ﭘټې څېرﯤ
ﭘټې څېرﯤ / ﺍﺑﻮ ﻣﺤﻤﺪ
ﺩﮐﯿﺴﯥ ﭘﯿﻞ ﺑﻪ ﺩﺍﻭښکو ﭘﻪ ﺑﺪﺭګه ﺩﺭﺗﻪ ﻭﮐړﻡ . ﮐﻠﻪ ﻣﯥ ﭼﯥ ﻟﻪ ﻧﻦ ﻧﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒا ﺩﻭﻩ ﮐاﻟﻪ ﻣﺨﮑﯥ ﺩﺩﻭﻟﺔ ﺍﻻﺳﻼﻡ ﻧﻮﻡ ﺍﻭﺭﯾﺪﻟﻮ ﻧﻮ ﻭﺭﺳﺮﻩ ﺑﻪ ﻣﯥ ﺩﺯړﻩ ﻫﻐﻪ ﻧﻮﯤ ﺭﺍټوﮐﯿﺪﻟﯥ ﻏﻮټۍ ﻫﯿﻠﯥ ﭼﯥ ﺩﺍﻣاﺭﺕ څه ﻧاڅه ﺑﺮﯾا ﺍﻭ ﺩﺍﻟﻘاﻋﺪﯤ ﺩﻣﺠاﻫﺪﯾﻨﻮ ﺑﺮﯾاﻭﻭ ﺭﺍټوﮐﻮﻟﯥ ﻭﯤ ﺭﺍﺗﻪ ﭘﻪ ګل ﮐﯿﺪﻟﻮ ښکاﺭﻩ ﺷﻮﯤ ﺍﻭ ﮐﻠﻪ ﺧﻮ ﺑﻪ ﻣﯥ ﺩﺍ اﺩﻋا ﻫﻢ ﮐﻮﻟﻪ ﭼﯥ ﺭﺑﻪ ﮊﺭ ﯾﯥ ﭘﻪ ﻧړۍ ﺑاﻧﺪﯤ ﺟﻨډﻩ ﺣاﮐﻤﻪ ﮐړﯤ . ﺩﻭﺧﺖ ﭘﻪ ﺗﯿﺮﯾﺪﻟﻮ ﺳﺮﻩ ﻣﯥ ﺩﺍﺳﯥ ګنګوﺳﯥ ﺍﻭ ﺍﻭﺍﺯﯤ ﻭﺍﻭﺭﯾﺪﻟﯥ ﭼﯥ ﭘﻪ ﻋﺮﺍﻕ ﮐﯥ ﯾﯥ ﺩﺍﻟﻘاﻋﺪﯤ ﭘﻪ ﻣﺠاﻫﺪﯾﻨﻮ ﺑﺮﯾﺪﻭﻧﻪ ﺷﺮﻭﻉ ﮐړﻱ ﺩﻱ، ﻧﻮ ﺯړﻩ ﻣﯥ ﻧﻪ ﻣﻨﻠﻪ ﻣاﻭﯾﻞ ﺩﺍ ﺩﻏﺮﺑﻲ ﻣﯿډﯾا ﭘﺮﻭﭘاګند ﺍﻭ ﺗﺒﻠﯿﻐاﺕ ﺩﻱ، ﻭﺭځې ﺗﯿﺮﯾﺪﻟﯥ ﺧﻠﮑﻮ ﺑﻪ ﻭﯾﻞ ﭼﯥ ﺩﻭﻟﺔ ﺩﺍﻟﻘاﻋﺪﯤ ﭘﻪ ﻫﻐﻮ ﻣﺸﺮﺍﻧﻮ ﺑاﻧﺪﯤ ﺩﺍﺭﺗﺪﺍﺩ ټاﭘﯥ ﻟګوﻟﯥ ﺩﻱ ﮐﻮﻡ ﭼﯥ ﻟﻪ ﺩﻭﯼ ﺳﺮﻩ ﭘﻪ ﺩﯤ ﺩﻟﻴﻞ ﺑﯿﻌﺖ ﻧﻪ ﮐﻮﻱ ﭼﯥ ﺩﻭﯼ ﺧﻼﻓﺖ ﺩﯾﻮ څو ﻧاﺑﺒﺮﻩ ﺍﻭ ﻧاﻭﻟﺪﻩ څیرﻭ ﺗﺮﻣﻨځ ﺍﻋﻼﻥ ﮐړﯼ، ﺧﭙﻞ ﺧﻼﻓﺖ ﺷﺮﻋﻲ ﺧﻼﻓﺖ ﺑﻮﻟﻲ ﭼﯥ ﻧﻪ ﺑﯿﻌﺖ ﮐﻮﻭﻧﮑﻲ ﯾﯥ ﺑاﻏﯿاﻥ ﺑﻮﻟﻲ .
ﻟﻪ ﺩﯤ ﺳﺮﻩ ﺩﯾﻮ ﻣﺠاﻫﺪ ﺩﺧﻮﻟﯥ ﺧﺒﺮﻩ ﺭﺍﯾاﺩﻩ ﺷﻮﻩ ﭼﯥ ﻭﯾﻞ ﯾﯥ ﮐﻠﻪ ﭼﯥ ﺩﻋﺮﺍﻕ ﻣﺠاﻫﺪﯾﻨﻮ ﭘﺮﻣﺨﺘګ ﻭﮐړ ﺯﺭﻗاﻭﻱ ﺭﺡ ﮊﻭﻧﺪﯼ ﻭﻭ ﻧﻮ ﻣﺠﻠﺲ ﮐﯥ ﻭﺭﺗﻪ ﻣلګرﻭ ﻭﯾﻠﻲ ﻭﻭ ﭼﯥ ﺧﻼﻓﺖ ﺑﻪ ﺍﻋﻼﻥ ﮐړﻭ ﻫﻐﻪ ﻭﺭﺗﻪ ﻭﯾﻠﻲ ﻭﻭ ﭼﯥ ﺩﺍﻣﺨﻮﻧﻪ ﺍﻭڅیرﯤ ﺩﺧﻼﻓﺖ ﺩﻱ؟ ! ﻣﻄﻠﺐ ﺗﻪ ﺭﺍځم ﺗﺮﺩﯤ څو ﻭﺭځې ﻭﺭﻭﺳﺘﻪ ﺩﺧﻼﻓﺖ ﺩﻋﻮﻩ ﺩﺍﺭﺍﻧﻮ ﺩ ﺩﯤ ﭘﺮځاﯼ ﭼﯥ ﺍﺳﺮﺍﻳﻠﻮ ﺗﻪ ﯾﯥ ګوﺍښ ﮐړﯼ ﻭﺍﯼ ﻟﻪ ﻫﻐﻮﯼ ﺳﺮﻩ ﺟﻨګیدﻭﻧﮑﻮ ﻣﺒاﺭﺯﯾﻨﻮ ﺩ ﺣﻤاﺱ ﻣﺠاﻫﺪﯾﻨﻮ ﺗﻪ ﯾﯥ ګوﺍښ ﻭﮐړ ﺍﻭ ﻭﯾﻞ ﯾﯥ ﭼﯥ ﻏﺰﻩ ﺑﻪ ﺩﺣﻤاﺱ ﭘﻪ ﻭﯾﻨﻮ ﻭﻟړﻱ .
ﻭﺭځ ﺗﺮﺑﻠﯥ ﺭﺍﺗﻪ ﭘﻮښتنې ﭘﯿﺪﺍﮐﯿﺪﻟﯥ : ﭼﯥ ﺩﺍځنګه ﺧﻼﻓﺖ ﺩﯼ ﭼﯥ ﭘﻪ ﻣﺠاﻫﺪﯾﻨﻮ ﯾﯥ ﺑﺮﯾﺪﻭﻧﻮ ﺍﻭ ﺩﺑﺮﯾﺪﻭﻧﻮ ګواښونه ﺷﺮﻭﻉ ﺩﻱ؟ ! څو ﻭﺭځې ﻧﻮﺭﯤ ﻫﻢ ﺗﯿﺮﯤ ﺷﻮﯤ ﭼﯥ ﺍﻓﻐاﻧﺴﺘاﻥ ﺗﻪ ﯾﯥ ﻫﻢ ﻧﻮﻡ ﺭﺍﻭﺭﺳﯿﺪﻟﻮ ﺍﻭ ﺍﻭﺱ ﺗﺮ ﺩﻭﻟﺔ ﺍﻻﺳﻼﻡ ﭘﻪ ﺩﺍﻋﺶ ډﯾﺮ ﯾاﺩﯾﺪﻟﻪ ﺍﻭ ﺧﻠﮑﻮ ﻭﺭﺗﻪ ﺩﺍﻋﺶ ﺧﻄاﺏ ﮐﻮﻟﻮ ﺧﻮ ﺩﻟﺘﻪ ﺑﺪﻝ ﺧﻠﮏ ﺩﺧﻼﻓﺖ ﻋﺴﮑﺮ ﻭﻭ، ﻏﻠﻪ ﺍﺧﺘﻄاﻓګر ﺩﺍﻣاﺭﺕ ﺍﻭ ﺗﺤﺮﯾﮏ ﻃاﻟﺒاﻥ ﭘاﮐﺴﺘاﻥ ﺷړﻝ ﺷﻮﻱ ﺍﻭ ﮐﯿﻨﻮﻝ ﺷﻮﻱ ﺭﻫﺰﻥ ﻗاﺗﻼﻥ ﺩﺧﻼﻓﺖ ﺩﻋﺴﮑﺮﻭ ﭘﻪ ﻧﻮﻡ ﺭﺍﭘاڅیدﻝ . ﺩﺍځل ﻣﯥ ﺷﮏ ﭘﻪ ﯾﻘﯿﻦ ﺑﺪﻝ ﺷﻮ . ﻣﯿاﺷﺖ ﻻﻧﻪ ﻭﻩ ﺗﯿﺮﻩ ﭼﯥ ﭘﻪ ﺍﻓﻐاﻧﺴﺘاﻥ ﮐﯥ ﯾﯥ ﺩﺑﻬﺮﻧﯿﻮ ځوﺍﮐﻮﻧﻮ ﺍﻭ ﺩ ﻫﻐﻮﯼ ﺩ ګوډاګیانو پرځاﯼ ﺩﺍﻣاﺭﺕ ﭘﻪ ﻫﻐﻮ ﻣﺠاﻫﺪﯾﻨﻮ ﺑﺮﯾﺪﻭﻧﻪ ﺷﺮﻭﻉ ﮐړﻝ ﭼﯥ ﮐﻠﻮﻧﻪ ﮐﻠﻮﻧﻪ ﯾﯥ ﺩﻟﺘﻪ ﻗﺮﺑاﻧۍ ﻭﺭﮐړﯤ ﻭﯤ؛ ﺗﮑﻠﯿﻔﻮﻧﻪ، ﺑﻨﺪﻭﻧﻪ ﺍﻭ ﺯﺧﻤﻮﻧﻪ؛ ﺩﻣﻠګرﻭ ﺍﻭ ﺧﭙﻠﻮ ﺧﭙﻠﻮﺍﻧﻮ ﺷﻬاﺩﺗﻮﻧﻪ ﯾﯥ ګاﻟﻠﻲ ﻭﻭ ﺩﺧﻼﻓﺖ ﺩﻋﺴﮑﺮﻭ ﭘﻪ ﺩﯤ ﻫﻢ ګوﺯﺍﺭﻩ ﻭﻧﺸﻮﻩ ﺩﺍځل ﯾﯥ ﺩﺧﭙﻞ ﻧﻔﺴاﻧﻲ ﺧﻮﺍﻫﺶ ﺩﺍﺷﺒاﻉ ﻟﭙاﺭﻩ ﺩﻭﻟﺲ ﭘﻪ ځوﺭﻭﻧﻪ ﻻﺱ ﭘﻮﺭﯤ ﮐړ، ﺩﺧﻠﮑﻮ ﺩﻟﻮڼو ﺍﺧﺘﯿاﺭ ﯾﯥ ﺧﭙﻞ ﻭﺑﻠﻠﻮ ﺍﻭ ﺩ ﺧﻼﻓﺖ ﻋﺴﮑﺮﻭ ﺩ ﻭﻟﺴﻲ ﺧﻠﮑﻮ ﻟﻮڼې ﺍﻭ ﺧﻮﻳﻨﺪﯤ ﺧﭙﻞ ﻣﻠﮏ ﻭﺑﻠﻠﯥ، ﭼﯥ ﺩﺧﭙﻠﯥ ﺧﻮښې ﻣﻄاﺑﻖ ﭼﯥ ﻫﺮﭼاﺗﻪ ﯾﯥ ﺯړﻩ ﻭﻱ، ﺩﻭﯼ ﺑﻪ ﯾﯥ ﻭﺭﺗﻪ ﻭﺩﻭﻱ ﺍﻭ ﮐﻪ څوﮎ ﺳﺮﻏړﻭﻧﻪ ﻭﮐړﻱ ﻧﻮﺑﻪ ﯾﯥ ښځې ﻣﯿﻨځې ﯾاﮐﻨﯿﺰﯤ ﮐﯿږﻱ ﺍﻭ ﺑﻐﯿﺮ ﻟﻪ ﻧﮑاﺡ ﺑﻪ ﺧﭙﻞ ﺧﻮﺍﻫﺶ ﭘﺮﯤ ﭘﻮﺭﻩ ﮐﻮﻱ . ﺗﺮﺩﯤ څو ﻭﺭځې ﻭﺭﻭﺳﺘﻪ ﯾﯥ ﺩﻧﻨګرﻫاﺭ ﺳﭙﯿﻦ ږﯾﺮﻱ ﭘﻪ ﺑﻤﻮﻧﻮ ﮐﯿﻨﻮﻝ ﺍﻭ ﻭﺭﻭﺳﺘﻪ ﯾﯥ ﻭﺍﻟﻮﺯﻭﻝ ﻧﻮ ﻭﯾﻞ ﺑﻪ ﻣﯥ ﭼﯥ ﺩﺍﺑﻪ ﺩﺩﯤ ځاﯼ ﺩﺍﻋﺸﯿاﻥ ﺩﺍﺳﯥ ﻭﻱ ﺧﺒﺮ ﺷﻮﻡ ﭼﯥ ﺩﺩﻭﯼ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﻭﯾاﻧﺪ ﺩﺍﮐاﺭ ﺳﺘاﯾﻠﯽ ﺩﯼ ﺍﻭ ﺩﺍﻣاﺭﺕ ﻣﺠاﻫﺪﯾﻨﻮ ﺗﻪ ﯾﯥ ﺩﺍﺭﺑﮑﯿﻮ ﺧﻄاﺏ ﮐړﯼ ﻧﻮ ﺭﺍﻭﯾښ ﺷﻮﻡ ﻭﯾﻞ ﻣﯥ ﺩﺍﺧﻮ ﺩﯾﻮﻩ ﺧﺮﻩ ﻏﻮږﻭﻧﻪ ﺩﻱ ﻭﺍﺭﺧﻄا ﺷﻮﻡ، ﺣﯿﺮﺍﻥ ﺷﻮﻡ، ﺧﻮﺑﻮﻧﻪ ﻣﯥ ﻭﺗښتیدل، ﻓﮑﺮﻭﻧﻪ ﺭﺍﺳﺮﻩ ﺷﻮﻝ، ﭼﯥ ﺩﺍڅنګه ﺩﺧﻼﻓﺖ ﻋﺴﮑﺮ ﮐﯿﺪﻟﯽ ﺷﻲ؟ !!!
ﺗﺮﺩﯤ ﻭﺭﻭﺳﺘﻪ ﻣﯥ ﮐﺮﮐﻪ ﺍﻭﻧﻔﺮﺕ ﻭﺭﺳﺮﻩ ﻭﺭځ ﺗﺮﺑﻠﯥ ﺯﯾاﺗﯿﺪﻟﻮ ﺍﻭ ﺭﺍﺗﻪ ﺩﻟﺴﺘﻮڼې ﻣاﺭﺍﻥ ﺑﺮﺳﯿﺮﻩ ﺷﻮﻝ ﺧﻮ ﭼﯥ ﮐﻠﻪ ﻣﯥ ﻭﺍﻭﺭﯾﺪﻝ ﭼﯥ ﺩﯾﻮ ﻣﺴﻠﻤاﻥ ﺍﻓﻐاﻥ ﭘﻪ ﮐﻮﺭ ﮐﯥ ﺗﺮ ﺍﺗﻮ ﻟﻮﺭګاﻧﻮ ﻭﺭﻭﺳﺘﻪ ﯾﻮ ﻣاﺷﻮﻡ ﻫﻠﮏ ﺯﯾږﯾﺪﻟﯽ ﺍﻭ ﮐﻮﺭ ﺩﯾﻮﯤ ﺧﻮﺷالۍ څښتن ﺷﻮﯼ ﺩﯼ، ﺩ ﻫﻠﮏ ﭘﻼﺭ ﺩﺧﯿاﻟﻮﻧﻮ ﭘﻪ ټاﻝ ﮐﯥ ﺯﻧګیدﻟﻮ، ﭼﯥ ﮐﻠﻪ ﺑﻪ ﯾﯥ ﻣاﺷﻮﻡ ځوﯼ ﺩﺟﻮﻣاﺕ ﺗﺮﺍﻣاﻣﻪ ﭘﻮﺭﻱ ﭘﻪ ﺧﯿاﻟﻮﻧﻮ ﮐﯥ ﺩﺳﯿﭙاﺭﯤ ﺯﺩﻩ ﮐﻮﻟﻮ ﻟﭙاﺭﻩ ﻭړﻟﻮ، ﮐﻠﻪ ﺑﻪ ﯾﯥ ﻟﻪ ځاﻥ ﺳﺮﻩ ﺟﻮﻣاﺕ ﺗﻪ ﺩﻟمانځه ﺩ ﺍﺩﺍﮐﻮﻟﻮ ﻟﭙاﺭﻩ ﺭﻭﺍﻥ ﮐړﯼ ﻭﻭ، ﮐﻠﻪ ﺧﻮ ﺑﻪ ﺑﯿا ﺁﻥ ﺗﺮﺩﯤ ﻭﺭﺳﯿﺪﻟﻮ ﭼﯥ ﭘﻼﺭ ﺑﻪ ﺑﻮډﺍ ﺷﻮ ﻣاﺷﻮﻡ ځوﯼ ﺑﻪ ﻭﺭﺗﻪ ﺍﻣﺴا ﭘﻪ ﻻﺱ ﻭﻻړ ﻭﻭ څپلۍ ﺑﻪ ﯾﯥ ﻭﺭﺗﻪ ﺳﻤﯥ ﮐړﻟﯥ ﻟﻪ ﺑاﺑا ﺳﺮﻩ ﺑﻪ ﯾﯥ څرﺍﻍ ﻧﯿﻮﻟﯽ ﺗﺮ ﺟﻮﻣاﺗﻪ ﯾﻮﻭړﻟﻮ، ﮐﻠﻪ ﺑﻪ ﯾﯥ ﯾﻮﺩﻡ ﺧﻮﺏ ﮐﯥ ﻧﻌﺮﯤ ﮐړﻟﯥ ﺧﺪﺍﯾﻪ ﺷﮑﺮ ﻟﻪ ډﯾﺮ ﻭﺧﺖ ﻭﺭﻭﺳﺘﻪ ﺩﯤ ﺭﺍﺗﻪ ځوﯼ ﺭﺍﮐړ ﺍﻭ ﺍﺗﻮ ﺧﻮﺭګاﻧﻮ ﺑﻪ ﺑﯿا ﻟﻪ ډﯾﺮﯤ ﺧﻮښۍ ﻭړﻭﮐﯽ ﻭﺭﻭﺭ ﭘﻪ ځمکه ﻧﻪ ﭘﺮﻳښوﺩﻟﻮ ﭼﯥ ﭘﻪ ﺧﭙﻠﻮ ﻏﯿږﻭ ﮐﯥ ﺑﻪ ﯾﯥ ﭘﻪ ﻧﻮﺑﺖ ﺳﺮﻩ ﺯﻧګوﻟﻮ ﭼﯥ ﻣﻮﺭ ﺗﻪ ﺑﻪ ﯾﯥ ﯾﻮﺍځې ﺩﻣړﻭﻟﻮ ﻟﭙاﺭﻩ ﻭﺭﮐړﻟﻮ ټوﻟﻪ ﻭﺭځ ﺑﻪ ﯾﯥ ﻫﻤﺪﺍ ﻧﻮﺑﺖ ﻭﻭ، ﺩﺍﺳﯥ ﺧﯿاﻟﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﯾﯥ ﻫﻢ ﺫﻫﻦ ﺗﻪ ﺭﺍﻏﻠﻞ ﭼﯥ ﻭﺍﺩﻩ ﺷﻮﻱ ﺩﻱ ﺍﻭ ﻭﺭﻭﺭ ﺳﺮﻩ ﺩﺧﺴﺮ ﻟﻪ ﮐﻮﺭﻩ ﺭﺍﺭﻭﺍﻧﯥ ﺩﻱ … ﻣﻮﺭ ﯾﯥ ﺩﺯړﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻠﻠﻮ، ﺩﻭﺧﺘﻮﻧﻮ ﺍﻧﺘﻈاﺭ ﯾﯥ ﭘاﯼ ﺗﻪ ﺭﺳﯿﺪﻟﯽ ﻭﻭ، ﭘﻪ ځوﯼ ﯾﯥ ﺳﺘﺮګې ﯾﺨﯥ ﺷﻮﯤ ﻭﯤ، ﻧاګهانه ﯾﯥ ﻭﺭ ( ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ) ﻭټکیدله، ﭘﻼﺭ ﻟﻪ ﮐﻮټې ﻧﻪ ﭘﻪ ﻣﻨډﻩ ﺩﮐﻼ ﺗﺮ ﻭﺭﻩ ﭘﻪ ﺩﯤ ﻓﮑﺮ ځاﻥ ﻭﺭﺳاﻭﻩ ﭼﯥ څوﮎ ﺑﻪ ﺭﺍﺗﻪ ﺩﻣﺒاﺭﮐﻲ ﻟﭙاﺭﻩ ﺭﺍﻏﻠﻲ ﻭﻱ، ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﯾﯥ ﺧﻼﺻﻪ ﮐړﻩ ﻣﯿﻠﻤﻨﻮ ﺗﻪ ﯾﯥ ﻭﯾﻞ ﺭﺍځئ ﺭﺍځئ ﭘﻪ ﺧﯿﺮ ﺭﺍﺷﺊ، ﻫﺮﮐﻠﻪ ﺭﺍﺷﺊ ﺍﻭ ﺧﺪﺍﯼ ﻣﻮ ﺭﺍﻭﻟﻪ …
ﺧﻮ ﻣﯿﻠﻤﻨﻮ ﻭﺭﺗﻪ ﻭﯾﻞ ﺩﺍﻣاﺷﻮﻡ ﺳﺘاﺳﻮ ﮐﻮﺭ ﮐﯥ ﭘﯿﺪﺍ ﺷﻮﯼ؟ ﭘﻼﺭ ﯾﯥ ﻭﺭﺗﻪ ﭘﻪ ﻫﻮ ﺑاﻧﺪﯤ ﺳﺮ ﻭﺧﻮځوﻟﻮ . ﻣﯿﻠﻤﻨﻮ ﻭﺭﺗﻪ ﻭﯾﻞ ﻫﻐﻪ ﻣاﺷﻮﻡ ﺭﺍﻭړﻩ ﻧﻮ ﻟﻪ ﺧﻮښۍ ﯾﯥ ﻣﻨډﯤ ﮐړﻟﯥ ﻓﮑﺮ ﯾﯥ ﻭﮐړ ﺩﻭﯼ ﺑﻪ ﯾﯥ ﻟﯿﺪﻟﻮ ﺗﻪ ﺭﺍﻏﻠﻲ ﻭﻱ ﺩﻭﯼ ﺑﻪ ﻫﻢ ﭘﺮﯤ ﺧﻮښ ﻭﻱ ﻟﻪ ﺍﺗﻮ ﻟﻮﺭګاﻧﻮ ﻭﺭﻭﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﯼ ﺝ ځوﯼ ﺭﺍﮐړﯼ !!!
ﺍﺧﺮ ﻣﺴﻠﻤاﻧاﻥ ﺩﯼ ﻧﻮ ځوﯼ ﯾﯥ ﻭﺭﺗﻪ ﭘﻪ ﻏﯧږ ﮐﯥ ﺭﺍﻭﻭړ، ﺧﻮ ﺧﺒﺮ ﻧﻪ ﻭ، ﭼﯥ ﭘﻪ ﻟﻮﯼ ﻻﺱ ﺧﭙﻞ ﺑﭽﯿاﻥ ﺩ ﻟﯿﻮﺍﻧﻮ ﺩﺍړﻟﻮ ﺗﻪ ږﺩﻡ . ﭼﯥ ﮐﻠﻪ ﭘﻼﺭ ﺧﭙﻞ ﺑﭽﯿاﻥ ﺩ ﺧﻼﻓﺖ ﻋﺴﮑﺮﻭ ﺗﻪ ﭘﻪ ﻏﯿږﻩ ﮐﯥ ﻭﺭﻭﺍﭼﻮﻩ، ﻧﻮ ﻭﺍﺭ ﻟﻪ ﻭﺍﺭﻩ ﺩﻭﻩ ﻣﺨﭙټو ﻭﺳﻠﻮﺍﻟﻮ ﺩ څلوﯦښتې ﻣاﺷﻮﻡ ﻟﻪ ﯾﻮﯤ ﺍﻭ ﺑﻠﯥ ﺧﭙﯥ ﻭﻧﯿﻮ ﺍﻭ ﭘﻪ ﻣنځ ﯾﯥ ﺩﻭﻩ ټوټې ﮐړ … ﺍﻭ ﺩﺧﻠﮑﻮ ﺧﻮښۍ ﯾﯥ ﺩﻋﻤﺮ ﭘﻪ ﻏﻢ ﺑﺪﻟﯥ ﮐړﻟﯥ … ﺩﺍ ﺍﺳﺮﺍﺋﯿﻞ ﻫﻢ ﻧﻪ ﻭﻭ،
ﺩﺍ ﺩ ﺧﻼﻓﺖ ﻋﺴﮑﺮ ﻭﻭ،
ﻧﻪ ﺩﺍﻣاﺷﻮﻡ ﺩﻓﻠﺴﻄﯿﻦ ﻭﻭ،
ﺩﺍ ﻣاﺷﻮﻡ ﺍﻓﻐاﻧﯽ ﻭﻭ … ﻧﻮ ﻟﻪ ځاﻥ ﺳﺮﻩ ﺑﻼ ﻓﮑﺮﻭﻧﻮ ﻭﺍﺧﺴﺘﻠﻢ، ﺍﺧﺮ ﺩﯤ ﻧﺘﯿﺠﯥ ﺗﻪ ﻭﺭﺳﯿﺪﻟﻢ ﭼﯥ ﻏﺮﺑﯿاﻥ ﭘﻪ ﻋﺮﺍﻕ ﺍﻭ ﺍﻓﻐاﻧﺴﺘاﻥ ﮐﯥ ﭘﻪ ﻫﯿڅ ﻻﺭﻩ ﮐاﻣﯿاﺏ ﻧﺸﻮﻝ ﻧﻮ ﺩﺍﺳﻼﻣﭙاﻟﻮ ﭘﻪ ﻧاﻣﻪ ﯾﯥ ﺩﺍځل ﭘﻪ ﺑﻠﻪ ﺑڼه ﺧﻠﮏ ﺍﺳﺘﺨﺪﺍﻡ ﮐړﻝ، ﭼﯥ ﺟاﻣﯥ، ﺷﻌاﺭﻭﻧﻪ ﺍﻭ ﺭﻧګوﻧﻪ ﯾﯥ ﺩ ﻣﺴﻠﻤاﻧاﻧﻮ ﺍﻭ ﻧﯿﮑاﻧاﻧﻮ ﺩﻱ، ﺧﻮ ﺯړﻭﻧﻪ ﯾﯥ ﺩ ﺍﺳﺮﺍﯾﯿﻠﻮ ﺩﻱ، ﺷاﯾﺪ ﺍﺳﺮﺍﯾﯿﻠﻮ ﺗﻪ ﯾﯥ ﺩ ﻣﺴﻠﻤاﻧاﻧﻮ ﺟاﻣﯥ ﻭﺭ ﺍﻏﻮﺳﺘﯥ ﻭﻱ …
—— پورتنی لیکنه د لیکوال خپل نظر دی د ادارې موافقت ورسره شرط نه دی ——
