د افغانستان په معاصر تاریخ کې اسد ۲۴ یوه ځانګړې ورځ ده. دا ورځ د افغانانو مېړانې، قربانۍ او ملي یووالي نښه ده. په همدې ورځ، د شلو کلونو جګړې او بهرنیو اشغالګرو وروستي امریکايي او ناټو عسکر زموږ له خاورې ووتل، او افغان ولس یو ځل بیا د خپل هېواد واک ترلاسه کړ.
د ۲۰۰۱م کال په اکتوبر کې د امریکا په مشرۍ ځواکونه افغانستان ته راغلل. د هغوی په راتګ سره زموږ هېواد له سختو بمباریو، ورانیو، بېګناه وژنو او مهاجرتونو سره مخ شو. زرګونه افغانان شهیدان شول، میلیونه خلک بېکوره شول، او بنسټیزې زیربناوې ورانې شوې.
خو افغان ولس هېڅکله د ازادۍ هیله له لاسه ورنکړه. د هېواد په هر کونج کې د اشغال پر وړاندې د مقاومت غږ پورته شو، او زموږ زړورو ځوانانو د خپلواکۍ لپاره جهاد وکړ.
په پای کې، د اوږدې مبارزې او قربانۍ نتیجه څرګنده شوه. د ۲۰۲۱م کال د اګست په ۱۵مه د اسلامي امارت ځواکونه کابل ته ننوتل، او څو ورځې وروسته، د اسد په ۲۴مه، وروستي امریکايي عسکر له افغانستان څخه ووتل. دا ورځ د اشغال پای، د خپلواکۍ بیا ترلاسه کول، او د نوې دورې پیل او نوي سياسي تحول پيل و.
اسد ۲۴ موږ ته دا درس راکوي چې ازادي په وینو ترلاسه کېږي، ساتل کېږي، او نسلونو ته لېږدول کېږي. دا ورځ د قربانیو یادولو، د ملي یووالي ټینګولو، او د هېواد د بیا رغونې ژمنې کولو ورځ ده. موږ باید خپل وطن، دین، کلتور او ملي هویت د هر ډول بهرني خطر او مداخلې پر وړاندې وساتو.
اسد ۲۴ یوازې یوه تاریخي نېټه نه ده، بلکې د افغانانو د عزت او وقار نښه ده. دا ورځ موږ ته یادوي چې که یو ملت خپل ایمان او ملي عزم وساتي، هېڅ ځواک یې ماتولی نشي.
د دې ورځې لمانځل یوازې د تېر ویاړ ستاینه نه ده، بلکې د راتلونکي نسل لپاره د یو آزاد، باعزته او پرمختللي افغانستان جوړولو ژمنه هم ده.
