کابل ټکی کام ۲۶چنګاښ/۱۳۹۵، شعر: مقدسه احمدزۍ
ته دا کوه، ما هېروه، ما یادوه! چې ځمه
ساه مې راپرېده، ساه مې مه ایساروه! چې ځمه
ویل یې، چوي، دا زړه مې چوي، دا زړه مې تنګ دی درنه
خبرې زر کوه، خبرې لنډوه! چې ځمه
په تګ خوځې، خو د راتګ تمه مې سله وژنې؟!
دومره پرېکړی ځواب مه راګرځوه! چې ځمه
زه به په خپل ځان ستا درانه درانه غمونه واخلم
ته مې د مات وجود ټوټې راټولوه! چې ځمه
په تورو سترګومې ګردونه د مرګي پرېوتل
وروستۍ شېبې دي، هله ځان را رسوه! چې ځمه
کابل ټکی کام یوه ازاده او خپلواکه وېبپاڼه ده
په کابل ټکی کام کې نشر شوي لیکنې او تبصرې یوازي د لیکوالو نظر څرګندوي، زموږ د ویبپاڼې توافق ورسره شرط نه دی .
-----------------------------------
Kabull.com is an independent news
website in Afghanistan
Commentaries and articles published here, represent the views of their authors solely. They do not reflect the editorial policy of the website
زموږ بريښنالیک ادرس
kabullnews@gmail.com
