تميم توفيق
په دې کې شک نشته چې د امريکايانو دوستي او يارانه د يو هدف پا په عامه اصطلاح د مطلب لپاره ده، کله چې يې هدف ترلاسه کړ؛ نو خپل ټول ياران د متاع په څير غورځوي او نور يې د انډيوالانو په کتار کې نه حسابي.
نن مې يو خبر تر سترګو شو چې وايي: د امريکا د سنا مجلس جمهوري غوښتونکو سناتورانو له کانګريس غوښتي چې د افغان ترجمانانو لپاره د امريکا د ويزا شرايط سخت کړي.
د رند پاول په نوم يو تن سناتور ويلي چې تر اوسه پورې مو ۶۰ زره ترجمانان قبول کړي، دوی که په انګريزي غږيدلی شي او د ترجمانانو په حيث زمونږ ملګرتيا کوي؛ نو افغانستان کې دې پاتې شي او هلته دې غربي فکر او جذابيت انتقال کړي.
د اوباما د حکومت په وروستيو کې چې امريکايي چارواکو افغان ترجمانانو ته ډيره اړتيا نه ليدله، دوی ته يې د ويزا په ورکړه بنديز ولګاوه، د ټرمپ د دورې په پيل سره چې نوې ستراتيژي اعلان شوه او د اضافي عسکرو راليږلو تکل څرګند شو؛ نو د امريکا حکومت يو ځل بيا افغان ترجمانانو ته د هيلې ورکولو په موخه زرګونه ويزاوې اعلان کړې، خو اوس چې هم د ټرمپ ستراتيژي له ناکامۍ سره مخ شوه او د ناټو غړو هيوادونو هم د عسکرو له راليږلو انکار وکړ، دا دی يو ځل بيا يې د ترجمانۍ په برخه کې خپل افغان همکاران او ملګري له ضرورته زيات وليدل او د ويزې د شرايطو په سختولو سره يې له ځانه د شړلو او لرې کولو اراده وکړه.
د امريکا په اړه مشهوره ده چې خلک د ځينو موخو ترلاسه کولو لپاره استعمالوي، کله چې پرې اړتيا پوره کړي او نور ورته اړتيا نه لري؛ نو د خپلې استخباراتي ادارې له لارې يې ژوند ته د پای ټکی کيږدي، دا ځکه چې دوی ويريږي دغه سړی به يې رازونه او واقعي څيره افشا کړي.
موږ له ډيرو بندي وروڼو اوريدلي چې په امريکايي زندانونو کې ورسره ترجمانان، نظامي خلک، ځيني چارواکي او آن خبريالان هم ول. دا د امريکا د پاسنۍ پاليسي برخه ده چې په خپلو له ضرورته زياتو انډيوالانو باندې يې تطبيقوي.
زمونږ ډيرو هيوادوالو يا د چوکۍ او يا هم د ډالرو ترلاسه کولو په خاطر له امريکايانو سره په هره برخه کې خورا د زړه له تله کار وکړ، دې موخې ته د رسيدو په پار يې سر او مال دواړه د امريکايانو خدمت ته وقف کړي وو، خو وروسته وليدل شول چې يا يې ووژل او له وژنې يې تبليغاتي ګټه پورته کړه، يا يې د زندان د تورو تمبو شاته واچول او يا يې ورته د افغان ولس دښمني کافي وګڼله او بيا يې له يارانې لاس په سر شول.
فعلا هم ځينې غوليدلي هيوادوال شته چې د خپلو هم مسلکه شناخته خيلو د انجام او د امريکايانو د مطلبي يارانې له ليدلو سره سره د غربيانو په چوپړ کې لګيا دي. دوی بايد د خپلو هغو ملګرو له برخليک عبرت واخلي چې په افغانستان د يرغل په لومړيو کې يې د امريکايانو ملګرتيا کړې او وروسته له داسې پايلې سره مخ شوي چې اوس ترې د تيښتې او خلاصون لار نشي موندلی.
موږ ډيری ترجمانان وليدل چې خپل مشکلات او ستونزې يې په دې خاطر رسنيزې کړې چې ګوندې امريکايي ملګري به يې پرې ورحميږي، خو له بده که له نيکه مرغه امريکايان د ترحم، شفقت او ملګرتيا په نوم څه نه پېژني؛ ځکه خو يې دغو افغان يارانو هم څه ترلاسه نه کړای شول.
اوس چې د امريکا ګردې ستراتيژۍ او مجرب جنرالان د جګړې په ډګر کې پاتې او ناکام وختل، ډير امکان شته چې په نژدې راتلونکې کې د خپلو ترجمانانو او خبريالانو ملګرو په څير لوړ منصبه چارواکې هم نظر انداز او له يارانې يې منکر شي او دوی د افغان ولس رحم و کرم ته پرېږدي.
