یتیم کمونیزم در فرزندی صلیبی ها زننده تر گشت!

تهیه و نگارش: انجنیر محمد نذیر تنویر

به مناسبت حوادث هولناک کشور پس از آغاز تجاوز امریکا 7 اکتوبر تا سقوط رژیم طالبان 17 دیسامبر 2001

تذکر:

بیایم با این یادآوری ناچیز، پیوندی در ضمیر خویش با قربانیان این «تجاوز منحوس» را گره زنیم، و با تکثیر همچو نسخه ها، واقعات تکان دهنده و تراژدی های این سرزمین مظلوم و مجاهد پرور را زنده نگهداریم، تا باشد جای پای منافقین و وطنفروشان را در آینده این سرزمین محدود گردانیم. بیایم تا با تکثیر این نسخه ها؛ که شمه ای از واقعات و تراژدی این سرزمین مظلوم می باشد، خود را نیز در جمع خیراندیشان پیوند دهیم، تا باشد که اگر بهره ای از ثواب الهی را نصیب گردیم.

ان شاء الله

بخش اول:

یتیم کمونیزم در فرزندی صلیبی ها زننده تر گشت!

دوسال قبل به یاد و بودی سالروز سقوط «امارت اسلامی افغانستان» (هفدهم دیسامبر 2001)، و آغاز اشغال دوباره سرزمین آزادهٔ ما، گزارش تصویری را تهیه داشتم که توسط مدعیان آزادی بیان از صفحات یوتیوپ و فیسبوک برچیده شد که صفحۀ یوتیوب بنده تاهنوز حق نشر فلم را ندارد.

بلی! «وحشتی بدون مرز»، که از هفتم اکتوبر 2001 (یعنی آغاز تجاوز دجال امریکا با 49 کشور متحدش) آغاز یافت و تا هفده دیسامبر 2001 بطور رسمی و با تایید سازمان های بین المللی و حقوق بشر در زیر نظر سازمان ملل متحد ادامه داشت. با وحشتی که طاغوت امریکا در جوی این کرۀ خاکی پدید آورده بوده، جرأت بلند نمودن صدای حق را از «نیمه حقگویان» نیز سلب داشته بود. با بمباردمان دفتر تلویزیون «الجزیره عربی» که شمه ئی از حقایق را بنشر می رسانید، و با خاک و خون کشانیدن رسانه های حقگو و با اسارت کشانیدن خبرنگار شجاع «تیسر علونی»؛ چهره دروغین این وارد کنندگان دمکراسی ازهم درید.

هفتاد دو روز «جنایات علنی» وبه ادامه آن «جنایات پس پرده»، که تاریخ آن را در صفحاتش ثبت داشته است، هرچند که اکثریت انسان ها در اکناف مختلف جهان بشریت در بی اطلاعی و غفلت از آن بسر می برند.

مدعیان دروغین «آزادی بیان» در پهلوی این بی خبر نگهداشتن اذهان عمومی و محو رسانه های حقیقی؛ از برای حفظ حیثیت شان، گوشه ای از این جنایات را (به نوع زود گذر) بدست نشر می سپاریدند تا چرخش و رهبری «آزادی بیان» را در قبضه شان نگهدارند.

 بلی! یکی از شیوه های طاغوتیان، بهره برداری از افشای گوشه ای ازین جنایات در مقطع های مختلف تاریخ می باشد، تا بدان وسیله بتوانند چهره بشردوستانه شان را حفظ بدارند و بار دیگر، نقش پایی در سرنوشت کشور های جهان سوم و کشور های اسلامی داشته باشند.

بنده با همان تصاویری که از «منابع غربی» برای امتیاز گیری داعیه ای بشردوستانه نشر یافته بود، یک گزارش تصویری را تهیه داشته بودم تا «پویندگان راه حق» به عمق جنایات این «بشردوست نماها» پی برند.

گزارش تصویری زیر عنوان «جنایات قصر سفید در افغانستان»

(White House Crime in Afghanistan):

اما این گزارش تصویری همچو مقالات متعدد بنده، از صفحات یوتیوپ و فیسبوک (بدون اجازه)  برچیده شدند، و صفحات بنده نیز از برای مدت مدیدی غیر فعال و بلاک، و بعضی ها از فضای مجازی حذف گردیدند.

بلی! نشر جنایات مدعیان دروغین «آزادی بیان و دمکراسی»؛ برای متصدیان نشرات در فضای مجازی، خود جرم و تخطی از موازین (به اصطلاح) بین المللی بحساب می رود!

چونکه صدای حق از برای دجالان و طاغوتیان جرم است، و این چنین است دمکراسی و آزادی بیان از برای کشور های تحت استعمار نوین، بخصوص کشور های اسلامی!

بر اساس همین مفکوره و زیر چتر واژهٔ دمکراسی و آزادی بیان، و از طریق دستنشانده ها و مزدوران داخلی شان، خود را بر گردهٔ ملل مظلوم تحمیل داشته، و به مکیدن منابع زیر زمینی ایشان ادامه می دهند!

ایشان در پرتوی همین مفکوره توانسته اند تا «سیاه را سفید» و «سفید را سیاه» بر ملل مظلوم بقبولانند!

بلی‌! زشت ترین و بداخلاق ترین چهره ها و قاتلین هزاران انسان بیگناه را، «هیرو و قهرمان»، و قهرمانان ما را «تروریست» معرفی میدارند و بعداً «قاتلین از وقت تیره شده» را بر سرنوشت ملت ها قرار میدهند!

اینجاست که «قاتلین» (کمونیستهای افغان با مؤتلفین و شرکای جدید شان)؛ در زیر چتر یک نظام، به ادامهٔ جنایات شان می پردازند!

بدتر و خشن تر از گذشته!

همینجاست که «یتیم کمونیزم» در «فرزندی امپریالیزم» در می آید، و زننده تر از گذشته ها به جنایات ادامه می دهند!

بلی! یتیم کمونیزم در فرزندی صلیبی ها زننده تر گشت!

آنها اینبار نه با سیاست «مشت آهنین»، بلکه با اجیر سازی از طریق «دالر» تمام ارزش های مادی و معنوی این خطه را با باد نیستی کشانیدند وافرادی بیشماری را که قبلاً در جنایات با ایشان شریک نبودند، شرکای خویش گردانیدند!

پس آنانی که تاهنوز قربانی «دالر» نشده اند؛ باید تا دیر نشده، وجدان های خفته را دوباره زنده، و وجدان های زنده را فعال تر گردانند؛ تا آنچنانی که پاک به دنیا آمده اند، دوباره پاک بسوی خالق خویش برگردند!

بلی! برگشت با ضمیر «پاک» بسوی «خالق هستی»؛ آنهم در شرایط کنونی جهان اسلام، فقط و فقط با «جهاد» گره خورده است!

گرهٔ که در کشور ما؛ که عملاً زیر تجاوز بوده و با «ملیشه سازی» دوام تجاوز را حیاتی می سازند، فرض عین بوده و می باشد!

اینکه نمی توانیم عزت خویش را در «جهاد» ببینیم و یا شهامت «جهاد» از ما رخت بسته است و به بزرگترین وجیبه الهی پشت گردانیده ایم، پس حداقل در تائید «مجاهدان»، سلامت ایمان خویش را در پائین ترین درجه آن حفظ بداریم، و با همراهی فتوا های رهبران «جهاد فروش» در رد «جهاد» در شرایط کنونی، بر ایمان خویش بزرگترین ستم را روا نداریم!

انعکاس شمه ای از جنایات در این روز های سال 2001، ضمیر های مرده جهان را به تحرک و بیداری کشانیده است، در حالی که عدهٔ از افراد این خطه تاهنوز در خواب غفلت بسر می برند. شمه ای از تصاویر تکان دهنده این روز ها؛ که آنهم توسط خودی دشمن نشر یافته بود؛ که بعداً از صفحات انترنتی دوباره برچیده شد، جویندگان حق را به تفکر و بازنگری اندیشه های شان نسبت به «اسلام» واداشت.

یکی دیگر از خونین ترین روز های تراژدی شمال، قیام اسیران «قلعه جنگی» بود که از 25 نوامبر تا اول دیسامبر 2001 ادامه یافت و لکۀ ننگی را در تاریخ بشریت، بر امریکا و نوکرانش هک زد!

این روزها، روز به آتش کشیدن مؤمنان در تهکویی های «قلعه جنگی» بود.

نفرین الله جل جلاله بر این سه جنرال (دوستم، محقق و عطا محمد) که همچو اصحاب «أخدود» نظاره گر آن بودند که بدتر و خشن تر از گذشته، جنایات می آفریدند!

قُتِلَ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ ﴿٤﴾ نفرین بر صاحبان گودال باد!

النَّارِ ذَاتِ الْوَقُودِ ﴿٥﴾  گودال پر از آتشى افروخته از هيزم ها.

إِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُودٌ ﴿٦﴾

وقتی آنان بر کناره‌ی گودال آتش (به نظاره‌ گری سوختن و ذغال شدن مؤمنان) نشسته بودند.

وَهُمْ عَلَىٰ مَا يَفْعَلُونَ بِالْمُؤْمِنِينَ شُهُودٌ ﴿٧﴾

و ایشان چیزی را تماشا می‌کردند که بر سر مؤمنان می‌آوردند.

وَمَا نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَن يُؤْمِنُوا بِاللَّـهِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ ﴿٨﴾

شکنجه‌ گران هیچ ایرادی و عیبی و جرمی بر مؤمنان نمی‌دیدند به جز این که ایشان به الله قادر و چیره، و شایستهٔ هرگونه ستایشی، ایمان داشتند!

ملیشه های «دالر» در رکاب «متجاوزین» تنها به سرکوب قیام اسیران «قلعه جنگی» اکتفا ننموده و تا آخرین روز رژیم طالبان (17 دیسامبر 2001) به انواعی جنایات دست زدند و آنرا زیر شعار «تحجر زدایی» صبغهٔ قانونی و حتی شرعی خویش دانستند!

اینجاست که «اسلام وارداتی» امریکا، زیر چتر «نظام دموکراسی» به «نسل کشی پشتون ها» در شمال کشور آغاز نمودند که تاکنون به نوع «تروریزم دولتی» ادامه دارد.

بخش دوم:

هفتاد دو روز، یعنی از هفتم اکتوبر تا هفدهم دیسامبر 2001 بطور علنی و زیر پوشش ملل متحد «جنایات» مجاز دانسته شد، و با دستهای باز، جنایات در «انظار بشریت» انجام می یافت.

(ادامه مطلب بهمین زودی)