تحریر : عبدالقدیر مهمند
هموطنان ! در طول تاریخ ماافغانها در جنگ همیشه برنده هستیم اما در سیاست دایماٌ باخته ایم!
مجلس سازمان ملل متحد – پوگواش که درهفته های آینده شاید در قطر دایر گردد برای صلح است یا برای فریب دادن ملت مظلوم ما؟
آیا آزادی خواهان مقاومت ملی مجاهدین/طالبان شاگردان حقیقی محمد صلی علیه وسلم می باشند فریب همچو دسایس را میخورند؟ آیا درین مجلس اشخاص ملی مانند سید نورمحمد شاه دعوت خواهند شد که در جنوری ۱۸۷۷ با رابرت پیلی نماینده انگلیس به مذاکره پرداختند و پیلی پافشاری میکرد که در افغانستان پایگاه انگلیس باشد که از جنوری تا اواسط مارچ مذاکرات میان سید نورمحمد شاه جریان داشت ولی نتیجه را که انگلیس انتظار داشت بدست نیاورد.
آیا درین مجلس پوگواش افغانهای مردانه ملی مجاهد که وطن فروشی نکرده اند دعوت خواهند شد ؟!
پوگواش در طول ایجادش هیچ وقت برای صلح کار نکرده است که این بار هم ما از همچو مجلسی امید خیر نداریم، ما یقین داریم که این ها به ما شر می رسانند نه خیر ؛ ملت مظلوم و آزادی خواهان ملی ما فریب این ریکارد تکراری را نمی خورند؛ این سیاست های شناخته شده انگلیس است که سابقه طولانی دارد هر وقت که انگلیس ها متواتر در برابر آزادی خواهان مقاومت ملی افغان شکست می خوردند و توان جنگ را نداشتن مانند حالا حاضر و نزدیک به شکست و نابود شدن میرسند، مهیلانه مذاکرات صلح را پیشنهاد می کردند ؛ مانند مذاکرات کنفرانس ۱۹۰۷ لندن .
در مجلس گذشته ماه می دعوت شده گان اکثریت شان نوکران غلام صفت جاسوس ها اداره اجیر علاقداری ارگ کابل دعوت شده بودند آزادی خواهان ملی مدنی مستقل مجاهد مردان یک نفر شان دعوت نشده بودند که این بار هم مانند مجلس گذشته نشود ! که همان آش باشد وهمان کاسه ، ما نمدانیم که معیار و محک اشخاص ملی نزد دعوت کنندگان پوگواش چیست ؟ ! و حالا ما باید از گذشته بیاموزیم و مطابق به قران سنت عمل نمائیم ان شاء الله پیروز خواهیم شد ؛ این وعده الله سبحان تعالی می باشد و در سورة النور میفرمائید (وَعَدَ اللَّـهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا ۚ يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا ۚ وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَأُولَـٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ ﴿٥٥﴾ .
خداوند به کسانی از شما که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته انجام دادهاند، وعده میدهد که آنان را قطعاً جایگزین پیشینیان، و وارث فرماندهی و حکومت ایشان درزمین خواهد کرد تا آن را پس از ظلم ظالمان، در پرتو عدل و داد خود آبادان گردانند همان گونه که پیشینیان دادگر و مؤمن ملّتهای گذشته را جایگزین طاغیان و یاغیان ستمگر قبل از خود در ادوار و اعصار دور و دراز تاریخ کرده است و حکومت و قدرت را بدانان بخشیده است.
همچنین آئین اسلام نام ایشان را که برای آنان میپسندد، حتماً در زمین پابرجا و برقرار خواهد ساخت، و نیز خوف و هراس آنان را به امنیّت و آرامش مبدّل میسازد، آن چنان که بدون دغدغه و دلهره از دیگران، تنها مرا میپرستند و چیزی را انبازم نمیگردانند. بعد از این وعدهی راستین کسانی که کافر شوند، آنان کاملاً بیرون شوندگان از دائرهی ایمان و اسلام بشمارند و متمرّدان و مرتدّان حقیقی میباشند.
