نویسنده: قاضی عبید
اظهارات اخیر پدرام پیرامون به رسمیت شناختن خط فرضی دیورند ، اعتراضات قوی را در پی داشت ، اقشار مختلف و خصوصا جوانان در شبکه های اجتماعی این اظهارات پدرام را به شدید ترین الفاظ تقبیح و وی را جاسوس و خاین ملی خواندند .
ولی اگر عمق مسله را بنگریم ، در حساس ترین شرایط چنین واکنش ها چه پیامی برای ملت ما دارد و آیا این حرف های پدرام نشأت گرفته از فکر و ذهن خود او میباشد و یا اینکه از سوی کسی تزریق می شود؟
کشور ما افغانستان سال هاست که در آتش جنگ میسوزد ، قدرت های مختلف دنیا برای زور آزمایی همواره خاک ما را انتخاب نموده اند ، لشکر کشی های انگلیس ، اشغال کشور از سوی شوروی و حمله آمریکا و ناتو تمام زیربناهای ما را تخریب، کشور ما را به ویرانه مبدل و باعث قتل و کشتار هزاران هم وطن ما گردید .
انگلیس برای ما خط دیورند را به میراث گذاشت ، شوروی با تربیه نمودن بعضی افغانهای خود فروخته در مکتب فکری لینن و استالین با افکار کمونیستی یک دنیا مشکلات را برای ما به ارمغان آورد که وجود کمونیست ها تا امروز دامن گیر ما افغانها گردیده است و نیمی از حکومت فعلی را همان کمونیست های خلقی و پرچمی تشکیل میدهد که پلیگون را از اجساد افغان ها پر ساخته بودند .
حمله آمریکا و ناتو با وصف آنکه سبب شهادت و به زندان کشیدن هزاران مسلمان افغانستان شده و تا حال ادامه دارد ، زمینه ساز تمام مشکلات و نارسائی ها گردید ، از بی دینی و فحاشی شروع تا دامن زدن به تعصبات قومی، سمتی ، لسانی … همه و همه از دست آورد های آمریکا در این کشور میباشد.
رسانه های صوتی ، چاپی و خصوصا تصویری که از سوی سفارت خانه های کشور های بیرونی تمویل میگردد در این عرصه رول عمده را داشته و ژورنالستان بی مغز و بی فکر با بدست آوردن چند روپیه پول همه ای دار و ندار خود را در خدمت اشغال قرار داده و طبق برنامه های اشغالگران قدم برمیدارند .
گاهی یک تعداد اشخاص فضول با شعار دادن ( ما افغان نیستیم ) آتش تعصب را شعله ور نموده و گاهی هم سران حکومت اجیر و وکلای پارلمان قلابی با ذکر واژه ( افغان ) مخالفت می ورزند ، تا اندازه ای در کشور ما بدبختی وجود دارد که حتی ورزش را قومی ساخته و ورزش کاران از سوی یک قوم خاصی تحریک میگردد ، در برابر پروژه های بزرگ اقتصادی و عام المنفعة تعدادی مظاهره نموده و مانع تطبیق آن میگردد .
خلاصه اینکه یک شعله تعصب خاموش نمیشود که از سوی دشمنان شعله دیگری افروخته شده و مردم ما را در برابر هم تحریک میکند .
از منازعه بر سر خط دیورند معلوم میشود که این همه و همه نقشه های کشور های دشمن در جامه دوست در افغانستان میباشد ، زیرا با حمله آمریکا و ده ها کشور خارجی جز یک تعداد محدود کسی مخالفت نورزیده و شعار مقابله سر ندادند ، حتی با امضای قرار داد با آمریکا احدی برای مقابله و مبارزه برنخاستند .
حالا فرق میان امضای سند دیورند که نیم افغانستان را به بریتانیا داد و امضای قراردادی که آمریکا را اجازه هرنوع استفاده از خاک افغانستان میدهد چه میباشد ، چرا در برابر اشغال و حضور آمریکا حساسیت وجود ندارد ؟
توصیه: افغانهای عزیز خط دیورند و به رسمیت شناختن و نشناختن آن مربوط به یک قوم نبوده و هیچ کسی یا شخصی جز مردم و ملت افغانستان حق سخن گفتن در مورد آنرا ندارد ، این مسله مربوط به یک ملت بزرگ بوده و ملت در مورد آن باید تصمیم بگیرد ، این نوع صدا ها جز اختلافات و مشکلات چیز دیگری را با خود ندارد ، توهین به اقوام باهم برادر و برابر افغانستان فقد آب در آسیاب دشمن ریختن است، امروز کشور ما ، مردم ما به همدلی، برادری ، صلح و آرامش در فضایی آزادی و استقلال همیشه گی نیاز دارد ، پس متحد شوید تا باقی بمانید .
(لَيْسَ مِنَّا مَنْ دَعَا إِلَى عَصَبِيَّةٍ ، وَلَيْسَ مِنَّا مَنْ قَاتَلَ عَلَى عَصَبِيَّةٍ ، وَلَيْسَ مِنَّا مَنْ مَاتَ عَلَى عَصَبِيَّةٍ) الحديث.
















