و ديالکتيک، مجاهدين افغان باداشتن قيادت سالم و رهبرى داهيانه قرار داشت، مجاهدين به گونه هاى مختلف درميان مردم جهاد و مبارزه ميکردند ثقافت اسلامى و فرهنگ دينى را رشد داده فضايل جهاد، شهادت و قيام در برابر زورگويان و اشغالگران را بدون خوف و هراس بيان مى کردند.
با آمدن روسها انتباه و خبره سياسى مردم زياد شده با حقايق آشنايى بيشتر حاصل کردند، فهميدند که روسها دشمنان اصلى افغان ها اند، جناح هاى خلق و پرچم گماشتگان روسها و پياده کننده گان نظام الحادى در کشور اند با اسلام ضديت دارند خواهان تطبيق انديشه مارکسيزم و براى از بين بردن اسلام و شعاير دينى برنامه ريزى مى کنند، روى اين به دفاع نواميس اسلام پرداخته، جان، نفس و مال شان را قربان راه خدا ساختند و بدون خوف و هراس به مقابله آمادگى گرفته براى راندن اشغالگران از تمام طاقت و توان بشرى استفاده کردند که قيام سوم حوت ١٣٥٨ يکى از نمونه هاى بارز و شاهکارى هاى زنده آن است.
