محمود احمد نوید
وعدهٔ الهی است که «و ان تنصروالله ینصرکم و یثبت اقداکم» اگر به یاری دین خدا شتافتید الله متعال شما را یاری رسانده و در برابر مشکلات و مصایب روزگار پایدار و ثابت قدم تان می کند و اینک مصداق بارز این آیه شریفه و صدها آیهٔ مبارک دیگر که در شان ثبات گامان با ایمان در کلام پاک الهی آمده است بدون تردید همان کاروان مبارزان راه حق و حقیقت؛ یعنی مجاهدان جان برکفی است که بر ذات یگانهٔ الله متعال توکل محض نموده و به امید نصرت های خداوندی در برابر متجاوزین خاک و سرزمین شان مردانه وار ایستاده و با شهامت جان فشانی های بی مثال کردند که لله الحمد ثمرهٔ عزت آن جهاد خستگی ناپذیر امروز بر کسی مخفی و پوشیده نیست.
خوشبختانه قهرمانان امارت اسلامی امروز در تمام میادین دست بالا را داشته و با تمام توان در برابر ستمگران زمان ایستادگی های بی نظیر از خود نشان داده که غیرقابل وصف و غیرقابل بیان است آنها چنان مردمانی هستند که مُردن در دفاع از دین الله متعال را صدها مرتبه بر زندگی پر زرق و برق دنیای فانی ترجیح داده و مردانه وار در مسیر حق جان های شیرین خود را قربان می کنند، به وسوسه ها و طعمه های فراوان دنیا طلبان سر خم نکرده و تا به دست آوردن عزت و استقلال واقعی وطن و هموطن خود گاهی از پای ننشسته و برای یاری دین خدا، همه لحظه لبیک گویان حاضر اند.
نصرت های الهی که به جماعت اهل ایمان وعده شده مشروط به شرط جانفشانی، قربانی و فداکاری بخاطر دین الله است هرگاه این شرط از طرف بندگان مخلص خداوند به حقیقت پیوست نصرت های الهی خود به خود شامل حال می شوند؛ و اینک پس از سالیانِ مبارزه و جانفشانی های فداکارانهٔ مجاهدان قهرمان و قربانی های بی مثال ملت مسلمان و رنج کشیدهٔ افغانستان دیر نیست که به فضل الهی درفش توحید را در سرتاسر کشور جنگ زدهٔ خود برافراشته و در اهتزاز ببنیم.
نکتهٔ حایز اهمیت اینست که ما هیچ وقت از جنگ برای عزت خود خسته نشده و هرگز تن به هیچ ذلتی نداده و نمی دهیم بلکه واقعیت امر اینست که دشمنان ما به این درک رسیده که عزم ما فولادین و نبرد ما بخاطر حق و اعادهٔ عزت و حیثیت ما بوده و هست و همه دریافته اند که ما خیرخواه خود، ملت و سرزمین خود بوده و در برابر ارزشهای اسلامی و ملی خود از هیچ تلاشی دریغ نمی کنیم و لو آنکه آن تلاش ها به قیمت جان های ما تمام شود؛ چرا که برای ما ارزشمند آن است که عزت و استقلال خود را داشته باشیم چیزی که حق ماست و هر ملت آزاده و غیرتمند مستحق و سزاوار آن است.
قرآن مجید، بزرگ کتاب رهنمای ما در سورهٔ مبارکهٔ «نصر» ما را در حالت های که نصرت حق شامل حال ما شود چنان زیبا و متین توصیه می کند که انسان به شوق و وُجد می آید که وقتی نصرت های الهی آمد مومنان چه بکنند، وقتی به فتوحات رسیدند چگونه باشند، وقتی مردم دسته دسته به حقیقت راه شان پی برده و با خیالی آسوده در صف شان جا گرفته و یا پیوستند چگونه برخورد نمایند و چگونه باید عاجزانه متوجه رب خویش شده و سر به سجده در پیشگاه او گذشته و شکر گذار ذاتی باشند که آنها را چنان غیرت بخشید که به احدی جز او، سر پائين نکردند و تا آخرین قطره خون حاضر شدند خود را فدای دین خدا بکنند و (مومنان و مبارزان) مبادا که مغرور شوند و حتی هنوز باید از ترس کمی و کسری در هنگام تلاش و مبارزه توبه و استغفار نموده و متوجه ذات پاک حق شوند و بدانند که خداوند متعال رجوع کنندگان به سوی خود را به شدت دوست داشته و می پذیرد؛ لذا اکنون که خود را بیش از هر وقت دیگر بیشتر در نصرت های الهی احساس می کنیم همه باید ضمن شکرگزاری از رب کریم که نصرت و یاری مان فرمود با عجز و زاری در پیش خدا سر به سجده گذاشته و از الله رب العزت با توبه و استغفار عاجزانه مسئلت کنیم که ما را همچنان در میادین پر خطر و مسیرهای پر پیچ و خم دنیا در تمام امتحانات زندگی کامیاب و روی سفیدمان کند.
