د جهاد فقهي مسائل (څلورمه برخه)

ليکوال : ستر ديني عالم شيخ الحديث مولوي فضل الرحمن (پکتياوال) رحمه الله

ترتيب کوونکی : م، نجم الرحمن (فضلي)

د فى سبيل الله جهاد اصلي هدف

د )فى سبيل الله( جهاد اصلي هدف د خداى جل جلاله رضا او خوښي ترلاسه کول دي، او دغه خوښي هغه وخت  ترلاسه کيداى شي چې د زمکې پر مخ د الهي حکم نافذولو په هدف د بشري توان په اندازه هر ډول سر ښندنې او فدا کاري ته ځان چمتو کړاى شي، د جهاد اصلي هدف  د نړۍ  پر مخ  له هر ډول فساد سره مقابله کول دي، ترڅو فتنه په مکمله توګه له مينځه يوړل شي او د الهي دين پر وړاندې ټول باطل اديان  ګونډه  شي، او د خداى جل جلاله کلمه لوړه شي، لکه څنګه مو چې مخکې يادونه وکړه چې)جهاد( پر مسلمانانو  يوه  ثابته او مستمره ديني فريضه ده چې هيڅ کله بې مورده نه اداء کيږي، نو په دې اساس لازم  بولو د هغه څو وجوهات او  موارد ذکرکړو :

لومړی د اسلامي دعوت مخنېوى

هر هغه ټولنه يا هېواد چې له اسلامي اصولو څخه عدول او انحراف وکړي، يا عملا د اسلامي دعوت مخنېوى وکړي، او يا په عملي شکل د مسلمانانو پر وړاندې د هغوى ديني مراسمو او مناسکو د اجراء په لاره کې د توطيو او د سېسو څخه په استفاده بنديزونه او مشکلات ايجادوي او د هغوى په مقابل کې په دشمنۍ راپورته کېږي، نو په  مسلمانانو لازمه ده ترڅو په عملي جهاد لاس  پورې کړي.

دويم له عبادت څخه مخنېوى

په دې برخه کې الله تعالى داسې فرمايي:

)أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ إِلاَّ أَن يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ وَلَوْلاَ دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَصَلَوَاتٌ وَمَسَاجِدُ يُذْكَرُ فِيهَا اسْمُ اللَّهِ كَثِيرًا( (سورة الحج  آية ٣٩ ٤٠ )

ژباړه : هغو کسانو ته د جګړې اجازه  ورکړل شوې چې بايد جګړه وکړي له هغو کسانو سره چې  په دوى يې ظلم کړى دی او بې له شکه الله تعالى له دوى سره په مرسته او نصرت کولو  واک لري، هغه کسان چې دوى په ناحقه له خپلو کورونو څخه ويستل شوي يواځې له دې امله چې وئيل به يې زمونږه رب يو الله دى، او که چيرته نواى دفع کړي الله تعالى ځينې خلق په ځينو نورو باندې نو خامخه به نړول شوي واى تکېې، کلېسا، د ېهودانو عبادت خانې او د  مسلمانانو مساجد هغه چې د خداى تعالى نوم پکې ډېر يادولي شي.

دريېم د فتنې او شرک د له منځه وړلو په صورت کې

قرآن مجيد فرمايي : )وقاتلوهم حتى لاتکون فتنة ويکون الدين کله لله(

ژباړه: تر هغه وخته له کفارو سره جګړه وکړئ ترڅو د فساد او فتنې لمن ورټوله شي او دېن ېواځې تر خداى تعالى پورې خاص کړى شي.

 )وَقَاتِلُواْ الْمُشْرِكِينَ كَآفَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَآفَّةً( (سورة التوبة  آېة ٣٦)

ژباړه: جګړه وکړئ له ټولو مشرکانو سره لکه څنګه چې دوى هم په همدې ترتېب له تاسو سره جګړه کوي، حضرت شاه صاحب  لېکلي چې له کافرانو سره جګړه هر وخت روا ده.

څلورم له مظلوم نه د ملاتړ په صورت کې

خداى تعالى فرمايي : )وَمَالَكُمْ لاَتُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاء وَالْوِلْدَانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَـذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ وَلِيًّا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ نَصِيرًا(

ژباړه: څه مانع دی تاسو ته چې د خداى تعالى په لاره کې جهاد (جګړه) نکوى، کمزوري سړي، ښځې او هلکان د ظالم له ظلم څخه نه ژغورى، دغه مظلومان چې وايي اې زمونږ ربه مونږ له دغه کلي نه چې اهل يې ظالم ده اوباسه او مونږ ته له خپل  لوري ولي او مرستيال  وټاکه.

پنځم د تېري کونکي پر وړاندې

لوى خداى جل جلاله فرمايي: )فمن اعتدى عليکم فاعتدوا بمثل مااعتدى عليکم(

ژباړه: پس هر هغه څوک چې تېرى يې وکړ پر تاسې باندې نو تاسې هم د هغوى د تيري ځواب ورکړئ په  شان د هغه چې تېرى يې کړى وي پر تاسي، په دې ترتيب  ويلاى شو چې (جهاد) په اسلام کې د سولې او امن  لپاره د جګړې  پر ضد جګړه ده (اسلام نه په چا ظلم کوي او نه پر ځان ظلم مني) کله چې اسلامي جهاد د خداى تعالى د رضا په بنياد پيل کيږي نو له دې کبله د درستې نړۍ استعماري قوتونه چې په نويو (جديد) عصري اودرنو کيمياوي وسلو سمبال دي دا د خپل ځان پر وړاندې د ابتلايي هيوﻻء څخه پرته چې د حقيقي او معنوي قوت (الهي نصرت) څخه هرګز برخمن نهدي بل هېڅ عنوان نه پېژني، د جهاد عظمت او نصرت په دې کې مضمر ده چې مسلمانان د هغه اداء کول د يوى ديني فريضې او عبادت په عنوان مني، ځان د هغه عسکر بولي او هر هغه وخت چې وجوه يې ايجاد شي هغه ورته اماده وي، او د اداء کولو په صورت کې يې  هېڅ ډول اهمال او سستي نکوي، او هغه څوک چې په دې لاره کې سستي او غفلت کوي خداى تعالى ور ته داسې فرمايي : )يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انفِرُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الأَرْضِ أَرَضِيتُم بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا(

ژباړه: اې مؤمنانو څه دى تاسو لره چې کله درته وويل شي چې د خداى تعالى په ﻻره کې ووځئ نو زمکې ته ماېل او درانه شی، آيا پر دنيوي ژوند خوښ ياست؟ په همدې اساس الله تعالى مسلمانانو ته په کلکه امرکوي چې د بل هر ډول جګړې څخه ډډه وکړئ خو د کفارو پر وړاندې بايد هوښيار وه اوسى او چې کله ورته د (جهاد) مورد په ﻻس  ورشي نو بايد بيا ترې ډډه ونکړي، باېد ډلې ډلې او جلاجلا ووځئ (او خپل دښمن  وټکوئ) نو په دې اساس ويلاى شو چې جهاد د کوم ځاني او شخصي احساس او غرض لپاره نه اداء کېږي، هر هغه جګړه چې د فى سبيل الله جګړې له اصولو او مباديو څخه پرته سرته رسول کېږي هغه اسلامي جګړه نه  بلکې جاهلي جګړه بلل کېږي، اسلام له دغه ډول جګړې څخه کرکه لري، او د دې جګړې  پر ضد  وسلوال  (اسلامي جهاد) د زمکې د تماميت او په بل قوم د برلاسي او نظامي برتري او شا تمبول نه بلکې د جګړې پر ضد جګړه او د هغې د خاتمې لپاره وسله اوچتول دي، چې په هغه کې يواځنی هدف د الله تعالى دکلمې لوړول او د اسلام حاکميت دى او بس.