نویسنده :شهاب لیوال
انتخاباتی که در کشورهای اسلامی وجود دارد، حال چه انتخاب رئیس جمهور باشد یا اعضای پارلمان چنانکه از آن اینگونه نام می برند در واقع پدیده ای وارداتی به میان مسلمانان است که از ملل های کافر به میان مسلمانان راه یافته است؛ و آنهم بسبب استیلای کشورهای کفر بر سرزمینهای مسلمین و بسبب متاثر شدن بسیاری از مسمانان از روش کار کفار هست، روش کاری که مخالف با مقتضای عقل و شرع می باشد؛ زیرا تعیین کاندیداها برای انتخاب بر اساس معیارهای مادی است، و مصدر آن امیال و مقاصد انسانهاست، و علاوه بر فساد این معیارها، در حقیقت اختیاری برای ملت در آن وجود ندارد؛ زیرا کاندید رئیس حکومت در دست ملت نیست، و بلکه تنها یکی از کاندیداها انتخاب می شود که انتخاب وی نیز بر مبنای نوع تبلیغات بوده! یعنی هرکس که تبلیغات قوی تری داشته همان نیز پیروز خواهد شد.
اتباع هرکشور خواهان نظامی هستند که درآن احساس امنیت داشته باشند،عدالت باشد ،حقوق شان پرداخت شود واز بی عدالتی وظلم درامان باشند ،
کشور عزیز ما افغانستان که از چهار دهه بدین سو آماج حملات استعمارگران واشغالگران خارجی قرار گرفته وبا حملات نظامی این کشور ها رواج ها ورسومات غیر اسلامی شان نیز ملت و کشور مارا تسخیر کرده که ازجمله ی این رواج های ناروا ونامشروع ,,انتخابات ونظام دیموکراسی,, می باشد .
درکل اکثریت مطلق مردم افغانستان را مسلمانان تشکیل داده که مسئولیت دینی وعقیدی شان ایجاب می کند نظام اسلامی داشته باشند ،یکی از وظایف ووجایب این ملت این است که قبل از انتخاب کردن نظام مورد نظر شان باخود فکر واندیشه کنند که ایا این نظام با موازین ونصوص اسلامي برابر است،آیا علما واهل خبره اسلام نظام یاده شده را تائید می کنند ویا خیر؟!!
بعد از جد جهد ونظرسنجی مطلق درمی یابند که نظام دیموکراسی نظام غیر مسلمانان بوده وکلاً با موازین وشرایع اسلامی در مخالفت قرار دارد ونباید این نظام را برای خویشتن انتخاب کرد چون الله متعال مسلمانان را از نظام های غیر اسلامی منع کرده وچنین فرموده است:
وَمَن لَّمْ یَحْکُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُولَٰئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ (۴۴)
و آنها که به آنچه خدا نازل کرده حکم نمی کنند، کافرند.
از اصول وقوانین اهم نظام دیموکراسی رأی دادن ورفتن مردم به پای صندوق های رأی است .
درنظام دیمکراسی ودر اصول انتخابات پنج نفر خود را انتخاب می کنند,, که رأی تمام ملت تقسیم پنچ حزب می شود یعني شخص نخست صد هزار رأای شخص,, دومی چهار صد هزار رأی,, شخص سومی پانصد هزار رأی ,,شخص چهارمی شش صد هزار رأی,, وشخص برند یعنی شخص پنجمي هشصد هزار رأی را کسب می کند وبرنده انتخابات معرفی می شود۰
درحقیقت شخص مذکور با کمترین رای مردم منتخب شداست چون هفتاد درصد رای ملت را چهار نفر قبلی کسب کرده اند ولی شخص برنده با کسب فقد سی فیصد رای ملت به کرسی قدرت تکیه زد که این خود خلاف داعیه مردم سالاری در انتخابات است
مثله دیگر اینکه نظام های که از طریق رأی مردم انتخاب می شوند باید اصول واساسات قانون سازمان ملل را مراعات کنند که این خود خلاف دین مبین اسلام است
درآخر تاکید باید کرد که دین اسلام با رأی دادن و انتخابات هیچ مرتبت نبوده وهیچ مسلمان حق ندارد که دراین کار غیر اسلامی شرکت کند چون دین نزد الله متعال تنها اسلام است واسلام خود نظام اساسی برای بشر است.
دردین اسلام مسئولیت تعین امیر وخلیفه تنها به عهده علما واهل حلل عقد می باشد نه تمام مسلمانان ولی برعکس درنظام انتخاباتی با تمام این وجود کسانی از امت که حق اختیار دارند از جمله عقلاء و علماء و صالحان امت و نصیحت گرانش و اهل نظر یعنی کسانی که امت را در امر دین و دنیا و در سایر قضایای اجتماعی و اقتصادی و سیاسی اصلاح می کنند، این افراد اثری در این انتخابات ندارند، آنها طرد شده اند و انتخاب آنها اهمیتی ندارد و در حساب آنها، آنان رأی ندارند، و یا گمنام هستند و انتخاب آنها تاثیری در پیروزی رقابت (بین کاندیداها) ندارد..
علاوه بر این؛ تکیه گاه این انتخابات بر کثرت آراء از طبقات و گروههای مختلف مردم است، که این امر خود متضمن تساوی مابین عقلاء و سفهاء، و علماء و جهال است!
