پر افغانستان د امریکايي يرغل اوولس کاله پوره شول او سبا ته د دې خونړۍ جگړې اتلسم کال پیلېږي. پوره اوولس کاله امریکايي عسکرو پر افغانانو بمباري وکړه، زرگونه افغانان یې بندیان کړل، ۱۴سوه زره افغانان ووژل شول، هره ورځ ودونه، خیراتونه، جنازې، مسجدونه، ښارونه او کلي بمبارېږي، خو په دومره اوږد عمر کې امریکا هېڅ داسې لاسته راوړنه نه لري، چې نړیوالو ته یې د نمونې په ډول وړاندې کړي. باگرام، گوانتنامو، څرخيپله او لسگونه نور پټ او ښکاره زندانونه پر افغانانو ډک شول، بشپړ کلي، بشپړې کورنۍ او بشپړ ښارونه بمبار شول، خو لا هم د دې د جگړې د پای څرک لا ورک دی.
د سپتمبر د ۹مې پېښې وروسته د امریکا پخواني ولسمشر جورج ډبلیو بوش پر افغانستان د یرغل امر ورکړ. بوش په ښکاره وویل«دغه جگړه د صلیبي جگړو لړۍ ده او نړیوال دې یا له موږ او یا هم له “ترهگرو” سره ودرېږي» د بوش امر پر ځای شو او تش لاسي طالبانو ته ټوله نړۍ پر یوه خوا شوه. امریکا د نوې ډیموکراسۍ د راوړلو زېری افغانانو ته ورکړ، خو نه یې ډیموکراسي حاکمه کړه او نه یې ولس د ولسواکۍ څښتن کړ، بلکې د افغانانو وینه زبېښونکي یې پر موږ مسلط کړل.
هغه وخت د طالبانو د نظام عادي چارواکي ته هم چا پناه نه ورکوله او پر کورونو ناست طالبان هم د بگرام، گوانتنامو او نورو زندانونو مېلمانه شول. امریکا دلته یو داسې نظام ونړاوه، چې د عدالت، برابرۍ او د شرعي نظام په تول پوره نظام وو. امنیت، سوله او عدالت یې بېساري وو؛ خو امریکا د ۱۴۰زره مجهزو پوځیانو سربېره بیا هم د امنیت په نامه موږ ته څه رانه کړل، اوولس کاله داسې شول، چې اوس خلک په یو ځای کې هم ځانونه خوندي نه گڼي، بلکې هر ځای د مرگ وېره او د ژوند د پای اټکل کېږي.
د طالبانو له سقوط دوه کاله وروسته په سویلي ولایتونو کې د امریکا پر ضد د جهاد مبارزه پیل شوه. دغه مبارزه ورو ـ ورو نورو سیمو ته هم پراخه شوه او اوس په افغانستان کې داسې سیمه نهشته، چې هلته دې طالبان نه وي، اوس طالبان د افغانستان پر ۷۲٪سلنه خاوره حاکمیت لري او هره ورځ ولسوالۍ، ولایتونه او نوې سیمې فتح کوي. د طالبانو خوځښت دومره چټک دی، چې اوس یې د مقابلې لپاره د نړۍ هېڅ زبر ځواک نهشي ودرېدای او ټول الله جل جلاله ورته مات کړل. د ۲۰۰۱ز کال سر زورې امریکا هم طالبانو ته سر ټیټ کړ او د سولې د خبرو وړاندیزونه یې ورته وکړل. د امریکا په روانه جگړه کې ځینو هېوادونه له امریکا سره خپله یارانه پرېښوده او له افغانستانه یې خپل پوځیان وویستل، خو اوس هم د امریکا په گډون د نړۍ لسگونه عسکر دلته مېشت دي او زموږ د وژلو جوازونه یې له ځانونو سره راوړي دي.
د امریکا پر وړاندې طالبانو داسې مبارزه وکړه، چې د ۲۱مې پېړۍ نسلونه به یې یاد ساتي او د تېرو پېړیو تاریخونه یې راژوندي کړل. حق هر کله بریالی او ناحقه تل ماتې خوري. طالبان به بیا راځي او امریکا به سر ټیټي له افغانستانه وځي. د همداسې ورځ په هیله.
