دښکلا وحي
م.ثـاقب
دا ستا وحی د ښکلا د څومره ښکلې
پرې ځما د زړه حرا د څومره ښکلې
چې مې مینه شوه دیره د زړګي طور کې
ها د عشق د نور رڼا د سومره ښکلې
چې جنون کړمه مئین بیا په بیدیاؤ
د مجنون ښوښه صحرا د څومره ښکلې
چي په مینه د شهید ګلاب په شونډو
شې خوره هغه مسکا د څومره ښکلې
نَیْ یې لاس کې ده رمې سره په غرو کې
د شپونکي د زړه نوا دڅومره ښکلې
بیا د تورو سترګو جنګ د ښکلا څَوْ کي
د بڼـو غشو غزا د څومره ښکلې
سندریز کیف یې خوښي بښی سپرلې ته
زاڼې ځې پاس پرې فضا د څومره ښکلې
چی پړکا یی اخلی باج له یر غلګرو
دهغو تورو بریشنا د څومره ښکلې
چې دا ستاپه وینا زه ځوړند په دار شوم
شیخه ستا دغه فتوا د څومره ښکلی
چې مو چم د زړه نه زنګ اخلې ثاقبـه
بیا د مست دروې صدا د څومره ښکلې
