زوی مي مدرسې ته نه ځي

ليکوال: يوسف الشحي
ژباړه: محمد نبي (الدين)

له مدرسې څخه وېره او له ورتلو څخه يې ډډه کول، په ماشومانو کي يو معمول ګرځېدلی دی، دا حالت د درسي مراحلو په جريان کي هر وخت منځته را تلای سي، خصوصًا په ابتدايي مرحله کي.

ماشوم ولي مدرسې ته نه ځي؟

1. د ټولنيزو مهارتونو ضعف (ځان ته ملګري نه سي پيدا کولای).

2.  د درسي مهارتونو ضعف (ليک، ياد، لوست…).

3.  د پرېشانۍ او وېري احساس.

4.  کورني مشکلات (له والدينو بېلوالی – کورنۍ ترټني – غيرت).

5.  د زده کړي غير مناسبه طريقه.

6.  په مدرسه کي جنسي يا جسدي ځوروني.

7.  مدرسې ته په تللې لاره کي ازدحام يا خراب والي.

علاج:

1.  مدرسې ته د تلو پر مهال پر ماشوم د ويري او خفګان اظهار مه کوه!

2.  د مدرسې له حد زيات صفت څخه لاس په سر کېدل.

3.  له ده سره ورځ په تبسم سره را پيل کړه او د سهار ناری په ښه بانډار ورسره وکړه!

4.  له مدرسې څخه د بيرته راستنېدو پر وخت، په ښه ډول د ده هرکلی او ښه راغلی وکړه او د ښکلي څه د ترلاسه کولو پوښتنه ورڅخه وکړه!

5.  له زوی سره دي د مدرسې د نه تلو پر سبب بحث وکړه!.

6.  رشوت مه ورکوه (يو شی را کړه، که نه، نه ځم).

7.  د وهلو ترټلو پر ځای د مکافات نظام جوړ کړه (مثلًا: په هرو دوو اونيو کي يو ځل نقدي يا بل ډول مکافات ورکوه).

8.  خپل کورته د ده د ملګرو را دعوتول، تر څو لوبي ورسره وکړي يا ډوډۍ ورسره و خوري.

9.  ځيني ډالۍ اخيستل، ترڅو په صنف کي يې پر خپلو ملګرو ووېشي (قلم – کتابچه – غير مضر خواږه).

10.  د ده د استاذانو سره، د ده د دې کړني په اړه خبري کول، تر څو اسباب او لاري چاري يې پيدا سي.

11.  د ماشومانو و ډاکټر ته ور وستل، ځکه کېدلای سي کوم جسدي عارض ولري.

12.  و مدرسې ته تر تلو مخکي د خپلي ميني اظهار ورته وکړه او په غېږ کي يې کلک ونيسه او يوه د ميني او حنان مچه هم ورڅخه واخله.

د ده په مكر او فرېب مه تېروځه!

که چيري مدرسې ته نه تلی، بايد مجبور سي، خو له زور کارولو پرته، حتی که څه هم ژاړي يا ځان پر ځمکه غورځوي، يا د نس، سر يا بلي عضوي د درد شکايت کوي، بايد مدرسې ور وستل سي او له مدرسې څخه د غير حاضرۍ اجازه ور نه کړل سي.
مګر که موږ هم متيقن سو، چي رشتيا هم، هلک جسدي درد لري، په دې صورت کي بايد ډاکټر ته ور وستل سي.