خالد رعد
په هيواد کې د مفسدي طبقې نيست نابود کول د هيواد د با احساسه مجاهد ولس د بقا او پرمختګ لپاره تر ټولو لوی سبب ګڼلی شو او که بالعکس د مفسد قشر شتون په پراخېدو شي نو دا بيا د جهاد او نیکومجاهدینو د له منځه تلو ستر لامل کيدای شي.
توره او نېزه چلول يا په اوسنۍ زمانه کې د نورو پرمختللیو وسلو استعمال د همدې لپاره روا شوی چې د الله تعالی په زمکه فساد له منځه يوړل شي او په ځای يې پرامن اسلامي نظام واکمن شي، مسلمان با احساسه ملت همدې موخې ته د رسيدو په خاطر د سر او مال قربانۍ ورکوي او هر ډول ستونزې په ځان مني، که فساد اوج ته ورسېږي او په وړاندې يې مبارزه نه وي نو بيا هم ملت مري هم بقا مري.
که فساد او مفسدين پراخ او ډير شي نو دا ورسره تړلې ده چې جهاد او مجاهدين به کمزوري کېږي او بلاخره به هيواد بيا هغه دوران ته ګرځي چې په لارو کې به کيلومتر په کيلومتر د بيلو بيلو قومندانانو پاټکونه وو او له خلکو به يې په يو بل نامه شوکې کولې او حتی په مرګ اوبي ناموسئ يې هم سرپه نه کوله، د يو چا کيسه مې په ياد ده چې ويل يې له يو پاټکه يې کوم ګوند ته په ځان منسوبولو ځان تير کړی و خو چې کله بل پاټک ته رسېدلی وو نو د پاټکونو تر منځ کمې فاصلې ته په کتلو يې ګومان کړی وو چې دا هم د هماغه ګوند افراد دي، ده چې ځان ورته په هغه ګوند پوري تړلی وو نو هغو بې له ځنډه د کونداغونو تر وارونو لاندې نيولی وو؛ ځکه هغوی د پخواني پاټک له ټوپک والو سره لکه غوښه او چاړه وو.
نني مفسدين ( اربکيان او اختطافګر ) هماغو پخوانو ټوپکمارو ته ورته دي چې که يې مخه ډب نشي؛ لري نه ده چې کړېدلی ولس به يو ځل بيا له هغو مشکلاتو سره مخ کړي چې اوس يې کيسې اورېدلو ته تيار نه دی، نني مجاهدين ډير مکلف دي چې د دې وحشي او له انسانيت سره نابلدو افرادو چاره وکړي، ولس چې مجاهد دی، له مجاهد سره مالي يا ځاني مرسته کوي او يا يې اقلا په مجاهد زړه خوږېږي، دا ټول د همدې لپاره چې د اميد سترګي يې يوازې همدې خړپړ مجاهد ته اوړي، يوازې له همدې مجاهده هيله لري چې مال، ځان او عزت يې ورته خوندي وساتي او له نورو لري يوازې همدا مبارز قشر سپېڅلی، پاک زړی او په دين او وطن رښتينی مين ويني.
د مجاهدينو مقابل جانب ډيره هڅه کوي چې نوي راپيدا شوي فاسد تحرک او تر دې وړاندي د پاڅون په نامه راپورته شوي فساد ته هوا ورکړي او په يو نه يو ډول يې قوي معرفي کړي، د دوی او مجاهدينو تر منځ پيښو شويو نښتو ته د مجاهدينو د خپلمنځي شخړې نوم ورکوي، ډير کم تعداد يې هم لوړ يادوي، که څه هم د پردې ترشا يې دوی خپله تمويلوي خو په ظاهره يې ځان ته نه منسوبوي او له دې علاوه لوی کوشش کوي چې د مجاهدينو تر ولکې لاندې سيمو کې د شته امن او ډاډ سيوری يو ځل بيا د خلکو له سرونو لري کړي.
اشغالګرو او ګوډاګيانو يې په دې غورځو پرځو کې يو شمېر ګټې ليدلي چې بايد ولس ورته ځير و اوسي او پرېنږدي چې خپلو شومو اهدافو ته ورسېږي، دوی په دې سره غواړي د مجاهدينو له روانو فتوحاتو د خلکو فکر په بله کړي، د مجاهدينو قوت او ځواک کمزوری او په داسي شکل وښيي چې خلک ورپوري خپل اميدونه ونه تړي او د يو بل ځواک په لټه کې شي؛ تر څو صف وشيندل شي، دوی دغه خلک هرکله د مجاهدينو تر واک لاندې سيمو کې د فساد په رامنځته کولو مامور کوي، دا هم د دې لپاره چې اولس د مجاهدنما په نامه له مجاهدینو ستړی کړي او بلاخره يې دې ته اماده کړي چې له هر اړخه يې زړه موړ شي او مجاهدينو سره له مرستې بيزار شي، خو مجاهد او با احساسه ولس په دې ټولو ښه خبر او پوه دی، د دوی لپاره د دې مفسدينو په ناروا شتون يوازي همدا لوی او ناقابل رد دليل هم بس دی چې غربي او کورنۍ اجيرې رسنۍ يې ننګه کوي، حتی تلویزوني ګروپونه یې په کمپاین کې ګډ ورسره ګرزي او غونډي یې مستقیما ترپراخ خبري پوښښ لاندي راولي.
مجاهدين او ولس بايد د مکار دښمن دې هڅو ته ځير واوسي، د خپل سر، مال او عزت د ساتنې په خاطر دښمن ته اجازه ورنکړي چې په سيمو کې يې نا امني جوړه کړي او هغه ډاډ ترې غلا کړي چې دا ډير کلونه يې دوی تر سيوري لاندې خوښ او نيکمرغه ژوند تيراوه، ګني هغه ټولي قربانۍ به يې په خړو اوبو لاهو شي چې دوی دا څوارلس کاله د پرامن ژوند کولو او خپل دين د ساتلو په موخه ورکړې دي، د اربکيانو او اختطافګرو په پراخ شتون کې به يې نه عزت خوندي وي او نه هم سر او مال؛ ځکه چې دښمن به خپل هدف ته رسېدلی وي او جهاد او مجاهد به نه وي، نو د يادو مفسدينو له منځه وړل د مجاهد، جهاد، امن، سوکالي او خوښۍ د بقا او دوام تر ټولو ستر او پوخ ضامن دی.
