سلام مورې، زما ګرانې مورې، زما خوږې مورې،
زه پوهیږم چې ما تاته ډیر تکلیف رسولی ځکه چې زه روږدی وم.
او ته مې ډېره خفه کړی وي
او ته زما څخه هیڅکله ناهیله نشؤۍ
تا به راته تل ویلي چې زه به یوه ورځ ښه کیږم،
او خپل کور او ژوند ته به بیرته را ګرځم
مورې، زه غواړم تاسو ته ښه خبر درکړم.
زه روغ شوی یم او ډاکټرانو ویلي دي چې ته به پدې اختر کې کور ته لاړ شي، او نور اړتیا نلری چې روغتون کې بستر پاتي شي
مورې، ما تاسو ته دا لیک ځکه ولیکه چې زه ځینې شیان لرم چې تاسو ته ووایم مخکې له دې چې زه کور ته راشم.
مورې، زما مشر ورور ته ووایه چې نور ماته پوډري
ونه وایی.
زما خویندو ته ووایه چې نور زما څخه کرکه ونکړي
او اوه، یوه بله خبره، که تاسو په یاد ولرئ، مورې، تاسو وویل چې که ته ښه شی، نو تاته به د ماما لور وغواړو
مورې، که هغه کوژده نه وي، نو کله چې زه راشم، تاسو به ډاډ راکوي ترڅو زه د خپل ماما څخه د لور غوښتلو وړاندیز وکړم.
مورې، ډاکټرانو راته ویلي دي چې تابه به د روژې په ۲۹مه رخصت کړو
زه پوهیږم چې زه پیسې نلرم. زه غواړم خپل مشر ورور ته ووایم چې ماته د اختر لپاره پاکې جامې واخلئ.
ځکه چې زه غواړم په اختر کې یو ځل له تا سره د خپلې ماما کور ته لاړ شم.
ترڅو وګوري چې زه سم روغ یم.
مورې، د اختر وروسته، زه به هر هغه څه وکړم چې زه یې کولی شم ، په یو کال به هر څه راجوړ کړم.
او هغه خلکو چې زه روږدي کړي وم، زه به نور تل لپاره پریږدم، زه به دوی ته هیڅ ونه وایم. یوازې د ټولو هغو ځوانانو لپاره دعا وکړئ چې پدې لاعلاج ناروغۍ اخته شوی ترڅو جوړ شي.
مورې، دوی موږ ته دلته د عملی کسب کار کولو درس راکړی.
زه د ترکاڼۍ زده کوونکی شوی یم، مګر موږ ښه زده کړه ونه کړه
زه معاش نه اخلم، مګر زما ښوونکی یو ښه سړی دی.
ما وویل، “استاد، زه اختر کې کور ته ځم. که تاسو ماته یو څو روپۍ راکړئ، ترڅو د خپلې مور لپاره د ډالۍ په توګه یو پړونې واخلم.
زما استاد راسره ومنله چې ماته دوه سوه روپی راکړي.
مورې، زه به تاسو ته د دې دوه سوه باندې یو ښایسته څادر واخلم. زه به په خپلو پښو ستا مخې ته به راشم. زه پوهیږم چې ستاسو حقونه لوی دي، مګر دا ستاسو د غریب زوی څخه ستاسو د لومړۍ ډالۍ په توګه ومنئ.
زه ډیر خوشحاله یم.
مورې، اجازه راکړئ چې زه ورور ته ووایم چې د تل په څیر ما مه خفه کوه، په ما چیغې مه وهه، ما ملامت نه کړی .
مورې،ته مې ډیره یادیږي
که تاسو غواړئ، د اختر په شپه ماته یو مساله لرونکی سوپ پوخ کړئ ډیر خوښ به شم ځکه ما د روغتون ډوډۍ خوړلې ده ،ډېره بی خونده او بی مالګې وه،
زه پخپله کار کوم او زه خپل ورور ته د غوښې لپاره پیسې ورکوم، چې بازار څخه غوښه او نوره سودا راوړي، ترڅو نور خلک او رقیبان مې پوه شی چې زه هم د کار سړی یم نه هغه پخوانی معتاد
مورې، زه ډیر څه لرم چې ووایم خو اوس دې په خدای سپارم ..
مورې، بخښنه غواړم، غونډه د قیامت په ورځ پاتې شوه.
دا زموږ د سلګونو هیوادوالو کیسه ده چې د پاکستان د ناپاک حکومت په بزدلانه برید کې یې خپل خوږ ژوندونه او زرګونه هیلې او خوبونه له لاسه ورکړل.
