به مناسبت 7 اکتوبر سالروز اشغال ننگین قوای آمریکایی
څارنوال حشمت عبیدی
18 سال پیش از امروز، سربازان آمریکا با سرمستی تمام از پیروزی بر بلوک شرق همانجایی را اشغال کردند، که روزی شوروی در آن شکست فاحش خورد.
اما بعد از 18 سال، تروریزم پروری، آتش افروزی، اشغال ورزی و کشتار مردم بیگناه توسط بمب افگن های بی 52 و اختلاف اندازی میان افغان ها برای تداوم حضور در این کشور و تثبیت موقعیت استراتیژیک منطقه ای در قلب آسیا؛ آنچه هویداست آن ها در رسیدن به اهداف شان اصلی شان ناکام مانده اند.
تبدیل شدن جهان دو قطبی دوران جنگ سرد، به جهان تک؛ در اثر تک رویی ها و تمامیت خواهی روز افزون آمریکا به جهان تک-چند قطبی مبدل گشت و قدرت های ریز و درشت منطقه ای و جهانی در مقابل هژمونی سیاسی، نظامی آمریکا سر بر آوردند. قدرت گیری دوباره روسیه، قدرت نمایی غول اقتصادی چین از یک سو و قدرت های منطقه ای دیگری چون هند، پاکستان، ترکیه، ایران و… عرصه را چنان برای آمریکا تنگ نمود که تا دست به دامان طالبان -همان گروهی که دیروز مغرورانه نابودش نمود- اندازد و به صلحی شکست آمیزی تن در دهد
اکنون می توان نتیجه گرفت که قدرت هژمونی آمریکا در حال سقوط است و این کشور مجبور است تا نه تنها از تمامیت خواهی به عنوان تنها ابرقدرت جهان دست بردارد بلکه باید برای حفظ خویش از مواجه شدن به سرنوشت شوروی سابق در مقابل گروه طالبان نیز تقلا کند.
اما آمریکا آخرین تلاش های خویش را برای امتیاز گیری نیز انجام می دهد، تویتر ترامپ و لغو مذاکرات نیز از همین دست از اقدامات شمرده می شود. اما آمریکا مجبور است تا بعد از انتخابات افغانستان دوباره مذاکرات صلح را آغاز کند.
آنچه برای ملت و سیاستمداران کشور ما ضرور است این است که در این برهه بیش از هر زمان قضایا را با عقلانی بررسی نموده و با تدبیر درست از فرصت های ایجاد شده نهایت استفاده را ببرند. نباید گذاشت که برگ برنده دست آمریکا باشد، چرا باید یک ملت منتظر تویتر و تصمیم ترامپ بمانند! افغان ها با کنار گذاشتن اختلافات و درک حساسیت ها می توانند با وحدت و یکپارچه گی، بیشترین سود را برای کشور ما از این شرایط و فرصت های ایجاد شده، کسب نمایند.
به امید بهروزی، سربلندی و پایان اشغال آمریکا و آزادی کشور ما و تمامی کشورهای آزاده اما در بند جهان از استعمارهای رنگارنگ نظامی، سیاسی، اقتصغادی و فرهنگی
