په مسجد کې واویلا ګډه شوه!!!
عزیر اسدخیل
زما ورور ﻋﺒﺪﺍﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﺍﺑﯽ ﺑﮑﺮ(ﺭﺽ) ﭼﻲ ﮐﻠﻪ ﺩ ﺭﺳﻮﻝﷺ ﮐﻮﺭﺗﻪ ﺭﺍﻧﻨﻮﺕ ﻧﻮ ﭘﻪ ﻻﺱ کې یې ﻣﺴﻮﺍﮎ ﻭﻭ، ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪﷺ ﺩ ﻫﻐﻪ ﭘﻪ ﻻﺱ کې ﻣﺴﻮﺍﮎ ﺗﻪ ډﯾﺮ ﮐﺘﻞ ﺧﻮ ﺩ ﻧﺎﺭﻭغۍ ﺩ ﺷﺪﺕ ﻟﻪ ﮐﺒﻠﻪ ﯾﻲ څه ﻧﺸﻮ ﻭﺭﺗﻪ ﻭﯾﻼﯼ ﭼﻲ ﺭﺍيې ﮐړﻩ امُّ المؤمنین ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺭﺿﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻭﺭﺑﺎﻧﺪې ﻭﭘﻮﻫﯿﺪﻩ ﻟﻪ ﻋﺒﺪﺍﻟﺮﺣﻤﻦ ﻧﻪ يې ﻣﺴﻮﺍﮎ ﺭﺍﻭﺍﺧﯿﺴﺖ ﺍﻭ ﻧﺒﻲﷺ ته یې ورکړ، ﺧﻮ هغهﷺ ﻣﺴﻮﺍﮎ ﻭﻧﻪ ﺷﻮ ﻭﻫﻼﯼ، ﻋﺎیشې ﺭﺽ ﻣﺴﻮﺍﮎ ﺑﯿﺮﺗﻪ ورنه ﺭﺍ ﻭﺍﺧﯿﺴﺖ ﺍﻭ ﭘﻪ ﺧﭙﻠﻪ ﺧﻮﻟﻪ ﮐﻲ ﯾﻲ ﻟﻮﻧﺪ ﮐړ ﺍﻭ ﺑﯿﺎ ﯾﻲ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪﷺ ﺗﻪ ﻭﺭﮐړ ﺩﺍ ځل ﻣﺴﻮﺍﮎ ﭘﻮﺳﺖ ﻭ … ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺭﺿﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻭﺍﯾﻲ ﭼﻲ ﺍﺧﯿﺮﻱ څیز ﭼﻲ ﺩ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪﷺ ﺧﻮلې ﺗﻪ ﺩﺍﺧﻞ ﺷﻮ ﻫﻐﻪ ﺯﻣﺎ ﻻړې ﻭې، ﺩﺍ ﺩ ﺍﻟﻠﻪ ﻟﻮﯼ ﻓﻀﻞ ﻭﻭ ﭼﻲ ﺗﺮ ﻣﺮګ ﻭړﺍﻧﺪﻱ ﯾﻲ ﺯﻣﺎ ﺍﻭ ﺩ ﻫﻐﻪﷺ ﻻړې ﺳﺮﻩ ګډې ﮐړې …ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺭﺿﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻭﺍﯾﻲ ﭼﻲ:
ﺷﯿﺒﻪ ﻭﺭﻭﺳﺘﻪ ﻓﺎﻃﻤﺔ ﺍﻟﺰﻫﺮﺍ ﺭﺿﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﭼﯽ ﻟﻮﺭﯾﯽ ﻭﻩ ﺭﺍﻧﻨﻮﺗﻪ، ﭼﻲ څنګه ﺭﺍﻧﻨﻮﺗﻪ ﻧﻮ ﻭﯾﻲ ﮊړﻝ ځکه ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪﷺ ﻭﺭﺗﻪ ﻧﻪ ﺷﻮ ﭘﺎڅیدلی ﺍﻭ ﺩﺍ ﺩ ﺩه ﻋﺎﺩﺕ ﺟﻮړ ﺷﻮﯼ ﻭﻭ، ﭼﻲ ﮐﻠﻪ ﺑﻪ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺭﺽ ﺭﺍﻏﻠﻪ ﻧﻮ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪﷺ ﺑﻪ ﭘﺮټنډه ښکلوله … ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪ ﷺ ﻭﻓﺮﻣﺎﯾﻞ:
فاطمې ﻣﺎﺗﻪ ﺭﺍﻧﮋﺩې ﺷﻪ!
ﻫﻐﻪ ﻭﺭﻏﻠﻪ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪﷺ ﭘﻪ ﻏﻮږ کې څه ﻭﺭﺗﻪ ﻭﻭﯾﻞ ﻧﻮ ﻓﺎطمې ډﯾﺮ ﻭﮊړﻝ چې ﮐﻠﻪ یې ﻭﮊړﻝ ﻧﻮ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪﷺ ﺑﯿﺎ ﻭﺭﺗﻪ ﻭﻭﯾﻞ: ﻏﻮږ ﺩې ﺭﺍﻧﮋﺩې ﮐړﻩ، ﺩﺍ ځل ﺣﻀﺮﺕ فاطمې ﺭﺿﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻭﺧﻨﺪﻝ، ﻋﺎﯾﺸﻪ ﺭﺽ ﻭﺍيې ﻣﺎ ﭼﻲ ﺩ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪﷺ ﻟﻪ ﻭﻓﺎﺕ ﻭﺭﻭﺳﺘﻪ ﭘﻮښتنه ﺗﺮې ﻭﮐړﻩ ﻭیلې:
ﻟﻮﻣړﯼ ځل ﯾﻲ ﺭﺍﺗﻪ ﻭﻭﯾﻞ ﻓﺎطمې ﺯﻩ ﻧﻦ ﺷﭙﻪ ﻭﻓﺎﺕ ﮐﯿږﻡ، ﻧﻮ ﻣﺎﺗﻪ ﮊړﺍ ﺭﺍﻏﻠﻪ نو ﻭمې ﮊړﻝ، ﺩﻭﻫﻢ ځل يې ﺭﺍﺗﻪ ﻭﻭﯾﻞ چې ﻓﺎطمې ﮊﺍړﻩ ﻣﻪ ﺗﻪ ﺑﻪ ﺯﻣﺎ ﭘﻪ ﺍﻫﻞ ﮐﯽ ﻟﻮﻣړﯼ ﮐﺲ يې چې ﻟﻪ ﻣﺎ ﺳﺮﻩ ﺑﻪ ﯾﻮځای ﮐﯿږې ﻧﻮ زه خوشحاله شوم او ومې ﺧﻨﺪﻝ.
ﺑﯿﺎ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪﷺ ﻭﻓﺮﻣﺎﯾﻞ:
ﺗﺎﺳﻮ ﻟږ ﻟﻪ ﮐﻮﺭﻩ ﻭﻭﺯﺉ ﺍﻭﻋﺎیشه ﺭﺿﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﺗﻪ ﯾﯽ ﻭﻭﯾﻞ ﭼﻲ ﺧﻮﺍﺗﻪ ﻣﻲ ﺭﺍﺷﻪ.
ﻧﺒﻲ ﻋﻠﯿﻪ ﺳﻼﻡ ﺩ ﺍﻡ ﺍﻟﻤﺆﻣﻨﯿﻦ ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺭﺿﻲ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﭘﺮﺳﯿﻨﻪ ﺳﺮ ﻭلګاﻭه، ﺍﻭ ﻻﺳﻮﻧﻪ يې ﺩ ﺍﺳﻤﺎﻥ ﻟﻮﺭې ﺗﻪ ﭘﻮﺭﺗﻪ ﮐړﻝ ﺍﻭ ﺩﺍ ﯾﻲ وﻭﯾﻞ:
اللهم في ﺍﻟﺮﻓﯿﻖ ﺍﻻﻋﻠﯽ، ﺑﻞ ﺍﻟﺮﻓﯿﻖ ﺍﻻﻋﻠﯽ.
ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺭﺿﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻭﺍيې ﭼﻲ ﺯﻩ ﭘﻮﻩ ﺷﻮﻡ چې ځنکدن يې ﺩﯼ، ﭘﻪ ﺩې ﻭﺧﺖ ﮐﻲ ﺟﺒﺮﺍﺋﯿﻞ ﺍﻣﯿﻦ ﺗﺸﺮﯾﻒ ﺭﺍﻭړ ﺍﻭ ﻭﯾﻲ ﻭﯾﻞ:
ﺍﻱ ﺩ ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺳﻮﻟﻪ! ﻣﻠﮏ ﺍﻟﻤﻮﺕ ﺑﻬﺮ ﻭﻻړ ﺩی ﺍﻭ ﺳﺘﺎسې ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻏﻮﺍړﻱ، ﺍﻭ ﻣﻠﮏ ﺍﻟﻤﻮﺕ ﻟﻪ ﺗﺎ ﭘﺮﺗﻪ ﻟﻪ ﻫﯿﭽﺎ څخه ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﺩﻩ ﻏﻮښتې!!!
ﻧﺒﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﺳﻼﻡ ﻭﺭﺗﻪ ﻭﻭﯾﻞ:
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﻩ ﺭﺍﺗﻠﯽ ﺷﻲ.
ﻣﻠﮏ ﺍﻟﻤﻮﺕ چې ﺭﺍﻧﻨﻮﺕ ﭘﺮ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪﷺ ﯾﻲ ﺳﻼﻡ ﻭﺍﭼﺎﻭ ﺍﻭ ﻭﯾﻲ ﻭﯾﻞ:
ﺯﻩ ﺍﻟﻠﻪ ﺟﻞ ﺟﻼﻟﻪ ﺭﺍﻟﯿږﻟﯽ ﯾﻢ چې ﺗﺎﺗﻪ ﭘﻪ ﺩې ﺩﻭﻭ ﭼﺎﺭﻭ ﮐﻲ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭﺩﺭﮐړﻡ، ﻏﻮﺍړې ﭘﻪ ﺩﻧﯿﺎ کې ﭘﺎتې شې ﺍﻭ ﮐﻪ ﻏﻮﺍړې ﻟﻪ ﺧﭙﻞ ﺭﺏ ﺳﺮﻩ یوځای ﺷﻲ؟
ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪﷺ ﻭﻓﺮﻣﺎﯾﻞ:
ﺯﻩ ﻣﻲ ﻟﻪ ﺧﭙﻞ ﺭﺏ ﺳﺮﻩ ﯾﻮځای ﮐﯿﺪﻝ ﺧﻮښوم.
ﻣﻠﮏ ﺍﻟﻤﻮﺕ ﺩ ﻧﺒﻲﻋﻠﯿﻪ السلام ﺳﺮ ﺗﻪ ﻭﺩﺭﯾﺪ!!. ﺍﻭ ﻭيې ﻭﯾﻞ:
ﺍی ﺩ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ ﭘﺎﮎ ﺍﻭ سپیڅلیه ﺭﻭﺣﻪ! ﺭﺍﻭﻭﺯﻩ ﺩ ﺍﻟﻠﻪ ﻃﺮﻑ ﺗﻪ’ ﺍﻭ ﺭﺏ ﻟﻪ ﺗﺎﻧﻪ ﺭﺍﺿﻲ ﺩی.
ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺭﺿﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻭﺍﯾﻲ چې ﮐﻠﻪ ﺩ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪﷺ ﻻﺱ ﺭﺍ ﻭﻟﻮﯾﺪ ﺍﻭ ﺳﺮ ﯾﻲ ﺩﺭﻭﻧﺪ ﺷﻮ ﻧﻮ ﺯﻩ ﭘﻮﻩ ﺷﻮﻡ ﭼﻲ ﻭﻓﺎﺕ ﺷﻮ، ﻧﻪ ﭘﻮﻫﯿدم څه ﻭﮐړﻡ، ﻭﺍﺭﺧﻄﺎ ﺩ ﻣﺴﺠﺪ ﭘﺮ ﻫﻐﻪ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﻭﺭﻭﻭﺗﻢ ﮐﻮﻣﻪ ﭼﻲ ﺯﻣﺎ ﺩ ﺣﺠﺮې ﻟﻪ ﺧﻮﺍ ﺩ ﻧﺎﺭﯾﻨﻪ ﻭ ﺧﻮﺍﺗﻪ ﻭﺭﻭتلې ﻭﻩ ﺍﻭ ﻧﺎﺭې ﻣﻲ ﮐړې چې:
ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪﷺ ﻭﻓﺎﺕ ﺷﻮ!!! ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪﷺ ﻭﻓﺎﺕ ﺷﻮ!!!
ﺩﺍ ﻭﺍﯾﻲ ﺯﻣﺎ ﺩ ﭼﯿﻐﻮ ﭘﻪ ﺍﻭﺭﯾﺪﻟﻮ ﺳﺮﻩ ﭘﻪ ﻣﺴﺠﺪ ﮐﻲ ﻭﺍﻭﯾﻼ ګډﻩ ﺷﻮﻩ…ﻋﻠﻲ ﺑﻦ ﺍﺑﻲ ﻃﺎﻟﺐ ﺭﺿﻲ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﮐﯿﻨﺎﺳﺘو او ﺩ ﻭﻻړﯾﺪﻭ ﺷﯿﻤﻪ يې ﻟﻪ ﻻﺳﻪ ﻭﺭﮐړﻩ…ﺍﻭ ﻋﺜﻤﺎﻥ ﺭﺿﻲ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻟﮑﻪ ﻣﺎﺷﻮﻡ ﭘﻪ ﯾﻮﻩ ﻻﺱ ﯾﻲ ﺩﺍ ﺑﻞ ﻭﺍﻫﯽ…ﺍﻭ ﻋﻤﺮ ﺭﺿﻲ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺑﯿﺎ ﺗﻮﺭﻩ ﺭﺍ ﺍیستله ﺍﻭ ﻭېې ویل:
ﮐﻪ ﻫﺮﭼﺎ ﻭﻭﯾﻞ ﭼﻲ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪﷺ ﻭﻓﺎﺕ ﺷﻮﯼ ﺩی ﻧﻮ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺗﺮې ﻏﻮڅ ﮐړﻡ ﻫﻐﻪ ﺩ ﺧﭙﻞ ﺭﺏ ﻣﻼﻗﺎﺕ ﺗﻪ ﺗﻠﻠﯽ ﺩی ﻟﮑﻪ ﻣﻮﺳﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﺳﻼﻡ ﭼﻲ ﺗﻠﻠﯽ ﻭﻭ، ﺍﻭ ﺑﯿﺮﺗﻪ ﺑﻪ ﺭﺍﺳﺘﻮﻥ ﺷﻲ.
مګر ﭘﻪ ټوﻟﻮ کې چې ﺗﮑړﻩ ﻭﻭ ﻫﻐﻪ ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ ﺻﺪﯾﻖ ﺭﺿﻲ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻭﻭ، ﺭﺍﻏﯽ ﻧﺒﻲ ﻋﻠﯿﻪ ﺳﻼﻡ يې ﭘﻪ ﻏﯿږ کې ټینګ ﮐړ ﺍﻭ ﻭيې ﻭﯾﻞ:
ﺍی ﺩ ﺍﻟﻠﻪ ﺧﻠﯿﻠﻪ! ﺍﯼ ﺩﺍﻟﻠﻪ ﺩﻭﺳﺘﻪ! ﺍی ﺩ ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺳﻮﻟﻪ!
ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪﷺ يې ښکل ﮐړ ﺍﻭ ﻭﯾﻲ ﻭﯾﻞ:
ﺍﻱ ﺩ ﺍﻟﻠﻪ ﭘﯿﻐﻤﺮﻩ! ﭘﻪ ﮊﻭﻧﺪ ﺍﻭ ﻣﺮګ ﺩﻭﺍړﻭ کې ﺗﻪ ﻣﺒﺎﺭﮎ ﺍﻭ ﺑﺨﺘﻮﺭ يې.
ﺍﻭ ﻭﺭﻭﺳﺘﻪ ﻣﺴﺠﺪ ﺗﻪ ﻭﺭﻭﻭﺕ ﺍﻭ ویې ﻭﯾﻞ:
ﭼﺎ چې ﺩ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐﺎﻭﻭ ﻫﻐﻪ ﻧﻦ ﻣړ ﺷﻮ ﺍﻭ ﭼﺎچې ﺩ ﺍﻟﻠﻪ ﺟﻞ ﺟﻼﻟﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐﺎﻭﻭ ﻧﻮ ﺑﯿﺸﮑﻪ ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻪ ﻣﺮﻱ ﺍﻭ ﺗﻞ ﮊﻭﻧﺪﯼ ﺩﯼ.
ﺩ ﺩې خطبې ﭘﻪ ﺍﻭﺭﯾﺪﻟﻮ سره ﺩ ﻋﻤﺮ ﺭﺿﻲ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻟﻪ ﻻﺳﻪ ﺗﻮﺭﻩ ﻭﻟﻮﯾﺪﻩ، ﻋﻤﺮ ﺭﺿﻲ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﻭﺍﯾﻲ:
چې ﺩ ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ ﺩﺍ ﺧﺒﺮې مې ﻭﺍﻭﺭﯦﺪې ﻧﻮ مې ﯾﻘﯿﻦ ﺷﻮ ﭼﻲ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪﷺ ﻭﻓﺎﺕ ﺷﻮﯼ دی، ﻭﺍﯾﻲ ﺯﻩ ﺑﻬﺮ ﺗﻪ ﻭﻭﺗﻢ ﺩ ﯾﻮ ﺩﺍسې ځای ﭘﻪ لټه کې ﺷﻮﻡ چې ﻟﻪ ﺧﻠﮑﻮ ﻟﯿﺮې ﻭﻱ ﺍﻭ ﺯﻩ ﯾﻮﺍﺯې ﻟﻪ ﺧﭙﻞ ځاﻥ ﺳﺮﻩ ﭘﻪ ﺍﻭښکو ﺗﻮﯾﻮﻟﻮ ﺧﭙﻞ ﺯړﻩ ﺗﺶ ﮐړﻡ.
ﮐﻠﻪ چې یې ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪﷺ ﺩﻓﻦ ﮐړ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺭﺿﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻬﺎ ﻭﻭﯾﻞ:
آﯾﺎ ﺗﺎﺳﻮ ﺑﻪ ځاﻧﻮﻧﻪ ﻣﻌﺎﻑ ﮐړﺉ ﭼﻲ ﺩ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪﷺ ﭘﺮ ﻣﺦ ﻣﻮ ﺧﺎﻭﺭې ﻭﺭﻭﺍړﻭلې؟؟؟
ﺍﻭ ﻟﻪ ﻗﺒﺮ ﺳﺮﻩ ﻭﺩﺭﯾﺪﻟﻪ ﺗﺮ ډﯾﺮﻩ يې ﻓﺮﯾﺎﺩ ﮐﺎﻭﻭ …
وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا.
كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ.
كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ
وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ
