چغار د ماشومانو
عُقابي جانان
دردولي دې مور پلار د ماشومانو
درپسې دی ډېر آزار د ماشومانو
ماشومتوب ؤو، معصومتوب او لېونتوب ؤو
دړې وړې دې کړو ښار د ماشومانو
څه بې غمه او بې درده زندګي وه
تا خزان کړلو بهار د ماشومانو
لکه څوک چې په بلبلو ګزار وکړي
خاص همداسې ؤو چغار د ماشومانو
ادې ګله يې ماښام په دروازه کې
اخ اوس نکړي انتظار د ماشومانو
اوس ملنګ کلي ته راشي خير يونه سي
سرزنګون ناست وي په لار د ماشومانو
“عُقابي جانانه” بيا څوک غريو نيولي
په ورو ورو وايي اشعار د ماشومانو
