یادی از شهید عبدالقادر «الصالح» رحمه الله

بسم الله الرحمن الرحیم

اختصار و بازنویسی با دیزاین گرافیک و ویدیو از: انجنیر محمد نذیر تنویر، هالند

منبع: المختصر؛ ترجمه: سنی نیوز

 تذکر:

برای زنده نگهداشتن خط اصیل جهاد، ما به شناخت مجاهدین مخلص (خارج از محدوده های جغرافیایی و زمانی) نیاز داریم.

برای شناخت یکی از این چهره ها، به بلاد «شام» سر می زنیم، تا بتوانیم دوره های آغازین جهاد کشور مان را، با کشور سوریه به تصویر کشانیم.

در لابلای این تصاویر، خواهیم یافت که عدم اخلاص در ایمان، رمز طولانی شدن دوره ابتلاء ما مسلمانان می باشد!

راه جهاد را با مال و جان، زبان و زندگیش در پیش گرفت. وی در این مسیر؛ آنچنان که آرزو داشت، خود را فدای اسلام نمود، و در راهٔ نصرت دین الله ^{جل جلاله} ، شهید گشت. پس از تأسیس کندک مجاهدین، در نبرد با رژیم ستمکار اسد، چهره ای دیگر به جهاد بخشید.

بلی! این مجاهد سوری؛ فرماندهٔ «لواء التوحید»، عبدالقادر الصالح رحمه الله بود.

وی قبل از دخول در میدان نبرد بر علیه رژیم سفاک بشار اسد، به  تجارت مواد غذایی مشغول بود.  عبدالقادر راه شهادتش را در همان روزهای آغازین انقلاب مردم سوریه (بهار عرب)، با تظاهرات مسالمت آمیز در قریهٔ «مارع» انتخاب نمود. قریه ای که در شمال «حلب» به فاصلهٔ 25 کیلومتری از  سرحد ترکیه موقعیت دارد. عبدالقادر الصالح سپس مسئولیت گروه چند نفره ای را که در قریهٔ شان تشکیل شده بود بر عهده گرفت، و پس از آن رهبریت کندک کوچک با تجهیزاتی اندک را پذیرفت.

پس از مدتی به فکر تأسیس کندک بزرگ، قوی و منظم افتاد تا بتواند رژیم سفاک اسد را از پا در آورد. وی توانست این اندیشه را با تأسیس «لواء التوحید» جامه عمل بپوشاند.

عبدالقادر پنج فرزند داشت، و در حالی که عمرش از 34 سال تجاوز نمی کرد، دارای چنان شخصیتی شد که توانست گروههای مختلفی را گرد خودش جمع نماید. وی از معدود افرادی بود که از جایگاه ویژه ای در نزد همهٔ گروههای جهادی در سوریه برخوردار بود.

شخصیتی که به اخلاص و پاکی شهره داشت؛

انسان دیندار که، هدفش برپایی حکومتی اسلامی با تأکید بر این گفته اش بود:

«نمی توان با اسلحه حکومت اسلامی را به مردم تحمیل کرد».

عبدالقدر صالح به تواضع و نیز ساده زیستی معروف بود، تا جایی که خانواده اش تا اندک مدتی قبل در همان قریهٔ «مارع» می زیست. مردم این قریه بیان می داشتند که وی در سفر اخیرش وصیت نموده بود تا در همین قریه برایش قبری حفر کنند و در همین قریه وی را دفن بدارند.

اینجاست که عظمت تقوایش؛ در هر لحظه حاضر پنداشتن مرگ، تجلی می یابد که از خصایل مردان با تقوا می باشد.

عبدالقادر الصالح از معدود افرادی بود که به هنگام محاصره «القصیر» به یاری «مجاهدین در حصار» شتافت، درحالی که خیلی از گروههای جهادی از داخل شدن در این معرکه خودداری می کردند.

عبدالقادر بارها مورد سوء قصد رژیم جنایتکار سوریه قرار گرفت، و رژیم سفاک بعثی از برای دستگیری و یا قتل او، جایزهٔ 200 هزار دلاری را تعیین نموده بود.

اما در مورد «لواء التوحید» که عبدالقادر الصالح آنرا تأسیس کرد باید گفت، که این کندک از اولین تشکیلات جهادی در «حلب» بود، و اولین کندکی بود که موفق به ورود در حلب گشت.

در این کندک هم اکنون بیش از 10 هزار مجاهد مشغول جهاد در برابر رژیم خونخوار اسد می باشد. بیشترین سلاح های این کندک را اسلحه های غنیمتی تشکیل می دهند که از انبارهای رژیم خونخوار اسد بدست آورده اند.

همچنان «لواء التوحید» قویترین کندک در شهر حلب محسوب می شد که 70 درصد مناطق آزاد شده ی این شهر را در زمان حیات عبدالقادر الصالح در اختیار خود داشت.

لحظه ی شهادت:

طبق معلومات اولیه عبدالقادر الصالح وقتی مورد هدف قرار گرفت که اجتماعی را با فرماندهان «لواء التوحید» در مدرسه ای در حومه ی حلب رهبری می کرد، و این مدرسه مورد بمباران موشک های رژیم بعثی اسد قرار گرفت.

پس از مجروح شدن به ترکیه و شهر «غازی عینتاب» منتقل شد و از آنجا به «انقره»، ولی در میان راه بسبب شدت زخم هایش جان را به حق سپارید (تقبله الله فی سبیله). در ساعات یک و  نیم شب دوشنبه 14 محرم 1435 هـ  در روستایش «مارع»؛ نظر به وصیتش، به خاک سپاریده شد.

عبدالقادر «الصالح»؛ سمبول اخلاق و خیرخواهی، و یک منادی مخلص از برای «وحدت مجاهدین سوریه» بود.

وی پنج روز قبل از شهادتش، در آخرین دیدار با مجاهدین، ایشان را به مقاومت و پایداری تشویق می کرد.

إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّـهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنتُمْ تُوعَدُونَ ﴿٣٠﴾

کسانی که می‌گویند: پروردگار ما تنها الله است، و سپس (بر این گفته‌ی خود که اقرار به وحدانیّت است می‌ایستند، و آن را با انجام قوانین شریعت عملاً نشان می‌دهند، و بر این راستای خداپرستی تا زنده‌ اند) پابرجا و ماندگار می‌مانند (در هنگام آخرین لحظات زندگی) فرشتگان به پیش ایشان می‌آیند (و بدانان مژده می‌دهند) که نترسید و غمگین نباشید و شما را بشارت باد به بهشتی که (توسّط پیغمبران) به شما (مؤمنان) وعده داده می‌شد.

بلی! عبدالقادر به پیروزی نایل یافت؛

پیروزی که، فقط عاشقانش را، درک فهم از آن باشد؛

پیروزی «شهادت»!

دیگر رهبران مقاومت در باره اش چنین گویند:

• محمد زهران علوش فرمانده «جیش الاسلام» می گوید:

این مصیبت را به پدر و مادر عبدالقادر، به خانواده و فرزندانش، به مردم حلب و سوری های عزیز، و تمامی اهل سنت جهان تسلیت عرض می کنم. الله ^{جل جلاله} عزای همه ی ما را نیک بگرداند و شهادت این «شهید امت»، رفیق همیشگی، محبوب دلهایمان، مجاهد قهرمان عبدالقادر الصالح را به بارگاه اش بپذیرد!

• در بیانیه ی  مجلس نظامی انقلابی حما چنین آمده است:

«چشمان مان از فراقت خون می گرید»

و نیز آمده است:

«شهید عزیز در مسیر مبارزه با جنایتکاران همیشه پیش قدم بود و خون خود را فدای میهن خویش نمود»

• در بیانیه ای صادر شده از سوی فرماندهی انقلاب در حمص چنین آمده است:

در پیشگاه پروردگارمان گواهی می دهیم، که ایشان تمام تلاش خود را برای دفاع از مردم ستمدیده ی سوریه نمود، و او را قهرمانی بزرگ در نبرد «القصیر» و «القادمون» یافتیم.

• پیام تسلیت ارتش آزاد سوریه:

ژنرال ریاض الأسعد فرمانده ی ارتش آزاد سوریه در بیانیه ای که رسما صادر نمودند این مصیبت را تسلیت گفتند، در این بیانیه چنین آمده:

با نهایت «افتخار و اندوه»، «سربلندی و درد»، و با «دلی مؤمن به تقدیر الهی»؛

ارتش آزاد سوریه خبر شهادت یکی از بهترین قهرمانان انقلاب سوریه را به گوش مردم می رساند؛

شهید قهرمان، عبدالقادر الصالح فرماندهٔ «لواء التوحید»!

از جانب خود و فرماندهی «ارتش آزاد سوریه»، مصیبت وارده را بر خانوادهٔ شهید بزرگوار و قهرمانان «لواء التوحید» و مردم «مارع» در حلب قهرمان، تسلیت عرض می کنم، و از الله ^{جل جلاله} طلب می داریم تا او را مورد رحمت خویش قرار داده و با انبیا و شهدا محشور بدارد!

بدون شک انقلاب سوریه، قهرمانی را از دست داده است که میادین نبرد گواه شجاعتش خواهد ماند!

شجاعتی که، رعب و وحشت را در پیکره ی رژیم ضد بشری افکنده بود!

سوگند به الله ^{جل جلاله} که به راه مان ادامه خواهیم داد، و رژیم دست نشانده ی بعثی را از پا در خواهیم آورد، و حافظ عزت خون عبدالقادر الصالح و دیگر شهدا، خواهیم ماند و آنرا ضایع نخواهیم ساخت!

همچنین جبههٔ «صقور الشام» در حومهٔ «ادلب» خبر از حمله ای وسیع با اسم «نبرد انتقام خون فرمانده ی شهید عبدالقادر الصالح» را صادر نمود.

و در حالی که بلندگوی مناره های «خان شیخون» خبر شهادتش را اعلام می داشت، مردم در فراقش می گریستند..