په ۲۰۱۱ز کال کې په سوریه کې سولهییز انقلاب په تاوتریخوالي واوښت. سوریهیانو غوښتل د عرب پسرلي سره ملگري شي او د بشار الاسد ظالمې واکمنۍ ته د پای ټکی کېږدي؛ خو د تقدیر پرېکړه بله وه او له سوریې هغه گرم تنور جوړ شو، چې اوس ټوله نړۍ پکې خپلې وسلې ازمايي او خپلې جګړې یې د دمشق ورانو کنډوالو ته رسولي دي او پر دغه گرم تنور هر څوک خپلې ډوډۍ پورې کوي.
روسیه، امریکا، فرانسه، ایران، سعودي عربستان، ترکیه، برېتانیه او گرده کفري نړۍ او ځینې اسلامي هېوادونه خپلې ټولې جگړې په سوریه کې کوي. روسیه د بشار الاسد د رژیم ملاتړ کوي، امریکا پر داعش او القاعده بمباري کوي، ایران غواړي د بشار الاسد کورنۍ په واک کې پاتې شي او زرگونه افغانان یې د سوریې جگړې ته استولي، سعودي د امریکا په اشاره پر سوریې بمباري کوي، ترکیه په کې کُردان ځپي؛ خو د دغه نړیوال انډوخر ټوله قرباني د سوریې مظلوم ولس ورکوي او له میلیونونو خلکو خپل پلرنی ټاټوبی پاتې شوی او په اروپا، ترکیه او کاناډا کې د کډوالۍ شپې سبا کوي.
دمشق، حلب، رُقه، دیر الزور، دوما، مدیرا، مسرابا او گڼ ښارونه یې کنډواله شول او پرمختللې سوریه اوس په یوه ورانه کنډواله بدله شوې ده. ورځ تر بلې په سوریه کې ټولوژنې ترسره کېږي او له خلکو ډک کلي او ښارونه د بمباریو ښکار کېږي.
څلور ورځې وړاندې اسرائیل هم د سوریې په جگړه کې ورگډ شو او پر سوریې ۲۰ توغندي وتوغول، چې سوریې هم په ورته عمل لاس پورې کړ؛ خو د موخې پر ځای یې توغندي پر نورو سیمو ولگېدل.
په منځني ختیځ کې د ایران، سعودي، سوریې او اسرائیلو دولتونه د یوه خره دوه غوږونه دي. سعودي عربستان په ښکاره له شیعهییزم سره مبارزه کوي، خو د وهابیت د خپرولو پروژه له امریکا اخلي، ایران په سوریه، عراق، یمن او آن افغانستان کې له شیعهگانو ملاتړ کوي او له وهابیت سره په ښکاره په ټکر کې دی، د اسرائیلو او ایران دُښمني یوازې د رسنیو پر مټ ده، نور دواړه هېوادونه ښې پخې اړیکې لري او په ټول منځني ختیځ کې سُنیان ځپي.
د سوریې خلک لکه د افغانستان مظلوم دي. نظام یې ظالم او د همدغه ظالم نظام له امله هره ورځ په دغه هېواد کې نوې ډلې راپیدا کېږي. د سوریې ځینې سیمې له داعش، ځینې له حکومت، ځینې له جبة النصره، ځینې له شام مجاهدینو، ځینې له ایراني پوځیانو، ځینې له روسانو او بالاخره د څو کلونو مخکې متحده سوریه اوس ټوټه ـ ټوټه شوې او ملک الطوایفي پرې حاکمه شوې ده.
پر سوریې د اسرائیلو برید د ټول مسلمه امًت ته یوه ښکاره پیغام دی، چې نور باید د اسلامي هېوادونو مشران د امریکا او د لویدیځ له غېږو راپاڅي او سره متحد شي. ځکه ټوله کفري نړۍ د مسلمانانو پر وړاندې سره یوه ده؛ خو د اسلامي هېوادونو مشران بیا لارښوونې له واشنگټن، لندن، پاریس، مسکو، تل ابیب او برلین نه ترلاسه کوي.
د سوریې ژغورل د ټولو مسلمانانو وجیبه ده او ملگري ملتونه باید نور د سوریې مظلوم ولس د اسرائیلو، روسیې، امریکا، ایران، سعودي او د ترکیې له انډوخر نه اوباسي او په سوریه کې د نږدې یوې لسیزې بربادۍ ته د پای ټکی کېږدي.
د اسلامي هېوادونو کنفرانس، عربلیگ او د نړۍ نور سوله خوښي هېوادونه باید خپلې هڅې په افغانستان او سوریه کې چټکې کړي او دغه دواړه هېوادونه باید د کفري نړۍ له نیابتي جگړو څخه خلاص کړي.
