ابن مبارک احمدزی
این جمله یک پیام بسیار واضح و همه جانبه را به جهانیان بلخصوص آمریکا می رساند،بسیاری از پژوهشگران مسایل سیاسي منطقه و جهان اين پیام اخیر طالبان به دونالد ترامپ را از اثر ضعف طالبان در میدان نبرد می دانند؛اما کور خوانده اند! این به معنی ضعف طالبان نه بل حاوی این پیام است که طالب حالا اون طالب بیست سال قبل نیست،نه از لحاظ فکري بل از لحاظ تدابیر همه جانبه مطابق به خواست های جامعه و روز،حالا طالب از فراست برتر فکری و نظامي برخوردار است و می تواند به تنهایی خویش اهداف علیای اسلامی و جهادی را اداره و کنترول کند.خوب است در باره خصوصی سازی نبرد افغانستان که دوسیه ی آن بر سر میز ترامب قرار دارد و تا هنوز پاسخ منفی و يا مثبت از سوی کاخ سفید به آن داده نشده است،و در ضمن بالای پایگاهای ناتو و امریکا مکثی داشته باشم،امید است خسته نشوید!
سخن را از اینجا آغاز می کنیم که اگر امریکا موفق به ایجاد پایگاه نظامی در افغانستان شود، این کار عواقب بسیار ناخوشایندی در سطح بین اللمل و منطقه به دنبال خواهد داشت
موقعیت جغرافیایی و جیوپولوتیک افغانستان این توانایی را به این کشور داده است که بیش از هر کشور دیگری، در وضع سیاسی و توازن استراتژی در منطقه و همچنین در سطح جهان، تأثیر گذار باشد
منطقه ای که افغانستان در قلب آن واقع است، منطقه قدرتهای مطرح و در حال ظهور در عرصه بین الملل است. از یک سو، چین قرار دارد که به زودی در عرصه اقتصادی و در نتیجه در عرصه سیاسی در رأس قرار خواهد گرفت. این کشور علاوه بر اینکه از توان نظامی بالایی برخوردار است، یک قدرت هسته ای نیز به شمار می رود و در عرصه تکنولوژی و صنعت نیز پیشرفتهای روزافزونی دارد
روسیه یکی دیگر از قدرتهای بزرگ منطقه است، این کشور که بازمانده نظام بین الملل دیروز است، در زمینه تسلیحات اتمی توان بالایی دارد و هنوز هم در مناطق شوروی سابق دارای نفوذ است. علاوه بر این توان، این کشور در تولید انرژی و برق در منطقه مثال زدنی است
قدرت دیگر این منطقه هند است که در میان کشورهای جهان سوم، از توان اقتصادی بالایی برخوردار است و می تواند در نظام بین الملل نقش فعالی را بازی کند
ناگفته نماند که یکی دیگر از قدرتهای منطقه، ایران است. علی رغم تحریمهای اقتصادی و فشارهای سیاسی که ازسوی امریکا و هم پیمانانش بر این کشور تحمیل می شود، اما این کشور همچنان با صلابت و اقتدار درمقابل تمام فشارهای گوناگون غرب، ایستاده است. ایران از زیربناهای اقتصادی خوبی برخوردار است و با قدرت بالایی که دارد، یکی از بازیگران فعال در عرصه سیاست در مناطق مرکزی و غرب آسیا و همچنین خاورمیانه است. علاوه بر اینکه ایران یکی از قدرتهای نفتی منطقه است
با این مقدمه، روشن شد که چگونه قدرتهای منطقه که با وجود پایگاه نظامی امریکا در افغانستان، مخالف هستند –و بدون تردید، این کشورها واکنش تند و جدی در مقابل این اقدام امریکا از خود نشان خواهند داد. و سعی خواهند کرد چه در داخل منطقه و چه خارج از منطقه، ضربات مهلکی بر منافع امریکا وارد آورند؛ که در این زمینه اقدام نظامی علیه امریکا از سوی قدرتهای منطقه دور از انتظار نیست؛ گرچه این کار ممکن است به طور غیر مستقیم و به شکل حمایت از نیروهای مقاومت مردمی افغانستان در مقابل امریکا صورت گیرد. البته نباید از یاد برد که قدرتهای منطقه با توجه به شرایط منطقه و بین الملل، به گزینه ای که کارآیی بیشتری داشته باشد، متوسل خواهند شد
همه این احتمالات بر این فرض است که امریکا بتواند آرزوی خود یعنی ایجاد پایگاه دائمی در افغانستان را عملی کند(که فرزندان راستین این ملت و جوانان سربکف امارت اسلامی همواره بر ضد این چنین پروژه ها جان و مال شان را سپر کرده اند،و آمریکا در میان مدت این آرمان را به گور با خود خواهد برد ان شاء الله). که البته تحقق بخشیدن به این آرزو، دشواریها و موانع بیشماری پیش رو دارد؛ چرا که حرف آخر را در این زمینه، ملت غیور و جهاد پیشه افغانستان خواهند زد. و در این میان، امارت اسلامی هم که مقاومت مسلحانه علیه اشغالگران را رهبری می کند، تا خروج آخرین سرباز اشغالگر، از مبارزه دست نخواهد کشید.
طالبان در رابطه با صلح چه نظر دارند!؟
موضع طالبان در این مورد – و در تمامی مسائل مربوط به افغانستان- همان موضعی خواهد بود که قاطبه ملت افغانستان داشته باشند؛ چرا که تقریبا تمام اعضای این نظام(امارت)، از میان اقشار محروم ملت افغانستان هستند. همین مردمی که از ظلم و بی عدالتی حکومتهای دست نشانده استعمارگر و اسلام ستیز به ستوه آمده اند. مردمی که هم در دوران پادشاهی و هم در دوران کمونیستی دست نشانده شوروی و هم در دوران نظام کنونی وحدت ملی که با حمایت امریکا روی کار آمده، روی آرامش به خود ندیده اند
نباید از نظر دور داشت که عملکرد طالبان از زمان اشغال افغانستان، تغییرات اساسی کرده است؛به این معنا که امارت اسلامی از لحاظ لوجستیک و آماده گی های نظامی و سیاسی آن امارت سابقه نیست،با حفظ منهج و طرزالعمل ۲۱ سال قبل اش آماده برای هر نوع تحرک ناگهانی است.
و این واقعیت، در نحوه اداره جنگ علیه امریکا و ناتو که قوی ترین ائتلاف نظامی تاریخ بشری است، به خوبی نمایان است. امروز امارت اسلامی از بینش سیاسی و دور اندیشی قابل ملاحظه ای برخوردار است وترفند جدیدی که امریکا برای ادامه اشغالگری با فرم جدید و با هزینه کمتر، در پیش گرفته، هرگز نمی تواند طالبان را فریب دهد که ایجاد پایگاههای نظامی یکی از این ترفندهاست. ایجاد پایگاه نظامی امریکا به طور قطع، این جنگ را به یک جنگ داخلی تبدیل می کند. یعنی جنگ میان نظام دست نشانده و نیروهای مقاومت ( که اصطلاحا اکنون به مخالفان مسلح یا طالبان مسلح از آنان یاد می شود). اشغالگران صلیبی در تلاش اند تا نیروهای خود را از رویارویی مستقیم با جریان مقاومت مردمی بیرون بکشد و با زور سلاح و طبق نقشه شوم خود، جدایی مذهبی و نژادی و یا قبیله ای در میان مردم افغانستان به وجود آورده و آنان را به جان هم اندازد. موضع امارت اسلامی در این باره مشخص است و این جهاد مسلحانه را تا بیرون راندن آخرین نظامی اشغالگران ادامه خواهد داد ان شاء الله.
در بحث نبرد کنونی افغانسان رأی ملت چیست!نقش ملت در جاری بودن این نبرد چگونه است؟
از زمانی که تاریخ به یاد دارد تا دوران جهاد علیه شوروی و جهاد کنونی در مقابل اشغالگران امریکایی – اروپایی، مردم این مرز و بوم، در مقابل هرگونه تجاوز بیگانه از خود مقاومت نشان داده اند و تا بیرون راندن آخرین سرباز بیگانه، از پای ننشستند. و همین ویژگی همیشگی ملت افغانستان است که آن را در صدر ملت های آزاده جهان قرار داده است. مردم افغانستان همیشه ثابت کرده اند که در هر شرایطی برای دفاع از اسلام آمادگی دارند و همیشه در سخت ترین شرایط، از اسلام دست بر نداشته و همواره وفاداری خود را به دین و ارزشهای اسلامی ثابت کرده اند. چه خوش گفته است آن ادیب و اندیشمند عربی که گفت: « اگر یک رگ تپنده برای اسلام در زمین باقی بماند، قطعا در افغانستان خواهد بود»
این است افغانستان؛ که به گواهی تاریخ همواره دژ(قلعه) مستحکم و شکست ناپذیری برای اسلام بوده و واقعیت کنونی نیز این گواهی تاریخ را تأیید می کند
آیا صلیبی ها با ایجاد پایگاهای نظامی به اهداف از قبل تعیین شده شان خواهند رسید؟
آیا ملت افغانستان ایشان را با این چنین حالت می پذیرند؟
واضح است که امریکا برای اشغال افغانستان به بهانه های دروغین متوسل شد، بهانه های امریکا برای حمله به افغانستان حتی از بهانه برای حمله به عراق هم، سست تر بود
امریکا از اشغال افغانستان به دنبال اهداف اقتصادی و اهداف استراتژیک بود. در آمد ناشی از تجارت هیروئین و به تاراج بردن گنجهای طبیعی و معادن یورانیوم و دیگر معادن دست نخورده افغانستان چیز اندکی نیست. علاوه برآن، امریکا با استقرار در افغانستان می خواهد منابع انرژی در آسیا و قفقاز را در اختیار بگیرد. و با حمایت از هند و تضعیف پاکستان ، قصد دارد هند را برای رقابت با چین در عرصه های سیاسی و اقتصادی و نظامی تقویت نماید
بله، ملت های منطقه از خطر حضور امریکا در منطقه غافل نیستند؛ چه حضور نظامی باشد به شکلی که اکنون شاهد آن هستیم و چه به شکل پایگاههای نظامی باشد که خود نوعی ادامه وضع کنونی است
اما نظر به تجارب تاریخی و وضع جاری کنونی در منطقه، این رفتار زورگویانه و احمقانه امریکا، دیری نخواهد پایید. زیرا دولت ها و ملت های منطقه که از وجود امریکا احساس خطر می کنند، در آینده ای نزدیک، برای جلوگیری از دخالت های امریکا و اروپا در منطقه، به دید مشترکی خواهند رسید. که در این صورت باید دولتها و ملتهای منطقه براساس یک سری اصول و ضوابط خاصی، برای رشد اقتصادی منطقه تلاش نموده و خودشان حافظ صلح منطقه بوده و اختلافات را میان خودشان بر اساس ضوابط تعیین شده حل و فصل کنند. و شاید هم در آینده ای نزدیک، شاهد به وجود آمدن سازمانی در این منقطه باشیم که قادر به حل تمامی مسائل منطقه باشد؛ حتی بدون دخالت سازمان ملل و شورای امنیت که عملا به عنوان ابزاری در دست استعمارگران در آمده است
به زودی ان شاء الله،
امریکا منطقه را ترک خواهد گفت؛ و آرزوی پایگاه دائمی و کوتاه مدت که خیالی بیش نیست، به نا امیدی بدل خواهد گشت. به زودی، آسیا برای ساختن قاره ای آکنده از صلح و دوستی، قاره ای قدرتمند و ثروتمند، متحد گشته و برای مدت طولانی رهبری بشریت را در اختیار خواهد گرفت. و ما شاهد افغانستانی خواهیم بود که به برکت اسلام، با برخورداری از آزادی، در صدر این قدرت ان شاء الله.
2017 / 8 / 16
